Laos


Azie, het continent waarmee we onze reis begonnen en ook het continent waar we, op voorhand, het minste van verwachtten… En nu, al weer 4 maanden later, kijken we terug op de vele ervaringen die we opgedaan hebben in de landen van de eeuwige chaos en de eeuwige glimlach…

We moeten nu dus alweer gedag zeggen tegen de rijke cultuur, zo ver weg van de westerse gewoonten en gebruiken, maar tegelijkertijd ook zo dichtbij en hiermee zo herkenbaar… We zullen ontzettend veel dingen gaan missen waar we in de laatste maanden zo aan gewend zijn geraakt!

Het prachtige en indrukwekkende Azie,

  • waar de bus nooit vol is!
  • waar 5 personen op 1 brommer de gewoonste zaak van de wereld is en waar alleen mietjes een helm dragen!
  • waar toeristen minimaal 3x zoveel moeten betalen…
  • waar “leaving in 10 minutes” betekend dat het nog wel 2 uurtjes duurt…
  • waar de geur van de vrucht “Durian” niet kan worden ontweken…
  • waar de imposante natuur nog altijd heerst…
  • waar het leven zich voornamelijk op straat af speelt…
  • waar je je nagerecht als voorgerecht kan verwachten en tegelijk eten al helemaal een utopie is…
  • waar de goden het leven en de dagindeling bepalen…
  • waar je voor 15 euro kan leven als een god…
  • en waar de enige regel is dat er geen regels zijn…!

Maar natuurlijk ook het continent van de ongekende chaos en van het grote verschil tussen armoede en rijkdom…

Azie heeft, tegen onze eigen verwachting in, stiekem toch een plaatsje in ons hart veroverd. En bij het verlaten van al dit moois nemen we dan natuurlijk ook niet echt afscheid maar volstaat een “tot ziens….”


Muong Ngoy, dat wordt onze bestemming. Een klein dorpje in het Noorden van Laos, zogezegd een beetje “Off the beaten track”. De meeste reizigers slaan dat deel van het noorden namelijk over, waardoor wij hopen hier nog een beetje een traditionele sfeer te kunnen proeven.

Er ligt geen weg naar dit dorpje toe, dus rijden we eerst naar Nong Kiauw om daar een boot te pakken naar Muong Ngoy (en dan zeggen ze dat Nederlands moeilijk is?!) We komen op een klein, houten bootje te zitten, waar voor Nederlandse begrippen, ongeveer 10 mensen in konden. De begrippen in Laos zijn helaas iets anders en onder het motto “The Boat/bus is never full” werden we dan ook met 21 man in het bootje gepropt! Heerlijk comfortabel die houten plankjes!! Dat wordt een lang uur….

Mong Noi ziet er meteen gezellig uit. Kleine houten hutjes staan langs de rivierkant, aan de oever liggen verschillende kleine houten bootjes en in het water staan mensen netten uit te gooien voor het vissen. En dit alles met een zonnetje en bergen op de achtergrond… Mwa, nie slecht dachten wij zo….

We hebben al snel een klein guesthouse gevonden met een grote veranda met hangmatten!!!! En we kijken uit over de mainstreet… Heb je al een beeld hoe die er uit ziet..? Nouw, dat is het dus niet! Haha. Natuurlijk is de weg niet geasfalteerd (zandpad welgenaamd), staan er kleine houten huisjes langs de kant, lopen er overal kippen/honden/katten en eenden over straat, is er geen verkeer, hoor je zachtjes het gebrom van de generator, zit iedereen langs de weg op hun hurken te kijken naar wie er voorbij komt, doen mensen hun was met de hand langs de weg, lopen overal kleine kinderen spelletjes te doen en lopen overal puppies, kittens en kuikentjes hun wereld te verkennen… Hoe traditioneel wilden wij het hebben….We komen tot de conclusie dat dit moet zijn zoals ze vroeger geleefd hebben in Nederland. Geen stroom, geen tv, geen warm water, geen wasmachine, geen gasfornuis maar houten vuurtjes, oftewel geen luxe in het algemeen. Onze omaatjes zullen dit wel herkenbaar vinden…

‘s Avonds gaan we lekker wat eten in een klein restaurantje (waar het eten trouwens goddelijk lekker was) en tja, wat dan?? Normaal slenteren we wat over de markt, pak je een terrasje, of ga je lekker op bed tv kijken… Weinig kans hier, want hier is niets van dit alles. Tja, dus gaan we terug naar ons guesthouse, op naar de veranda. Het koelt af, dus liggen er dekentjes klaar. Op de veranda maken we kennis met de andere logeetjes. Voorzichtig aan wordt het eerste contact gelegd. We stellen ons voor, gaan er een beetje bij zitten (nog tamelijk onzeker), maar al snel wordt het contact makkelijker en gaan er van allerlei kamers deuren open en komen mensen erbij zitten. Kopjes thee, bier Lao en een sigaretje erbij en al snel is het gezellige sfeertje te proeven… En tja, waar Nederlanders en Duitsers bij elkaar zijn, komt de voetbalstrijd natuurlijk op tafel! Er worden van alle kanten moppen over die stomme Duitsers/Nederlanders uitgewisseld! Hilariteit alom!!

Na verloop van tijd is de generator uitgevallen, liggen we gezellig met 9 man onder dekentjes op de veranda, met alleen het gloeien van de sigaret, en zoetjes aan wordt het praten minder….tot het uiteindelijk helemaal stil is en niemand meer iets zegt… Wat voelt dat goed… En zwijgend liggen we daar, met 9 onbekenden, te genieten van de machtige sterrenhemel en de oorverdovende stilte van het oerwoud achter ons…. Misschien, heel misschien, hebben die oudjes van nu wel gelijk en waren “The Oldies” helemaal zo slecht nog niet….


Hallo mensen! :W

Er zijn weer nieuwe foto’s van Laos te vinden in de fotogalerij! *O*
Hopelijk kunnen we op deze manier een beetje weerstand bieden tegen het charmeoffensief, dat is begonnen in het buurthuukske, om ons land te promoten! :D

Je kan ze hier vinden! :)


Volgende pagina »


icon_firefox - - Buurthuukske - Foto's - © 2003-2013 Nicky & Yvonne www.onzereizen.nl - icon_wordpress