januari 2011


Zo, de kop is eraf en Project Unknown is in volle gang! Elvis gaat regelmatig op avontuur en we hebben onszelf al regelmatig in lachwekkende posities gebracht om aan projecten van Elvis te voldoen. Helemaal leuk!
Even een korte update voor iedereen die nog niet helemaal op de hoogte is van wat Project Unknown nu precies is, althans voor zover wij het zelf weten natuurlijk! ;)

CSC_0791Tijdens onze reis verzamelen wij geld voor een goed doel in India. De familie van Nicky heeft contact gelegd met een voor ons onbekend goed doel in het zuiden van India waar wij eind maart zullen arriveren op een voor ons ook nog onbekende manier. Bij dit goede doel zullen wij een dag mee gaan helpen, een artikel hierover schrijven om ze te helpen met PR en natuurlijk het ingezamelde geld overhandigen. Nou, hoe zamelen wij dat geld in…? Daar kom jij om de hoek kijken. Iedereen kan onze mascotte Elvis namelijk opdrachten geven waar ze een tegenprestatie tegenover zetten. Interesse..? Kijk hier voor meer informatie.

Maar goed, back to Elvis en zijn avonturen tot nu toe….daar lopen we dan, met ons eendje (Elvis) in de tas te sjouwen door de stad, op zoek naar een postkantoor. En niet zomaar eenpostkantoor en al helemaal niet zomaar een missie. Wij zijn op postzegelverzameljacht! Bij ieder postkantoor dat we tegen komen wordt ofwel een foto gemaakt van ons die een postkaart afgeven aan de plaatselijke ambtenaar (die dan heel vreemd kijkt dat we DAAR een foto van willen hebben…) ofwel bezocht door ons op zoek naar steeds weer andere postzegels voor Ans en Toon. Dit is hilarisch, want niet alleen levert het ons leuke wandeltochten door de stad op, maar leg ook maar in je beste Hindi uit dat je ze niet nodig hebt om ze op te sturen maar dat je ze verzameld en dat je ook nog eens graag hele speciale wilt hebben! Wij kunnen uit ervaring zeggen, daar komen veel gebaren bij kijken en veel expressie om zoveel mogelijk ons punt duidelijk te maken! Toen het eenmaal duidelijk was, werden we wel doorverwezen naar een prachtig klein kantoortje achter in het gebouw wat speciaal ingericht was voor filatelisten. In een obscuur kamertje met ontzettend vriendelijke mensen mochten wij dan ook op ons gemak een map vol met postzegeltjes door bladeren…en iedereen had schik! Keurig toch?!

Zo heeft Elvis al een kaart naar Martien verstuurd vanuit Delhi, heeft hij alle postzegels al verstuurd naar Ans en Toon, de chaotische taferelen op de grens van nepal al weten te trotseren om juist daar een foto voor Ellemarie klaar te stomen, heeft hij al heel veel treinuurtjes meegemaakt voor Ans en Peter en maakt hij zich nu op voor zijn klim de bergen in om zo hoog mogelijk te komen voor Agnes en Louis! En tijdens dit alles kijkt hij uit naar alle andere mogelijkheden voor de rest van de opdrachten die hij al gekregen heeft (en mogelijk nog gaat krijgen..?!)

Maar ja, alles (nou ja, veel…) voor het goede doel! Maar ja, wat voor een goed doel is nu de vraag..?! Ook dit is weer een hele belevenis want we hebben van de familie van Nicky enveloppen meegekregen die ons langzaamaan naar het doel toe gaan leiden…Althans dat is het plan. ;) Envelop nummer 1 hebben we inmiddels open mogen maken en daar zat een keurige hint in. In een voor ons onbekende taal geschreven en ook zeker onleesbaar… Dat zal vast Hindi zijn! En hupsakee, daar gingen we weer… Met ons envelopje naar de loacle mens toe en dan maar in je beste Indiaas vragen of zij de hint kunnen lezen… NOT! Van locale held naar locale held maar zonder succes. In het zuiden spreken en schrijven ze “Tamil” i.p.v. Hindi en mogelijk hadden we daar meer succes, maar Xander en gerly zijn zo vriendelijk geweest om Hint nr 1 te verklappen…. GAREN

Helemaal duidelijk nu, wat jij..?! ;) Dat zou kunnen zijn dat we garen moeten gaan spinnen voor kleding te maken voor de verkoop, dat kan ook zijn dat we lekker mogen gaan garen onder een palmboompje, dat we gaan werken in een gaarkeuken of dat we kindjes op scholen gaar moeten stomen voor werk straks… Voor ons een vraag maar misschien voor jullie al een weet..?! Hoe dan ook, wij zijn de klos (snappie, garen -> klos.. Whahaha)

Hoe dan ook, we vinden het helemaal leuk en zijn erg benieuwd naar Hint 2. Mogelijk dat die meer licht in de duisternis brengt. 1 ding is in ieder geval zeker, het geld is hier ontzettend welkom. Of we het nu gaan investeren in hulp aan vrouwen, scholing voor kinderen, opvang voor gehandicapten, schildpadjes uitzetten, natuurparken beheren of hulp bij het bouwen van waterputten, hier is nog ontzettendveel te doen en wij helpen hier graag aan mee. Jij ook..?! Opdrachten zijn meer dan welkom want Elvis moet aan het eind van de reis wel gaar zijn geworden hoor! ;)

Elvis eigen fotogallerij kun je hier vinden!


Ons tijgeravontuur…

DSC_2250Na ons bezoek aan Bundi hebben we besloten om de bus te pakken naar Sawai Madhopur, om daar in het Ranthambore National Park op zoek te gaan naar de parel van Rajasthan. Maar sjesoes, we moesten er iets voor over hebben. Tja, het leven van een backpacker gaat niet altijd over rozen! In ons geval waren we het daar allebei over eens nadat we 200 km af hadden gelegd in een overvolle bus waar we redelijk op elkaar gepropt zaten (gezellig  met z’n drietjes op een bankje voor twee). Gelukkig maakte de bus een dusdanige herrie dat we geen last hadden van het klapperende raampje langs ons. ;) En dan hebben we het nog niet over het asfalt gehad (of lees het gebrek hier aan…)! Maar goed, 8 uur en heel wat zere plekken later arriveren we toch op de plek van bestemming.

Nicky had in de Lonely Planet gelezen dat er een hotel was MET zwembad, dus dat werd ons doel. Hupsakee, alle Riksja’s afgeschud want als cheapie’s zijnde lopen wij alles, en regelrecht naar het hotel toe. Nicky checkt de kamer en ziet het zwembad al liggen achter de struiken, hij heeft er zin in!! Nog wat van de prijs af kunnen halen, en onder wat protest van mij aangezien het redelijk prijzig was toch besloten de kamer te nemen, want dat zwembad daar had hij al de hele dag op gehoopt… Tassen in de kamer, plasje gedaan (was nodig na 8 uur ophouden want de toiletten hier zijn net niet helemaal schoon…), beetje opgefrist en op naar een drankje bij het zwembad…. En daar bleef het dan ook bij, want toen we er aan kwamen (Nicky helemaal enhtousiast) bleek er een prachtig zwembad te zijn met heerlijke ligstoelen, echter ze waren 1 ding vergeten…..water! Wat een domper op de spreekwoordelijke feestvreugde! Alhoewel we er samen hartelijk om konden lachen….

DSC_1999De volgende dag hebben we een jeepsafari geboekt en zijn we ‘s middags met een jeepje door het park heen gecrossed. Prachtig! Wat een tegenstelling tot de chaos van de steden die we tot nu toe hebben gezien. Prachtige natuur van woeste, ruige semi-open droog bos. Het deed ons Afrikaans aan en de kleuren van het meer en de open steppenachtige vlakten waren magnifiek! Allemachtig wat prachtig maar geen Tico XL weten te spotten helaas… Beetje jammer, maar het zicht op alle krokodillen, apen, herten en prachtige vogels maakte het toch zeker de moeite waard.

Tja, en zoals een ware backpacker betaamd (lees cheapie), hebben we besloten om de volgende dag nogmaals het park in te gaan. Het eerste gedeelte was namelijk een bufferzone waar je ook mocht wandelen en dat was gratis!! Het park was een km of 8 van ons hotel vandaan en aangezien we een riksja veel te duur vonden besloten we te lopen en onderweg te liften op een soort van jeepje waar wel betalende touristen in zaten. Onder het motto van “als je toch die kant op gaat…..” Je bent een backpacker of je bent het niet toch..?! ;)

Zo gezegd, zo gedaan… We zijn gaan lopen en na een goede 2 km stopte er een jeepje! Joehoe! Wij mochten mee. Op de voorbank waar eigenlijk maar plaats was voor 1 persoon, maar Nicky gezellig dicht bij de bestuurder en Yvonne met 1 beentje buiten boord lukte het best! Haha, echt leuk! Onderweg stopte deze vriendelijke mens nog om voor ons 2 guaves te ritselen met daarin zout en chilipoeder, een specialiteit in deze regio. Heerlijk smullen wij dus, wat een geluksvogels zijn wij toch!

DSC_2201In het park zijn we lekker aan de wandel gegaan. Hebben onze ” take-away pakora’s” opgegeten op een rots aan een fantastisch mooi meertje en zijn op apen en tijgerjacht gegaan. Apen alom, vogels alom en herten alom en beetje bij beetje kwamen wij dichter bij tijgerterratorium…. Beetje bij beetje kregen we stiekem ook een beetje meer schrik… We aten te genieten op een prachtig open stuk, te kijken naar een gigantische rotswand aan de overkant van de rivier, toen een chauffeur van een touristenjeep langs kwam en riep dat in dit gedeelte vanmorgen een tijger was gespot dus of het wel verstandig was om hier zonder gids te lopen… Mmmm… Nicky was zo adrem om meteen te zeggen dat als dat echt waar zou zijn hij hier niet zo snel langsaf reed want dan zou hij natuurlijk langzamer rijden om de tijger te spotten voor de touristen in de jeep. Maar toch… De schrik wordt groter… We lopen nog iets verder maar merk dat we steeds vaker om ons heen kijken en we wat onrustiger worden. Doen nog wel wat stoer tegen elkaar overigens, zijn toch geen sissy’s of wel..?!

Op een gegeven moment kijken we naar de overkant van de vallei en valt ons oog op een groep apen in de boomtoppen. We staan te kijken als we plots opgeschikt worden door gigantisch gebrul en zien de apen al wat het kan de bomen verlaten en schreeuwen naar elkaar. Normaliter zou dit een prachtig schouwspel zijn en zouden we gefascineerd gaan staan te kijken wat er aan de hand zou kunnen zijn en of we wat konden spotten. Normaliter….nu niet dus! We kijken elkaar aan en weten allebei niet hoe snel we rechtsomkeer moeten maken en kijken maar een enkele keer nog om! Haha. Jezelf niet verloochenen, wij zijn wel sissy’s! Wat een schrik hadden we dus toen we eenmaal weer op veilig terrein stonden konden we samen lachen, maar eerder niet! ;)

DSC_2330Nu zijn we in Agra en hebben we vandaag de Taj Mahal bekeken. Een prachtig symmetrisch bouwwerk, zeker in contrast met de immense chaos die zich achter de muren van het mausoleum afspeelt. We hebben het fijn samen en merken dat we India meer en meer waarderen en we in het Indiaase leven ingroeien. Fijn dat we nog dik 3 maanden te gaan hebben. Nog voldoende tijd om toch echt nog ergens die Tico XL te gaan spotten dus!

Foto’s kijken kun je hier en hier!


Van de pracht en praal in de paleizen van de Marahadja’s, de indrukwekkende forten groeien op uit de rostwand met poorten vol relief op grootte gemaakt om olifanten doorheen te laten lopen om de Maharadja’s te beschermen.

Oud praal grafMoskeeen die over de stad heen hun gebedsgezang verspreiden, Hindoetempels waar op de maat van de trommels de vrouwen hun hypnotiserende verzen zingen, vrouwen vol kleurrijke gewaden (sari’s genaamd), mannen met lange baarden en/of statige tulbanden op hun hoofd en diep blauwe luchten gekleurd met vliegers.

Afgelopen tijd hebben we gespendeerd in een staat van India, Rajasthan genaamd, in het noord-westen van India tegen de grens met Pakistan. Naast dat we onder de indruk zijn geraakt van de overheersende armoede zijn we ook in aanraking gekomen met een land waarin de rijke historie continu zichtbaar is in vele vormen en een cultuur die in alles verschilt van onze westerse gebruiken.

Citypalace van UdaiurWe zijn op pad gegaan om prachtige stadspoorten te bekijken, hebben schitterende forten bezocht, praalgraven van oude Maharadja’s en Hindoistische tempels bekeken die op iedere hoek van de straat aanwezig zijn. En als ultieme manifestatie van de rijkdom die hier aanwezig is geweest, de schitterende paleizen bezocht met machtig mooie spiegelzalen, wapentuigen en muurschilderingen.

Rajasthan, een land van 1001 nachten… waar ook de koe zijn intrede heeft gemaakt!

Tijdens het slenteren door de straten van Jaipur, Jodphur en Udaipur hebben we namelijk niet alleen kennis gemaakt met de pracht en praal, maar ook met het heilige beestje hier, “koe” genaamd! Overal waar je gaat of staat zie je dan ook zo’n schepsel rondbanjeren, hilarisch! Midden in de stad, op de drukste kruispunten, midden op de snelweg lekker in het zonnetje liggend, met zijn kop door de voordeur stekend of gewoon lekker boven op een hoop vuilnis! En iedereen loopt, fietst, rijdt er netjes omheen want de koe is heilig… Dit leverde voor ons redelijk hilarische tafarelen op! ;)

Tja, we hebben de afgelopen tijd vooral rondgeslenterd en alle heilige huisjes (en koetjes) aanschouwd, maar de grootste parel van alles ligt nog in het verschiet. Naast koeien, varkens, kamelen, epkes, pauwen, papegaaien, paarden en olifantjes hebben we de speciaalste high-light nog niet gezien… Namelijk….de tijger!

Jaja, in India zijn vele plekken om dit indrukwekkende dier te spotten en aangezien wij van alle mogelijkheden gebruik willen maken hebben wij besloten om morgen ons intrede in Tijger-terratorium te gaan maken. Op zoek naar de (in onze ogen) grootste parel in de kroon van het Indiase dierenrijk.

Wish us luck!

(klik hier als je nieuwsgierig bent naar de foto’s)


Volgende pagina »


icon_firefox - - Buurthuukske - Foto's - © 2003-2013 Nicky & Yvonne www.onzereizen.nl - icon_wordpress