Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/var/www/html/wordpress/wp-content/uploads/2007/07/040508_Genoeg_ruimte_om_te_landen [640x480].voorbeeld.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/onze/:/tmp:/var/tmp:/usr/local/lib/php/) in /home/onze/domains/onzereizen.nl/public_html/wordpress/wp-includes/post.php on line 3620

Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/var/www/html/wordpress/wp-content/uploads/2007/07/britishairways [640x480].voorbeeld.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/onze/:/tmp:/var/tmp:/usr/local/lib/php/) in /home/onze/domains/onzereizen.nl/public_html/wordpress/wp-includes/post.php on line 3620

Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/var/www/html/wordpress/wp-content/uploads/2007/07/DSC00024 [640x480].voorbeeld.JPG) is not within the allowed path(s): (/home/onze/:/tmp:/var/tmp:/usr/local/lib/php/) in /home/onze/domains/onzereizen.nl/public_html/wordpress/wp-includes/post.php on line 3620

Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/var/www/html/wordpress/wp-content/uploads/2007/07/DSCF1650 [640x480].voorbeeld.JPG) is not within the allowed path(s): (/home/onze/:/tmp:/var/tmp:/usr/local/lib/php/) in /home/onze/domains/onzereizen.nl/public_html/wordpress/wp-includes/post.php on line 3620

Warning: file_exists() [function.file-exists]: open_basedir restriction in effect. File(/var/www/html/wordpress/wp-content/uploads/2007/07/fr_b7381_220402 [640x480].voorbeeld.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/onze/:/tmp:/var/tmp:/usr/local/lib/php/) in /home/onze/domains/onzereizen.nl/public_html/wordpress/wp-includes/post.php on line 3620

Daar zitten we dan…thuis achter de computer na te genieten via alle foto’s die we keer op keer terug aan het bekijken zijn. Alweer een week thuis….anderhalve week geleden lagen we nog op de Playa en een week geleden sloten we onze vrienden en familie in onze armen op het vliegveld. Een thuiskomst die niet beter had gekund…

We hadden er al een hele reis op zitten. Vanuit Playa del Carmen naar Miami, waar we 6 uur moesten wachten, om daarna door te vliegen naar Londen. Daar een overstap naar een ander vliegveld, waar we natuurlijk voor de dubbele check 7 uur tussen hadden zitten, en toen was het eindelijk zo ver. Ons vluchtje naar Eindhovense bodem was een feit. Helemaal zenuwachtig voor alles wat ons thuis te wachten stond zaten we een beetje stilzwijgend naast elkaar. Wat moet je er eigenlijk van vinden?! Moet je blij zijn? Moet je verdrietig zijn? Je laat iets achter wat je veilige haven is en wat je eigen thuis is geworden, maar je krijgt er een nieuw (oud) thuis voor terug. Je laat prachtige natuur en diverse culturen achter, maar je krijgt er familie en vrienden voor terug. Gevoelens slaan alle kanten op…Een vreemde ervaring…

Eenmaal geland op Eindhoven Airport gieren de zenuwen door ons lijf. Achter het glas zien we een groep mensen en zien we een groot spandoek hangen met “Welkom Thuis Nicky & Yvonne”. Op dat moment is het over, maar tegelijkertijd echt begonnen. We herkennen mensen, weten niet hoe snel we moeten zorgen dat we de tas hebben en nadat we elkaar nog een keer diep in de ogen hebben gekeken gaan we de deur door… Whoehoe!!! Iedereen is er, we weten niet wie we als eerste in onze armen moeten nemen en door een waas van tranen zie je het ook allemaal niet meer zo helder. We willen iedereen tegelijk knuffelen en willen met iedereen tegelijk bijkletsen! Hoe bijzonder om iedereen terug te zien! Gelukkig gaat iedereen nog mee naar ons eigen huisje, waar we wat rustiger de tijd hebben om te genieten van alles en iedereen… Heerlijk.

En na een week van bezoekjes, bijkletsen, bijknuffelen en ouwehoeren valt het ons op hoe snel het allemaal weer normaal is. We zijn zo lang weg geweest, maar hier is niks veranderd. Binnen een week zijn we al weer helemaal ingeburgerd in het nederlandse leven en lijkt het alsof we niet zijn weg geweest. Maar foto’s en herinneringen vertellen een ander verhaal, een verhaal waarin twee mensen een droom hebben verwezelijkt en hun horizon hebben verbreed… De ervaring is zo intens geweest dat het moeilijk is om het in woorden uit te drukken, maar samen hebben we geen woorden nodig, want we herinneren het ons allebei… In onze hangmat liggen we te kijken naar de brede horizon en bedenken we dat we het toch maar mooi geflikt hebben. De beslissing om de reis naar die plekjes achter de horizon aan te gaan is de beste beslissing die we ooit hebben gemaakt! Wij hebben onze droom toch maar mooi waargemaakt….

Tweet

---

In de bovenstaande tabel en grafiek kun je vinden wat de kosten van onze wereldreis zijn geweest. Gedurende de reis hebben wij dagelijks bijgehouden hoeveel geld wij uitgaven en globaal opgeschreven wat de kosten van hostels en bijzondere excursies waren. Vooraf hebben wij ons budget voor de wereldreis vastegesteld op 27,50 euro per persoon per dag. Dit bedrag was inclusief excursies en vervoer ter plaatse maar exclusief de kosten voor het wereldticket. Na afloop van de reis hebben we al de gegevens in deze tabel en grafiek samengevat, zodat je een idee kan krijgen wat een dergelijke reis ongeveer zou kunnen gaan kosten. Natuurlijk moet je rekening houden met je eigen luxe-niveau.., onze was tamelijk laag…  

• Alle bedragen die zijn vermeldt zijn overigens bedragen in euro’s, ten tijde van onze reis stond de dollar-euro koers gemiddeld op ongeveer 1.30U$ – 1,00 euro

Tweet

Onze reis is uiteindelijk dan toch aan zijn einde gekomen… Het is al weer 9 maanden geleden dat wij ons huisje in Eindhoven verlieten en de wijde wereld in trokken. Aan de ene kant lijkt dit lichtjaren terug, terwijl het gelijktijdig nog zo vers in ons geheugen staat dat het gisteren zou kunnen zijn. Ons laatste avondmaal met familie, de laatste stapavond met vrienden, de tranen bij het afscheid op Schiphol en onze eerste kennismaking met Azie. Een wereld welke de komende maanden ons ‘thuis’ zou worden…

Voor ons beide is het een onvergetelijke ervaring geworden. Naast dat we ontzettend veel indrukken op hebben gedaan, inzicht in andere culturen hebben gekregen, de meest prachtige landschappen hebben mogen bewonderen, activiteiten hebben ondernomen waarvan we voorheen alleen maar konden dromen en in tijden niet zoveel interessante (en natuurlijk ook irritante) mensen hebben ontmoet, hebben we dit alles ook nog eens sámen beleefd. Meestal was het heerlijk samen, soms iets minder (zo 1x per maand als ik tijdelijk niét het zonnetje in huis was of op momenten dat Nicky de Lonely Planet in de taxi liet liggen…) ) maar in zijn geheel genomen was het simpelweg briljant!

Op de nu al vaak gestelde vraag:´Wat was jullie mooiste land?´ kunnen we geen antwoord geven. De vriendelijkheid in Azie, de krachtige mensen in Cambodja, de Mekongdelta in Vietnam, de landschappen en de rust in Laos, het overheerlijke eten en prachtige stranden in Thailand, de ervaring van onze ontmoeting met Orang-Utans op Sumatra, de brullende werking van vulkanen op Java. Tja, en Maleisie en Bali worden door ons eigenlijk vooral herinnerd door de komst van onze vrienden en ouders. Ho, begrijp het niet verkeerd, Maleisie en Bali zijn op zichzelf al prachtig, maar de komst van hen maakte het voor ons een nóg intensere ervaring!

Verder zullen we het duiken in Australie, de gletsjers en al de vulkanische activiteit in Nieuw-Zeeland, de bounty-eilandjes in Fiji, de valleien in Panama, het tropische regenwoud en onze spaanse lessen in Costa Rica, de armoede en het doorzettingsvermogen van de inwoners van Nicaragua, de relaxte & Caribische sfeer tijdens ons verblijf op de eilandjes in Belize en natuurlijk ´last but not least´de prachtige oude Maya-ruines, de gezellige mensen en het zwemmen met de grote machtige walvishaaien en de speelse dolfijnen in Mexico nooit vergeten. Je ziet wel.., een keus is niet te maken, het is allemaal uniek.

Wat wij meenemen uit deze reis (behalve slippertjes, truitjes en nog meer prullaria..) is een andere kijk op de grote boze buitenwereld. Normaal gesproken wordt je geinformeerd over de toestand van andere landen door middel van de media, je krantje ´s ochtends bij het ontbijt, de radio in de auto en het nieuws net vóór Goede Tijden. En, geheel begrijpelijk, deze informatie geeft 9 van de 10 keer de kritieke toestand van de wereld weer. Bomaanslagen in Indonesie, tsunamies in (o.a.) Thailand, zelfmoordaanslagen in Londen en busongelukken in Duitsland. Om nog maar niet te spreken over alle berovingen, verkachtigen en moorden die wekelijks ons eigen kikkerlandje teisteren. En hoewel al die informatie op zich juist is geeft het, naar ons idee, geen goed beeld van de wereld weer.

Wij hebben een wereld gezien waarin het dagelijkse leven gewoon zijn gangetje gaat. In zijn onomvattendheid is het leven overal ook zo gewóón! Overal ter wereld gloeien papa´s en mama´s wangen vol trots als je vertedert naar hun kroost kijkt, overal draait het leven van 16-jarige meisjes al tortellend om de wereld van 17-jarige jongens, overal gaan jongeren op zaterdag opgedirkt naar de plaatselijke bar in de hoop een meisje aan de haak te slaan en overal zie je mensen (zowel oud als jong) hun best doen hun leven zo plezierig mogelijk in te richten. De middelen die voor handen zijn verschillen per land, maar wat de mensen werkelijk willen is overal ongeveer hetzelfde.

En natuurlijk staat op de voorpagina niet dat Kim-Lee in Vietnam op 6-jarige leeftijd voor het eerst zonder zijwieltjes heeft gefietst. Maar dat is wél hoe het leven, waar dan ook, met of zonder stroom, met of zonder warm water, met of zonder hoofddoek, met of zonder palmbomen in de achtertuin overal geleefd wordt. Wij hebben een kijkje in de prachtige wereld mogen nemen waar de kernwoorden voor iedereen bijna overal hetzelfde zijn… Vredelievend, klein en gelukkig.

Tweet