Zo, nadat we een gezellig kamertje hebben bemachtigd in ons enorme knusse hostel vol huisdieren en ons leerboek op hebben gehaald in het hoofdkantoor, vinden we het natuurlijk de hoogste tijd om te beginnen met het leren van de eerste bladzijden. Tja, de eerste dagen beginnen wij altijd zeer enthousiast, nu is het een kwestie van volhouden… Haha. En waar kun je beter beginnen met leren dan op een groen grasveldje (langs ons hostel), waar toevallig ook een hotspring bij ligt?? In het zonnetje, met mijn nieuwe bikini aan, poeliend met mijn beetjes in het water kom ik tot de conclusie dat leren helemaal zo gek nog niet is…

Onze eerste schooldag begint lekker lui, want we hebben pas om 12.00 uur les. Ideaal! Maar goed, aangezien je om 7.00 uur toch al de kamer uit zweet, staan we (een beetje zenuwachtig) op en gaan we maar weer verder waar we gisteren waren gebleven. Nog effe stampen voor de les begint. En nadat we onze lunch (broodje kroket!!) op hadden, was het dan zo ver… Hopelijk is de leraar een beetje aardig…. Haha.

We blijken allebei priveles te krijgen en dus niet bij elkaar in de klas te zitten. Beetje jammer, want we gaan natuurlijk naar school voor de gezelligheid en niet om zoveel mogelijk te leren , dus nadat we dat hebben veranderd en 1 leraar werkeloos achter hebben gelaten begint het echt. Weinig engels wordt er gesproken, we worden flink aangepakt op onze uitspraak en er wordt vooral door de stof heen gerend! Maar het maakt ons helemaal niks uit, vol enthousiasme slurpen we alle informatie op en na de les lopen we al oefenent naar huis. Waar we met een kop thee weer achter onze boeken gaan zitten en direct verder gaan. Als het zo door gaat, spreken wij voor het eind van de week vast vloeiend spaans!!

Dus niet!! Want hier kwamen twee dingen tussen, waardoor dat dus niét door ging…. Allereerst kwamen we op de derde dag in aanraking met alle werkwoorden en de vervormingen daarvan… Tja, waar we voorheen dachten “appeltje eitje” staren we nu naar vormen die maar geen plaats willen nemen in ons overvolle hoofdje… En ten tweede kwam daar wijn, sigaretten, voetbal en nog veel meer gezelligheid tussen, wat wij een interessantere tijdsbesteding vonden dan het leren van alle vervormingen… ¿Dejavu?

We hadden ondertussen verschillende mensen ontmoet in het hostel en nadat Jill en ik een flesje wijn hadden gekocht (en later nog één) en de wereld na twee glazen heel anders aanschouwden, kwamen er natuurlijk sigaretjes en heel veel flauwe klets op tafel. Nicky was uitgenodigd om mee te voetballen met de locale club, maar met zijn bal-gevoel (lees het ontbreken daarvan) in gedachten heeft hij netjes bedankt… Maar dat weerhield ons er natuurlijk niet van om met z´n allen te gaan kijken en aan te moedigen! Errug gezellig!

En na twee avonden ongeveer zo door te hebben gebracht, brak de vrijdag aan. Onze laatste schooldag…. Ppfff, voor het eerst sinds maanden voelde het ook echt als een vrijdag. De laatste belangrijke regels kregen we nog te horen, moesten vragen in het spaans beantwoorden, snapten allereerst wat de vraag was en tot onze verbazing konden we zelfs antwoorden in het spaans! Het duurt natuurlijk effe, want we hebben 2 minuten nodig om een zin te vormen, maar dan nog. Toen om 15:00 uur de bel ging, liepen we dan ook met een tevreden gevoel de school uit. Blij dat het er weer op zat, éindelijk vakantie, maar we hebben wel veel geleerd deze week!

Een week les is natuurlijk niks, maar we hebben de belangrijkste informatie gekregen. Nu is het gewoon een kwestie van oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Maar goed, dat kan wachten tot morgen, want die avond werd er gezellig gezamenlijk gekookt, en toen de stroom uit viel werden overal kaarsen neer gezet, kwamen alle mensen bij ons op de veranda zitten, werd er natuurlijk nóg een fles wijn en sigaretjes gekocht en werd ons verblijf in Montaña Linda op de meest sfeervolle manier afgesloten! Gezelligheid is een woord wat in het spaans niet bestaat, maar dat kennen ze zeker wel, want dit was op en top gezellig…..