Na onze eerste avonturen in Belize alweer te hebben meegemaakt zijn hier dan ook de eerste foto’s.

Je kan ze hier vinden! *O*

PS: komende week trekken wij ons even terug op ons prive-eilandje om een beetje bij te komen van al de drukte die het reizen met zich meebrengt. Nieuwsgierig…? Hier kun je zien waar we zondag naar toe verkassen voor een weekje!

Daar lagen we dan… Zonnebril op, ons snoetje vol zonnecreme, onze waterflessen gevuld en we waren er klaar voor! Vanaf Caye Caulker, al zeilend over de Caribische Zee op zoek naar zeekoeien en andere biskus… Op de boot zaten ook twee andere Nederlanders, waarmee we ons heerlijk asociaal de hele dag vermaakt hebben! Wat nou Engels praten zodat iedereen het kan volgen…gewoon volop nederlands ouwehoeren…., en gezellig dat het was!

En dit wierp meteen zijn vruchten af toen we bij de eerste snorkelplek aankwamen. Nicky en ik lagen natuurlijk alweer als eerste in het water en dachten zo snel mogelijk naar het rif toe te zwemmen, zodat we de meeste kans op biskus spotten hadden… Maar helaas viel dat plan letterlijk en figuurlijk in het water, want ik ging voorop en mijn richtingsgevoel is nooit zo heel sterk ontwikkeld geweest zullen we maar zeggen. Helemaal de verkeerde kant op gezwommen dus! Na een tijdje zwemmen leken we maar niet bij het rif aan te komen en gelukkig hoorde ik toen ineens heel hard mijn naam roepen. Danielle en arno hadden een zeekoe (manatee) gevonden, aan de andere kant van het rif wel te verstaan! Je snapt het, dat werd zwemmen…!!

En jawel, daar lag hij… Helemaal uitgeput kwamen we aangezwommen en konden ons uitgebreid vergapen aan het prachtige dier dat aan zijn tropische siesta bezig was. Wel bijna 3 meter lang en over kilo’s zullen we het maar niet hebben, want de gemiddelde weegschaal zal onder zijn gewicht wel bezwijken denken wij zo. En toen onze zeekoe na een tijdje zijn ogen open deed en de schrik van zijn leven kreeg door vier van die halve zolen met brillen en snorkels op hun hoofd (wat inderdaad altijd niet het meest charmante is), zwom hij uiterst elegant met een paar staartzwiepers de grote blauwe diepte in… Prachtig!

Onze dag kon al niet meer kapot, ons belangrijkste biske hadden we gespot, dus alles wat er nog bij zou komen was bonus zullen we maar zeggen. En wat een bonus zou dat worden! Toen we bij de volgende plek aan kwamen zeilen werd ons bootje al meteen omringd door sting-rays, baracuda’s en nurse-sharks! De normale mens zou op zo’n moment toch echt zijn bedenkingen hebben over het ter water treden, maar in snorkelland ligt dat allemaal een beetje anders. Bij het zien van die haaien wisten wij dan ook niet hoe snel we die snorkel (met het spuug er nog in) op ons kupke moesten zetten en we de sprong in het diepe moesten wagen! Joehoe!! Rare jongens die romeinen (lees: snorkelaars)…

Maar ongelooflijk hoe vet dit was! Nicky draaide zich om en kwam tot zijn schrik oog in oog met een haai te staan die op een afstand van, pak ‘m beet, 50 cm zat! Tja, je kunt dat haaienfeest ook overdrijven, dus enige seconden had hij toch wel poep in zijn broek, maar nadat de haai om hem heen uitgecirkeld was en had besloten dat dit kostje toch niet geheel in zijn vetvrije dieet paste, zwom hij gelukkig verder. VET! Tijdens dit festijn hebben we nog twee keer een heuse eagle-ray gezien met een staart van wel twee meter, twee mega grote murene’s gespot en hebben we nog geknuffeld met een sting-ray (jaja, die enige echte Steve Irwin-ray)…

Ongelooflijk hoe vet deze dag was. Op naar huis, zeilend over de turkooise Caribische zee, aan de rumpunch en de nacho’s, heerlijk kletsend over de mega gave ervaring die we weer hebben beleefd in Belize deze keer… Wauw! 

Jaja wij hebben het helemaal te pakken, dat caribische sfeertje!! Wuivende palmbomen, azuur-blauw gekleurde zee, overal prachtige donkere mensen met grote witte ogen en prachtige witte tanden en natuurlijk een rastakapsel, hangmatten en op de achtergrond een heerlijk reggae-deuntje……

Eenmaal aangekomen in Belize besloten we dat het weer eens tijd voor zon, zee en strand was. Dat was al weer zeker 2 weken geleden, dus het werd weer eens  tijd! Vlak voor de kust hier ligt een eiland, Caye Caulker genaamd. Dit eiland is hartstikke klein, bestaat geheel uit het ene hostel na het andere en overal kun je snorkel/duik-trips  boeken. Het ligt namelijk bij een van de mooiste en grootste riffen ter wereld en bij de wereldbekende Blue Hole. Een rif waar je oog in oog kan komen staan met tientallen soorten haaien, zeekoeien, (manta)roggen en schildpadden… Wauw.. Daar moeten wij zijn!!

Op het eilandje aangekomen voelt het ook meteen goed. De sfeer, het muziekje, de mensen die te lui zijn om te lopen en daarvoor golfkarretjes gebruiken…Op ons lijf geschreven!! We hebben een hostel uitgezocht die ook helemaal aan onze wensen voldoet… Goedkoop, de douches en wc’s zijn gedeeld waardoor je ‘s ochtends iedereen met een prachtige coupe over het  gras ziet lopen op weg naar een verfrissende douche, we hebben een gedeelde keuken waar iedereen van mening is dat afdrogen voor mietjes is en alles lekker laat staan te drogen, een gedeelde tv-kamer waar we al menig filmpje hebben kunnen bekijken (ook een luxe na maanden zonder tv!) en overal hangen hangmatten en staan schommelstoelen…. En dat alles met Bob Marley op de achtergrond… Hier houden we het wel even uit!!

Ons dagje bestaat dan ook uit opstaan als het echt niet meer te houden is in de kamer (dat betekent rond 9 uur drijf je je bed uit ondanks de twee ventilators die op ons kupke gericht staan!), waarna we een heerlijk bakje cornflakes eten onder het genot van een nieuwsprogramma…. Om daarna onze kont omhoog te hijsen, een paar honderd meter te lopen en vervolgens aan het water neer te ploffen. Waar we dan heerlijk gaan liggen weken terwijl we zeesterren tellen, trompetvissen voorbij zien komen en gisteren zelfs een rog van een meter doorsnede ons pas kruiste! En als we dit niet meer uit houden, hijsen we onze kont weer omhoog, gaan wat eten in onze tv-kamer en om een uur of drie (als de zon minder sterk is) herhaalt het hele proces zich weer op nieuw…. Ppfff…., tja, je ziet wel, het gaat nog steeds  niet over rozen!

Omdat dit wel het nodige van ons vergt, hebben we dan ook maar besloten om morgen een zeil/snorkeltocht te gaan maken. Tja, anders wordt het ook zo’n sleur he?! Morgen om 10.00 uur vertrekken we op een zeiljacht, waar we twee uur op gaan varen naar het rif, waarna we zeekoeien, haaien, roggen en schildpadden gaan bezoeken… Eten doen we op de boot, waar zelfgebakken visjes gefileerd worden en voor onze neus worden gebakken. Waarna we die calorietjes er weer af gaan snorkelen en we de dag gaan eindigen met een heerlijke rumpunch terwijl de op ons zeilbootje de zonsondergang waarnemen….

Je snapt het, wij hebben wederom een prachtig plekje gevonden, iedere keer verbazen we onszelf hier ook weer over….Hoe mooi kan een wereld zijn….Ik denk dat we toch langzaam maar zeker wel een idee beginnen te krijgen…. Adembenemend…