Machocultuurtje
Al 6,5 maand samen op reis…Na zo veel tijd samen doorgebracht te hebben in een heel klein kamertje met vaak open badkamer, kun je je misschien voorstellen dat de romantiek soms toch een andere wending heeft gekregen…
En na zo’n lange tijd samen heeft Nicky op de één of andere manier niet meer de behoefte om continu te vertellen hoe mooi hij mij wel niet vindt…
(Heel vreemd!) Na 6 maanden in een slobberbroek, altijd eenzelfde truitje, vrijwel nooit make-up en altijd slippers of wandelschoenen was mijn vrouwelijke gevoel dan ook ver te zoeken…
En daar stonden we dan, op de bus te wachten in Centraal Amerika. Nicky zit op zijn gemak achter mij een krantje te lezen en ik kijk op mijn gemak om me heen. Vind de mensen uiterst vriendelijk en begroet iedereen, zowel man als vrouw, met een vriendelijke glimlach. Heerlijk naief valt me op dat er regelmatig getoeterd wordt, dat mensen iets schreeuwen en dat vooral mannen errug vriendelijk terug reageren….
Tot er een vrachtwagen voor het stoplicht stopt, recht voor mijn neus, zodat ik er niet omheen kan kijken. Direct hangen er 2 mannen uit het raam en op dat moment ben ik me ineens heel bewust van mijn slobberbroek, mijn saaie truitje, mijn haren op die saaie staart en die platte schoenen! Die mannen daarentegen lijken er geen probleem mee te hebben en er wordt dan ook volop naar me gewezen, geknipoogd, gezwaaid en er wordt me meteen een plaats in de wagen aageboden. Lichtelijk tot zeer ongemakkelijk ga ik snel naast Nicky zitten (die rustig zijn krantje door leest) en na mij nog eens van top tot teen te hebben bekeken springt uiteindelijk het stoplicht op groen… Ppff…
Tja, die machocultuur! Vanaf die dag ben ik me er dan ook erg bewust van alle (goedkeurende) blikken die de mannen me toewerpen en van de gesprekken die Nicky en ik voeren waarbij de mannen Nicky voornamelijk links laten liggen. Lichtelijk ongemakkelijk af en toe, maar vrouwelijk voel je je in ieder geval wel!! En na 6 maanden rondgesloft te hebben is het ook wel eens lekker om je weer vrouwelijk te voelen. Tja, en hoe kun je je dat beter tot z’n recht laten komen dan door lekker te gaan winkelen?! Haha. Op naar San Jose dus, waar het ineens van buitengewone importantie is dat ik een nieuwe bikini vind (want die oude kan echt niet meer!)!
Winkel in, winkel uit….en winkel weer in en winkel weer uit. Tot vervelends aan toe. Want hoe je het ook went of keert, de gemiddelde Costa Ricaanse vrouw heeft nu eenmaal een behoorlijk imposante boezem en helaas stond ik daarbij niet voor aan in de rij… De bikini´s passen dus voor geen meter en het ziet er echt een beetje sneu uit… Na 4 uur rondwandelen lopen we dan ook, redelijk chagerijnig dat snap je, zonder bikini terug naar ons hotel…
Tot we op de hoek van onze straat aankomen en aan de overkant ineens bikini’s in de etalage zien hangen! De eigenaar doet net de deur op slot, maar met een sneu gezicht mogen we nog even binnen… Meteen scannen we de winkel op zoek naar waar we moeten beginnen, als mijn oog valt op een tangabroekje voor mannen die van voren wel erg klein maar zeer gevuld is… MMmmm, apart. Als ik verder kijk zie ik ook een tijgerbadpak waar bij de boezem twee gaten in zitten…MMmm, nog aparter… Ineens dringt het tot me door. Genant stamel ik een excuus tegen de eigenaar en roep Nicky dat dit toch niet echt is wat we zoeken. Nicky kijkt verbaasd om, maar als ik hem de tanga en toebehoren wijs valt ook bij hem het kwartje! We staan in een sexshop!! Hilariteit alom, dat snap je! Met een vuur rood hoofd weten we niet hoe snel we die winkel uit moeten komen en die chagerijnige bui is als sneeuw voor de zon verdwenen!! Haha.
De volgende dag, op weg naar ons schooltje, hebben we uiteindelijk toch nog een passende bikini op de kop weten te tikken en nu kan ik dan ook, vrouwelijk en wel (heel belangrijk!), bij het zwembad de spaanse woordjes uit mijn hoofd gaan leren! Misschien als eerste maar vragen wat sexshop in het spaans is, zodat we die blunder voortaan kunnen voorkomen..?!