Cambodja


Azie, het continent waarmee we onze reis begonnen en ook het continent waar we, op voorhand, het minste van verwachtten… En nu, al weer 4 maanden later, kijken we terug op de vele ervaringen die we opgedaan hebben in de landen van de eeuwige chaos en de eeuwige glimlach…

We moeten nu dus alweer gedag zeggen tegen de rijke cultuur, zo ver weg van de westerse gewoonten en gebruiken, maar tegelijkertijd ook zo dichtbij en hiermee zo herkenbaar… We zullen ontzettend veel dingen gaan missen waar we in de laatste maanden zo aan gewend zijn geraakt!

Het prachtige en indrukwekkende Azie,

  • waar de bus nooit vol is!
  • waar 5 personen op 1 brommer de gewoonste zaak van de wereld is en waar alleen mietjes een helm dragen!
  • waar toeristen minimaal 3x zoveel moeten betalen…
  • waar “leaving in 10 minutes” betekend dat het nog wel 2 uurtjes duurt…
  • waar de geur van de vrucht “Durian” niet kan worden ontweken…
  • waar de imposante natuur nog altijd heerst…
  • waar het leven zich voornamelijk op straat af speelt…
  • waar je je nagerecht als voorgerecht kan verwachten en tegelijk eten al helemaal een utopie is…
  • waar de goden het leven en de dagindeling bepalen…
  • waar je voor 15 euro kan leven als een god…
  • en waar de enige regel is dat er geen regels zijn…!

Maar natuurlijk ook het continent van de ongekende chaos en van het grote verschil tussen armoede en rijkdom…

Azie heeft, tegen onze eigen verwachting in, stiekem toch een plaatsje in ons hart veroverd. En bij het verlaten van al dit moois nemen we dan natuurlijk ook niet echt afscheid maar volstaat een “tot ziens….”


Hoi, Hoi, *O*

Ondanks de problemen met het buurthuukske is het ons wel gelukt om nog wat foto’s uit Vietnam en Laos online te zetten! Je kan ze hier en hier vinden 8-)


Na een korte indruk van Thailand opgedaan te hebben, zijn we verder getrokken naar Cambodja. Vaak is je eerste indruk veelzeggend en, vooral ik, ga ook vaak op mijn eerste indruk af. En, met uitzondering van mijn eerste indruk als het op richtingsgevoel aan komt, kan ik ook wel zeggen dat de ervaring mij geleerd heeft dat mijn eerste indruk vaak ook wel juist is. Helaas was mijn eerste indruk van Cambodja niet geheel positief.

We hadden een ticket gekocht van Bangkok naar Siem Reap (waar het grootste religeuze tempelcomplex ter wereld “Ankor Wat” gevestigd is). Het eerste gedeelte van de reis, tot aan de grens met Cambodja, ging uitmuntend! Maar bij de grens begon de chaos. Bij de grens voelden wij ons totaal niet op ons gemak. Er hing een beetje een agressieve sfeer, ontzettend veel bedelaars en mensen die zich aan je opdrongen om iets te verkopen. En daarbij telde natuurlijk mee dat wij onze gehele huishouding bij ons hadden en natuurlijk ‘op scherp stonden’ m.b.t. diefstal van onze eigendommen. Maar na twee uur stonden we dan eindelijk aan de andere kant van de grens. Cambodja, Here We Come!

Na dit avontuur stond ons direct een tweede te wachten. Er werd ons namelijk medegedeeld dat we niet verder met de bus gingen maar met een pickup. Vrije geesten als wij zijn schonken we hier verder weinig aandacht aan, tot we in de gaten kregen dat ze (voor 24 man) ook werkelijk 1 pickup bedoelden! Allemaal achterin, op de 24 backpacks, gepropt en daar gingen we… Niet op ons gemak, maar we scheurden daar over de onverharde wegen bezaaid met kuilen! In eerste instantie was het nog hilariteit alom, maar na een half uur deed onze kont toch wel erg pijn. Kun je nagaan hoe dit na 2 uur voelde! En we hadden pas 45 km afgelegd, nog 105 te gaan… Aangezien ons verteld werd dat de weg verderop overstroomd was en het al donker werd, hebben wij hier besloten af te stappen en een nachtje in een dorpje te overnachten. Die luxe heb je dan met 9 maanden reizen. Mijn eerste indruk vanuit de grens werd er nog niet echt beter van…

De volgende dag zijn we alsnog vertrokken, met een pickup, alleen dan voor op de bank. De tocht was hilarisch. Over een plaatselijke tolweg naar Siem Reap! De weg was zo overstroomd dat onze voetjes in de wagen konden zwemmen en we om de haverklap vast kwamen te zitten! En daar kwam dan de tol kijken, want er stonden vrachtwagens klaar die ons er, tegen betaling, uit trokken! En kinderen die voor de auto uit renden om de minste slechte weg te wijzen. Soort van plaatselijk “Heitje voor een karwijtje” zeg maar! Deze rit was prachtig, alle kinderen speelden in het water, de mensen zwaaiden/lachten naar ons, in de wetenschap dat wat wij hier mee maakten voor ons niet echt de normale gang van zaken was! De eerste scheurtjes in mijn eerste indruk zijn gemaakt…

Ankor Wat en Ankor Thom waren ronduit prachtig. Op ons electrische scootertje door het complex, prachtige gebouwen met de meest mooie reliefen, allemaal handgemaakt. Epkes (aapjes) in de bomen, olifantjes om op te rijden, echte jungle die de gebouwen overwoekerde wat een machtig gevoel weer gaf en meest vriendelijke mensen onderweg die ons allemaal toe lachten en na zwaaiden. Heerlijk hier…..De scheurtjes worden ravijnen….

Daarna naar Phnom Phen en The Killing Fields. De stad zelf vonden wij verschrikkelijk. Ontzettend veel armoede nog, vele mensen die in de goot moeten slapen, jonge moeders met kinderen die geen dak boven hun hoofd hebben, altijd 5 kinderen om je heen die uit alle macht proberen om een hapje eten van jouw bord te bemachtigen en overal om je heen gehandicapte mensen die ledematen missen. Waarschijnlijk een restant van de oorlog waarbij de mijnen nu nog steeds ieder jaar slachtoffers eisen…

The Killing Fields en het Museum Tuol Sleng bevestigden ons gevoel over de overblijfselen van de oorlog. De meest verschrikkelijke dingen hebben we hier te horen en te zien gekregen. De manier waarop mensen elkaar tijdens deze oorlog (die pas in 1991 ten einde kwam) behandeld hebben is ronduit beestachtig te noemen. Huilen stond ons hier nader dan het lachen en dit alles leverde wel veel respect op voor de Cambodjanen zoals zij nu proberen deze ellende achter zich te laten en vol goede moed werken aan een betere toekomst.

Tijdens onze laatste dagen aan het strand hebben we onze eerste indruk dan ook nog eens onder de loep genomen en ik moet mijn eerste indruk herzien… Ik kan wel zeggen dat mijn eerste indruk van Cambodja niet geheel terecht is geweest. Als je verder kijkt dan de armoede, soms bij het eerste contact enige argwaan/angst voor toeristen en de soms wat agressieve manier van voorkomen van de mensen dan zie je dat dit een ongelooflijk mooi land is! Mensen werken hard om uit de ellende te raken, zijn ontzettend blij met jou als toerist en zijn trots dat jij hun land komt bezoeken. Ze zullen alles doen wat in hun macht ligt om je te helpen, hebben een prachtige cultuur en hebben het meest mooie natuurschoon om hen heen om dit alles nog te versterken. Kortom, een land wat in opkomst is en wil je de puurheid hiervan ontdekken, grijp je kans. Want over enkele jaren heeft de massa dit prachtige land vast en zeker ontdekt en dan is die puurheid van nu ver te zoeken!


Volgende pagina »


icon_firefox - - Buurthuukske - Foto's - © 2003-2013 Nicky & Yvonne www.onzereizen.nl - icon_wordpress