Nadat we besloten hadden dat we (voor we onze vrienden konden verwelkomen in Kuala Lumpur) nog tijd over hadden om de kerst door te brengen met “epkes” in Taman negara, Maleisie, hebben we spreekwoordelijk gezegd de daad bij het woord gevoegd. We hebben een idyllisch hutje in de Park Lodge gevonden en hebben ons daar opgemaakt voor Kerst…

Normaliter gezien lopen wij altijd de fakkeloptocht in het altijd pittoreske Eindhoven mee en, om deze traditie in ere te houden, hebben wij een setje kaarsen aangeschaft en hebben we een uitzichtplek in het woud bezocht. Hier konden we genieten van de oorverdovende stilte van het woud, hebben we verschillende herten en wilde varkens kunnen spotten en hebben we gewacht tot de duisternis zijn intrede maakte… Toen hebben we, heel romantisch, samen 2 kaarsjes aangestoken en hebben we elkaar even diep in de ogen gekeken… (”even” was in dit geval letterlijk, want na 1 minuut kwam er ineens een vleermuis ons om de oren gevlogen die ons romantische moment verstoorde!) Maar de kerstgedachte was toen al verzonden…

Na op eerste kerstdag een kerstontbijtje te hebben genuttigd met onze gezellig buren, zijn we weer vertrokken naar Kuala Lumpur. Zij kwamen op de 28ste aan, maar natuurlijk wilden wij het lot niet tarten en zorgden wij ervoor dat we de 26ste al paraat waren! Na even precies uitgezocht te hebben waar we naartoe moesten, hoe op het vliegveld te komen en hiervoor meteen kaartjes te hebben gekocht en vooral zo min mogelijk om ons heen te hebben gekeken om de plezier daarna niet te bederven waren wij er klaar voor. Wat ons betreft konden ze komen!!

Aangezien Jorge en Renee om 6.55 uur aan zouden komen, ging om 4.15 uur in de nacht de wekker (die eigenlijk loos was aangezien Klaas Vaak toch niet echt langs was gekomen die nacht) en waren wij natuurlijk om 5.45 uur al op het vliegveld paraat… Even snel ontbeten en daar stonden we. Allebei kriebels in de buik. “Zouden ze er al bijna zijn?”, “Ja ze zijn geland”, “Zijn dat Nederlanders/vluchtgenoten?”, “Zie jij ze al?”"Vind jij het ook zo spannend?” Hoe zenuwslopend!

“Ja, ik zie ze!!” “Joehoe!!!” “Krulluh!!” “Sneetje!!” Hilarisch om hun gezichten weer te zien naar zo’n lange tijd! Je snapt het wel, hilariteit alom. Ze waren ontzettend enthousiast, helemaal brak en vooral ook klaar voor de reis! De loze weetjes werden snel weer besproken door de mannen, de gezellige vrouwenklets was ook weer paraat en, na bijgekomen te zijn van de cultuurshock is het binnen no-time weer als vanouds.
Samen hebben we Kuala Lumpur ontdekt, lekker rondgestruind, moskeen/tempels bezocht, bij eetstalletjes gegeten, natuurlijk gebruik gemaakt van wat kodakmomentjes bij de Petronastowers, little India bezocht en natuurlijk over echte Aziatische markten gelopen waar wij een echte attractie waren!

Heerlijk om weer mensen van het thuisfront te zien en verhalen uit de oude doos op te halen. En ’s avonds verwonderen Nicky en ik ons erover hoe snel het weer als vanouds voelt. Na 1 dag voelt het alweer helemaal normaal, alsof zij/wij nooit weg zijn geweest en merken we dat er (buiten de locatie) ook echt niks veranderd is…!