Hoi iedereen, :W

Zoals beloofd zijn hier de foto’s van onder andere de Panda’s, de kookcursus en het prachtige Koh Lanta!

Veel plezier!

Ppff….wat een reis. Vanuit het prachtige Laos (waar we helemaal verliefd op zijn geworden) hebben we er in totaal 4 dagen over gedaan voordat we op de plek van bestemming, Chiang Mai in Thailand, waren. Even waren we het reizen dan ook helemaal beu! En aangezien we helemaal eigen baas zijn, hebben we dan ook besloten de dag erna lekker rustig aan te doen. Geen wekkertje zetten, uitslapen en dan maar kijken….

Goed, al met al waren we natuurlijk nog om 9.00 uur wakker en om een beetje bij onze positieven te komen zijn we lekker door de stad gaan slenteren. Wat tempeltjes bekeken, met een monnik gekletst over zijn manier van leven en ‘s avonds nog even de nodige souvenirtjes ingeslagen op de Nightmarket! Al met al een heerlijke dag…

De volgende dag wilden we de handen uit de mouwen steken en omdat het eten ons hier zo goed bevalt hebben we besloten een kookcursus te gaan volgen. Een vriendin van mij had deze hier ook gevolgd en volgens haar was het echt een aanrader! En jawel, echt super leuk en heerlijk gekookt! (over de cursus zelf in de volgende column meer…) 1 ding willen we al wel verklappen, we kunnen voortaan allebei de meest lekkere Thaise gerechtjes op tafel zetten!

De dag erna hadden alweer de nachtbus geboekt om naar Bangkok te gaan, van waar uit we naar het zuiden door wilden reizen. Maar om die dag op te vullen, had Nicky een geweldig idee. Hij had namelijk op de poster van de plaatslijke Zoo een Pandabeer gespot!! Tja, en ons Thais is niet zo geweldig, maar volgens ons kon dat niet veel anders betekenen dan dat ze Pandaberen hadden!! Deze prachtige beesten hadden wij beiden nog nooit gespot en deze kans konden we niet voorbij laten gaan! Op naar de Zoo!!!

En jawel, hoe mooi kan een beest zijn! Daar zaten ze dan, met z’n tweetjes, precies te zitten zoals je je voor stelt bij een Pandabeer. Op hun kontje, voetjes vooruit, eten op het buikje om zo lekker van de bamboo te smikkelen!! Helemaal niet van hun stuk gebracht door de 300 Thaise en ongeveer 5 westerse toeristen die hen stonden te bewonderen! Echt een knuffelbeestje….

We hebben, in ons beste Thais, nog geprobeerd om de bewakers ervan te overtuigen dat het de Panda goed zou doen om ze te vereeren met een knuffel van twee gewillige nederlandse toeristen (wij natuurlijk!! Duuhhh!!) Maar helaas kwam hetgeen zij begrepen van ons gebrabbel niet verder als “Hello sir”. Beetje een gemiste kans voor de Panda, dachten wij zo!!

Nu zijn we ondertussen alweer op Ko Lanta, een klein eilandje in het Zuidwesten van Thailand. We wilden eigenlijk naar Ko Tao (prachtige duiklocatie) maar helaas gooide de Typhoon Durian roet in het eten en ging de ferry voorlopig niet. En ach, eerlijk is eerlijk, Ko Lanta is geen hele verkeerde tweede optie. Een klein, idillisch, bamboo bungalowtje ongeveer 30 meter vanaf het koraalwitte strandje met z’n kristal heldere water, wuivende palmbomen en jungle op de achtergrond. Ook hier geldt volgens ons, je kunt het slechter treffen…..

Muong Ngoy, dat wordt onze bestemming. Een klein dorpje in het Noorden van Laos, zogezegd een beetje “Off the beaten track”. De meeste reizigers slaan dat deel van het noorden namelijk over, waardoor wij hopen hier nog een beetje een traditionele sfeer te kunnen proeven.

Er ligt geen weg naar dit dorpje toe, dus rijden we eerst naar Nong Kiauw om daar een boot te pakken naar Muong Ngoy (en dan zeggen ze dat Nederlands moeilijk is?!) We komen op een klein, houten bootje te zitten, waar voor Nederlandse begrippen, ongeveer 10 mensen in konden. De begrippen in Laos zijn helaas iets anders en onder het motto “The Boat/bus is never full” werden we dan ook met 21 man in het bootje gepropt! Heerlijk comfortabel die houten plankjes!! Dat wordt een lang uur….

Mong Noi ziet er meteen gezellig uit. Kleine houten hutjes staan langs de rivierkant, aan de oever liggen verschillende kleine houten bootjes en in het water staan mensen netten uit te gooien voor het vissen. En dit alles met een zonnetje en bergen op de achtergrond… Mwa, nie slecht dachten wij zo….

We hebben al snel een klein guesthouse gevonden met een grote veranda met hangmatten!!!! En we kijken uit over de mainstreet… Heb je al een beeld hoe die er uit ziet..? Nouw, dat is het dus niet! Haha. Natuurlijk is de weg niet geasfalteerd (zandpad welgenaamd), staan er kleine houten huisjes langs de kant, lopen er overal kippen/honden/katten en eenden over straat, is er geen verkeer, hoor je zachtjes het gebrom van de generator, zit iedereen langs de weg op hun hurken te kijken naar wie er voorbij komt, doen mensen hun was met de hand langs de weg, lopen overal kleine kinderen spelletjes te doen en lopen overal puppies, kittens en kuikentjes hun wereld te verkennen… Hoe traditioneel wilden wij het hebben….We komen tot de conclusie dat dit moet zijn zoals ze vroeger geleefd hebben in Nederland. Geen stroom, geen tv, geen warm water, geen wasmachine, geen gasfornuis maar houten vuurtjes, oftewel geen luxe in het algemeen. Onze omaatjes zullen dit wel herkenbaar vinden…

‘s Avonds gaan we lekker wat eten in een klein restaurantje (waar het eten trouwens goddelijk lekker was) en tja, wat dan?? Normaal slenteren we wat over de markt, pak je een terrasje, of ga je lekker op bed tv kijken… Weinig kans hier, want hier is niets van dit alles. Tja, dus gaan we terug naar ons guesthouse, op naar de veranda. Het koelt af, dus liggen er dekentjes klaar. Op de veranda maken we kennis met de andere logeetjes. Voorzichtig aan wordt het eerste contact gelegd. We stellen ons voor, gaan er een beetje bij zitten (nog tamelijk onzeker), maar al snel wordt het contact makkelijker en gaan er van allerlei kamers deuren open en komen mensen erbij zitten. Kopjes thee, bier Lao en een sigaretje erbij en al snel is het gezellige sfeertje te proeven… En tja, waar Nederlanders en Duitsers bij elkaar zijn, komt de voetbalstrijd natuurlijk op tafel! Er worden van alle kanten moppen over die stomme Duitsers/Nederlanders uitgewisseld! Hilariteit alom!!

Na verloop van tijd is de generator uitgevallen, liggen we gezellig met 9 man onder dekentjes op de veranda, met alleen het gloeien van de sigaret, en zoetjes aan wordt het praten minder….tot het uiteindelijk helemaal stil is en niemand meer iets zegt… Wat voelt dat goed… En zwijgend liggen we daar, met 9 onbekenden, te genieten van de machtige sterrenhemel en de oorverdovende stilte van het oerwoud achter ons…. Misschien, heel misschien, hebben die oudjes van nu wel gelijk en waren “The Oldies” helemaal zo slecht nog niet….