Onze reis is uiteindelijk dan toch aan zijn einde gekomen… Het is al weer 9 maanden geleden dat wij ons huisje in Eindhoven verlieten en de wijde wereld in trokken. Aan de ene kant lijkt dit lichtjaren terug, terwijl het gelijktijdig nog zo vers in ons geheugen staat dat het gisteren zou kunnen zijn. Ons laatste avondmaal met familie, de laatste stapavond met vrienden, de tranen bij het afscheid op Schiphol en onze eerste kennismaking met Azie. Een wereld welke de komende maanden ons ‘thuis’ zou worden…

Voor ons beide is het een onvergetelijke ervaring geworden. Naast dat we ontzettend veel indrukken op hebben gedaan, inzicht in andere culturen hebben gekregen, de meest prachtige landschappen hebben mogen bewonderen, activiteiten hebben ondernomen waarvan we voorheen alleen maar konden dromen en in tijden niet zoveel interessante (en natuurlijk ook irritante) mensen hebben ontmoet, hebben we dit alles ook nog eens sámen beleefd. Meestal was het heerlijk samen, soms iets minder (zo 1x per maand als ik tijdelijk niét het zonnetje in huis was of op momenten dat Nicky de Lonely Planet in de taxi liet liggen…) ) maar in zijn geheel genomen was het simpelweg briljant!

Op de nu al vaak gestelde vraag:´Wat was jullie mooiste land?´ kunnen we geen antwoord geven. De vriendelijkheid in Azie, de krachtige mensen in Cambodja, de Mekongdelta in Vietnam, de landschappen en de rust in Laos, het overheerlijke eten en prachtige stranden in Thailand, de ervaring van onze ontmoeting met Orang-Utans op Sumatra, de brullende werking van vulkanen op Java. Tja, en Maleisie en Bali worden door ons eigenlijk vooral herinnerd door de komst van onze vrienden en ouders. Ho, begrijp het niet verkeerd, Maleisie en Bali zijn op zichzelf al prachtig, maar de komst van hen maakte het voor ons een nóg intensere ervaring!

Verder zullen we het duiken in Australie, de gletsjers en al de vulkanische activiteit in Nieuw-Zeeland, de bounty-eilandjes in Fiji, de valleien in Panama, het tropische regenwoud en onze spaanse lessen in Costa Rica, de armoede en het doorzettingsvermogen van de inwoners van Nicaragua, de relaxte & Caribische sfeer tijdens ons verblijf op de eilandjes in Belize en natuurlijk ´last but not least´de prachtige oude Maya-ruines, de gezellige mensen en het zwemmen met de grote machtige walvishaaien en de speelse dolfijnen in Mexico nooit vergeten. Je ziet wel.., een keus is niet te maken, het is allemaal uniek.

Wat wij meenemen uit deze reis (behalve slippertjes, truitjes en nog meer prullaria..) is een andere kijk op de grote boze buitenwereld. Normaal gesproken wordt je geinformeerd over de toestand van andere landen door middel van de media, je krantje ´s ochtends bij het ontbijt, de radio in de auto en het nieuws net vóór Goede Tijden. En, geheel begrijpelijk, deze informatie geeft 9 van de 10 keer de kritieke toestand van de wereld weer. Bomaanslagen in Indonesie, tsunamies in (o.a.) Thailand, zelfmoordaanslagen in Londen en busongelukken in Duitsland. Om nog maar niet te spreken over alle berovingen, verkachtigen en moorden die wekelijks ons eigen kikkerlandje teisteren. En hoewel al die informatie op zich juist is geeft het, naar ons idee, geen goed beeld van de wereld weer.

Wij hebben een wereld gezien waarin het dagelijkse leven gewoon zijn gangetje gaat. In zijn onomvattendheid is het leven overal ook zo gewóón! Overal ter wereld gloeien papa´s en mama´s wangen vol trots als je vertedert naar hun kroost kijkt, overal draait het leven van 16-jarige meisjes al tortellend om de wereld van 17-jarige jongens, overal gaan jongeren op zaterdag opgedirkt naar de plaatselijke bar in de hoop een meisje aan de haak te slaan en overal zie je mensen (zowel oud als jong) hun best doen hun leven zo plezierig mogelijk in te richten. De middelen die voor handen zijn verschillen per land, maar wat de mensen werkelijk willen is overal ongeveer hetzelfde.

En natuurlijk staat op de voorpagina niet dat Kim-Lee in Vietnam op 6-jarige leeftijd voor het eerst zonder zijwieltjes heeft gefietst. Maar dat is wél hoe het leven, waar dan ook, met of zonder stroom, met of zonder warm water, met of zonder hoofddoek, met of zonder palmbomen in de achtertuin overal geleefd wordt. Wij hebben een kijkje in de prachtige wereld mogen nemen waar de kernwoorden voor iedereen bijna overal hetzelfde zijn… Vredelievend, klein en gelukkig.