Dag 18:

Omdat toen we gisteren hier in Cahuita arriveerde het al donker was en we dus niet van het uitzicht van onze cabina hebben kunnen genieten, waren we toen we vanochtend wakker werden erg benieuwd naar hoe het uitzicht zou zijn. We hadden al de hele nacht de golven horen klotsen tegen de kademuur, maar we hadden nog geen idee hoe het er uit zag. Zodra we wakker waren sprongen we dus al gauw uit ons bed en onder de klamboe vandaan en deden we snel de grote deur naar ons balkon open. Het uitzicht is werkelijk prachtig. We kijken uit over een baai met, aan de rechterzijde van ons, de landtong die tot het nationale park behoort. Verder de zee op kunnen we de golven zien breken op het grootste koraalrif van Costa Rica (hier willen we vandaag gaan snorkelen). Verder staan bij ons voor het balkon diverse grote palmbomen vol met kokosnoten, lekker tropisch! Nadat we lekker van het uitzicht hadden genoten liepen we naar het dorpje om wat informatie over snorkeltochten en het nationale park te gaan halen en te gaan ontbijten. Als ontbijt hadden we weer lekker ei met toast en rijst met bonen. Jummie!

Na het ontbijtje zijn we naar het touristenbureau in het dorpje gelopen voor de informatie. Daar aangekomen werd ons verteld dat doordat het hier de laatste paar dagen ongelovelijk heeft geregend en doordat diverse rivieren hier hun monding in de zee hebben, het water erg troebel was en het dus weinig zin had om te gaan snorkelen. Als we het perse wilden dan zouden ze ons er wel naar toe brengen maar om ons niet op een koude kermis te trakteren zeiden ze dat we het beter niet konden doen. Omdat wij geen zin hadden om er toch naar toe te gaan zonder iets te zien vroegen we wat voor een andere mogelijkheden we hadden om onze dag in te vullen. De man van het toeristenbureau bood ons een trip aan waar wij wel allebei zin in hadden. We zouden een bananenplantage, een indianenfamilie, een waterval en een leguanenboerderij gaan bezoeken. We besloten het te doen en Yvonne ging snel nog wat spullen uit onze cabina halen en Nicky ging alvast betalen ($ 35 p.p.). We zouden met twee israeliers en de gids de tocht gaan maken.

Na een ritje van een half uurtje richting Panama kwamen we bij de bananenplantage. Op de bananenplantage legde onze gids ons het hele proces van de bananenplantage uit en liet hij ons zien hoe het allemaal in zijn werk ging. Erg interessant om te zien! Na ongeveer een half uurtje door de plantage te hebben gelopen en naar de uitleg van de gids te hebben geluisterd gingen we weer verder.

Na een goed kwartier rijden zette de gids de 4×4 weer aan de kant en nu was het tijd om de indianenfamilie te bezoeken. We waren inmiddels in een reservaat voor indianen aangekomen. Onze gids vertelde ons dat er verspreid over de bergen diverse families op nog redelijk oorspronkelijke wijze woonden. De familie waar wij naar toe zouden gaan hadden zich wel enkele luxe goederen zoals wij die kennen aangeschaft maar ze leefden nog steeds van de jacht en het kleine beetje landbouw rondom hun huis. Maar voor we bij de familie kwamen moesten we eerst nog een tijdje lopen door een vallei en een rivier oversteken. Bij de rivier aangekomen hadden we twee keuzes. Of door de rivier waden, of over een gammele voetganger hangbrug zo´n vijf meter boven de rivier. We besloten de hangbrug te nemen omdat die er toch wel erg leuk uitzag. Van boven op de hangbrug, die overigens onzettend wiebelde als je er over liep, hadden we een mooi uitzicht over de rivier en het omliggende landschap. Echt heel erg mooi.

Na nog een tijdje te hebben gelopen kwamen we aan bij de familie. Ze leefden in een groot huis op palen. Het huis had drie kamers. De eerste kamer was een soort van grote “huiskamer” waar aan de zijkanten lage bankjes waren geplaatst waar mensen konden gaan zitten, een keuken waar een houtvuur werd aangehouden waar men op kon koken en een slaapzaal waar iedereen kon slapen. In totaal 18 mensen!! De vloer van het huisje was van dunne boomschors maar het voelde toch ontzettend stevig. Verder was het dak van palmbladeren en had het huis een houtenskelet van boomstammen. Voor de bouw van het huis, wat inmiddels al zo´n 50 jaar oud was, waren geen spijkers gebruikt en alles was aan elkaar gebonden met stukken touw/leer. Onder het huis liep het vee, een varken, kippen, ganzen en katten. Na wat rond gekeken te hebben en wat met de mensen te hebben gelachen en gepraat, voorzover als dat dat ging want we kunnen geen spaans en onze gids ook bijna niet, vertrokken we weer verder.

Onderweg naar de auto wees de gids ons op een cacaoboom en plukte een van de vruchten. De bonen die er in zaten haalde hij er uit en gaf die aan ons. De bonen waren erg zoet en smaakten een beetje naar kauwgom! Weer bij de auto aangekomen gingen we naar de waterval. De weg er naar toe was erg hobbelig en toen we bij een riviertje kwamen stopten we. Het laatste stuk moesten we lopen. Na een werkelijk prachtige tocht langs het riviertje en door de jungle, waar we eigenlijk geen beesten zagen behalve enkele ijsvogels en enkele red-arrow-poison-frogs, kwamen we bij de waterval aan.

Deze was werkelijk prachtig. Hij was niet zo heel erg hoog, ongeveer 15 meter, maar hij was echt heel erg mooi. De zon stond net achter, waar het water vandaan kwam en het water lichtte onzettend mooi op. Waar het water neer kwam was een soort van afgesloten ruimte met alleen aan de zijkant een kleine opening waar het water weer verder kon stromen. Binnen het “kamertje” was een swimming-hole waar we konden zwemmen en lekker konden afkoelen van de tropische temperatuuren! Pfff….! Het was er zo mooi en heet! Op de terugweg kon de israelische vrouw het niet meer bijhouden en de gids zei dat hij de 4×4 zou gaan halen en hun zo zou oppikken. Wij besloten met de man mee naar de auto te lopen en na een wilde tocht door de rivier hadden we de twee anderen weer gevonden. We gingen op weg naar de leguanenboerderij.

Op de leguanenboerderij werden leguanen gefokt om ze weer in het wild uit te zetten. Ze waren hier bijna verdwenen omdat de mensen ze nogal lekker vonden en ze dus vingen en kookten! Juk!!! Op de boerderij waren er honderden tot wel 2 meter lang! Echt heel groot! Verder zagen we er ook nog een groen met zwart gespikkeld giftig kikkertje! Erg mooi, hij leek net van plastic, zo fel waren zijn kleuren! Al met al was het een geweldige eerste actieve dag hier in Cahuita. Morgen zijn we van plan om al vroeg naar het nationale park te gaan om daar te gaan hiken en lekker te relaxen aan het strand. Een heerlijke combinatie van lekker actief en relaxed!! Hebben er allebei superveel zin in!!

Dag 19:

Vanmorgen zijn we samen al vroeg opgestaan, zodat we nog voor de drukte in het National Park konden zijn. Opstaan blijft altijd moeilijk s´morgens, maar we hebben doorzettingsvermogen!! Haha. We waren daar om ongeveer 7.15 uur, de tijd waarop het rustig is met mensen maar nog druk met dieren! We waren van plan om zo langzaam mogelijk te gaan lopen, zodat we zoveel mogelijk dieren zouden spotten! (Natuurlijk was dit ook een beetje lammigheid. Wel sportief willen doen, maar ook weer niet té sportief hoor!) We liepen dan ook als mensen van 85, al denk ik dat zelfs zij ons in zouden halen! Haha. Maar goed, meteen toen we het park in kwamen zagen we een luiaardje zitten! JIPPIE!! Die hadden we nog niet gezien deze vakantie, dus dat was geweldig! Een heel stuk verderop zagen we ineens een stuk of 15 howlermonkeys in de bomen zitten! We waren in eerste instantie dolgelukkig dat we er 2 zagen zitten, maar telkens zagen we er een paar meer!! Echt heel leuk! Dat zijn helemaal zwarte aapjes die ongelooflijk veel geluid kunnen maken! Terwijl wij van ´onze´ aapjes stonden te genieten kwamen er ook aan paar “locals” langs, die niet eens naar boven keken….zo vreemd dat je niet eens naar de aapjes opkijkt! Is toch bijzonder! Goed, natuurlijk niet voor iedereen….

Het pad liep langs de zee af, dus hebben we lekker even op een boomstam aan zee een broodje zitten eten. Dat smaakt nog lekkerder met zo´n uitzicht! Een stukje verder moesten we door een klein riviertje heen om de weg te vervolgen. Toen we net over het riviertje waren zagen we ineens een groot beest staan (ongeveer een halve meter)! Bleek het een soort van rat te zijn! WOW! Echt heel groot! We konden er helaas geen foto van maken, want volgens mij waren wij (of Nicky alleen…) erg afschrikwekkend, want hij was zo weg! Haha. We traden nu toe tot het échte oerwoud…Het was heel dichtbegroeid, een beetje donker, heel stil en voor angsthazen als ons zelfs een beetje griezelig! Haha, maar we zetten door! We liepen en hadden zoveel om naar te kijken! Zoveel dat Nicky zelfs bijna op een slang ging staan! Oei oei! Gelukkig was ik er om hem te redden!! UHU…dat was effe schrikken zeg! Pppff….

Onderweg hebben we nog zoveel meer dieren gezien! Ontzettend grote spinnen….de grootte van je handpalm….BAH! Echt afschrikwekkend… Verder zagen we bijzonder mooie rode en paarse krabben, een heleboel salamanders, met hele mooie kleuren, nog verschillende luiaarden en nog aapjes! We hadden echt een werelddag! Op een gegeven moment kwam er iemand die in het park werkte met een klein baby-luiaardje op zijn hand aangelopen! OOohhh…. Echt heel lief! Die was op de grond gevallen en dan verstoot de moeder hem…Echt heel zielig. Het beestje maakte zo´n lieve geluidjes…Het had honger! Ik had hem zo aan mijn borst willen leggen!! Hahaha!

Bijna op het laatste punt van het park zagen we een stel white-face monkeys zitten! LEUK!! We stonden er vlak bij en op een gegeven moment kwam er zelfs een aapje naar mij toe! Kei leuk zou je zeggen….Ja, dat vond ik ook, tot er ineens van alle kanten aapjes aan kwamen en ik op den duur omringd was door ongeveer 20 aapjes die op mij sprongen, mijn tas probeerden te pakken enz! Toen had ik toch wel even schrik!!!! Hahaha, schijterd die ik ben!!

Bij een bepaald punt van het nationale park lag in de zee een groot koraalrif! Daar kon je met een bootje naar toe en dan kon je daar gaan snorkelen. Dat hebben we dan ook gedaan, want we hadden al 3 uur gelopen en hadden het wel even gehad met lopen! We hebben daar een uurtje lekker gesnorkeld. De bootman zei dat het koraal zo schitterend was, maar helaas vonden wij dat wel meevallen. Je had er hele mooie vissen en het was leuk om te doen, maar het koraal stelde niet veel voor hoor!

Toen we uitgesnorkeld waren begon het zachtjes te regenen…nou ja, het begon zachtjes maar ging snel verder in stortregenen! AAAhhhh! En we moesten nog zo ver teruglopen! We hadden er echt geen zin in! Daar liepen we dan weer, in onze poncho! We zagen er wederom als een stelletje oenen uit, maar bleven wel droog! Na een tijdje moesten we wederom het riviertje over steken, zien we daar mensen staan voor dat riviertje wat ongeveer 3 meter breed was. Stonden ze daar in de stortregen te discussieren over hoe ze dat riviertje over zouden gaan. Sommigen trokken rustig hun schoenen uit…Ik moest echt zo lachen! In twee stappen was je door het riviertje heen en dan werd je een stuk minder nat dan wanneer je daar bleef staan in de regen! Wij zagen er zo oenig uit als zij in het echt waren! Haha.

Al met al hebben we een werelddag gehad vandaag! We hebben héél veel aapjes gezien (zowel holermonkeys als white-face monkeys), slamanders met hele mooie kleuren, verschillende mooie krabben, spinnen (das iets minder) een mega grote rat, een slang, een baby-luiaardje en 6 volwassen luiaarden! En dan nog wat koraal met hele mooie vissen! Echt een werelddag!!!

 

Dag 20:

Vanmorgen hebben we om 6.00 uur de bus gepakt richting Panama. De rit naar de grens duurde niet zo lang gelukkig. Wel spannend om weer naar een ander land te gaan. Vooral Nicky vond het ontzettend spannend! Normaal gesproken weet hij altijd precies waar hij is, hoe het er daar aan toe gaat en waar hij naar toe gaat, maar nu hadden we helemaal geen informatie over Panama, dus dat was zogezegd tasten in het duister voor hem! Voor mij was het niet anders als anders, aangezien ik dat normaal ook niet weet! haha, ik ben al aan die duisternis gewend! Haha. Ik maakte we weer minder druk als Nicky!

Bij de grens kregen we een stempel in ons paspoort, allebei helemaal gelukkig!!! Blije guppen! Gelukkig liepen we twee hele aardige engelsen tegen, die deze grens al eerder over waren geweest. We hebben ons dan ook even bij hen aangesloten, zodat zij ons een klein beetje op de goede weg konden helpen. We moesten als eerste een brug over lopen, wat de daadwerkelijke grensovergang was. In het midden van die brug stoken we over naar Panama. Deze brug was maar eng! Het eerste, Costericaanse, gedeelte was totaal niet eng. De brug zelf bestond namelijk uit houten balken, maar hier was een voetgangersgedeelte bij. Helaas werd dat anders in Panama. In het midden hield dat voetgangersgedeelte op en moest je op de gewone brug lopen. Deze bestond uit grote, houten planken, die heel erg glad waren, waar heel veel ruimte tussen zat soms en die erg wankel waren! Dat was al niet zo fijn, maar de autos en vrachtwagens en treinen reden ook over deze weg, met tot gevolg dat er maar heel weinig ruimte voor de voetgangers over bleef! En tot overmaat van ramp regende het ook nog!!! AAhhh!!! Maar goed, we hebben het gehaald, maar waren blij dat we aan de overkant waren!

Daar hebben we een taxi genomen en daarna een bus. Dat verliep allemaal prima. Veel mensen kunnen hier Engels, dus we redden ons wel. Een lokale man in de bus wilde ook naar Bocas en hoorde dat wij daar heen gingen, dus hij bood aan om met ons mee te lopen. Hij regelde het een beetje allemaal voor ons! We komen hier zoveel vriendelijk vrienden tegen! We waren van plan om naar de eilandengroep Bocas del Toro te gaan, dus moesten we met de boot. De eerste boot, naar het eerste eiland, ging wel zo ontzettend hard! Er was eigenlijk geen ruimte meer, dus ik werd ergens tussen gepropt en Nicky moest achterop gaan zitten! Ik zat voor aan en vloog telkens kei hard omhoog en kwam met een mega klap weer op het water terecht (Nicky noemde dit planeren, ik noemde dit klapperen……een klein verschilletje….) We vonden het allebei stiekem wel erg leuk zo hard over het water!

Daar aangekomen hebben we een bootje naar het eiland Bastiamentos genomen. Dit was ons aangeraden, aangezien dit minder toeristisch was. En jawel, daar hadden ze gelijk in! Er was namelijk, voor onze begrippen, vrijwel niks op dit eilandje! Er waren een stel hostels en 2 Sodas, maar geen echte supermarkt of niks! Daarvoor moest je met de boot naar Bocas toe. We werden door 2 jonge kereltjes naar dit eilandje toe gevaren en vroegen daar pas hoeveel het kostte. Het jongetje zei, met een grote lach op zijn gezicht: 6$…Hahaha. Wij begonnen kei hard te lachen allebei, omdat hij echt niet kon liegen! Haha, dat was zo grappig! Geen goede handelaar! We hebben hem 5$ betaald en nu werden we waarschijnlijk nog afgezet! Haha, maar goed, we vonden hem allebei wel leuk dus dat maakte ons niet uit! We hebben hier een leuk hostel gevonden, wat heel sfeervol ingericht is, met kerstlampjes en hangmatten overal! Heel leuk! Hier houden we het wel even uit!

 

 

Dag 21:

Vanmorgen hebben we besloten om, samen met 4 anderen uit ons hostel, een tour te gaan doen hier. Het weer zag er vrij veelbelovend uit vanmorgen. Als eerste gingen we met een bootje naar Dolphin bay. We wisten eigenlijk allemaal niet waar alles te doen was en wat we er daadwerkelijk van moesten verwachten, maar dat werd al snel duidelijk! Het bootje ging iets langzamer varen en toen kwamen de dolfijnen in zicht! Overal om ons heen zwommen dolfijnen! We konden ze zo duidelijk zien! Ze sprongen een beetje heen en weer en speelden af en toe met een boot! Dan probeerden ze even snel te gaan en de boot te volgen! WAUW! Dat was echt een prachtig gezicht! Zo´n mooie beesten zijn dolfijnen! Dit was echt prachtig!

Hierna vaarden we door naar Coral Reef. Hier kregen we ongeveer 2 uur de tijd om te snorkelen. Hier lagen nog heel veel andere bootjes, waardoor het wel een beetje druk was, maar goed, een zee is groot en er was dus plaats genoeg voor ons! We hebben samen heerlijk gezwommen en hier was het koraal wel mooi! We hebben samen 3 pijlstaartinktvisjes gezien, vissen met bijzonder mooie, felle kleuren, kwallen, krabben, zeeannemoonen, zeesterren, maanvissen en andere soorten! Dit was heel erg mooi!!! Helaas was het weer gaan betrekken en was het wederom bewolkt.

Hierna hebben we even wat gegeten. Nicky en ik hadden samen een visje besteld met rijst. helaas kregen we een hele vis, met kop en al…Daar ben ik geen voorstander van en heb Nicky die vis dan ook lekker op laten peuzelen! Ik kreeg in ruil daarvoor de witte, droge rijst…. Maar voordat ik dat kreeg heeft Nicky nog wel even de kop van de vis voor mij verstopt, zodat ik, zonder te walgen van die kop, rustig mijn bordje leeg kon eten!

Na het eten zijn we doorgevaren naar Red Frog Beach. Dit was een lang zandstrand, met op het einde van het strand een oerwoud waar heel veel kleine, rode kikkertjes zaten! Doordat het weer niet meer goed was en het vrij hard waaide, ben ik niet meer de zee in gegaan, maar Nicky nog wel even! Die is niet zo´n watje als ik…. We hebben daar lekker gelegen en een eindje langs het strand gewandeld. Toen we weer terug naar de boot liepen zagen we nog een luiaardje in de boom zitten! Dat was al de 8ste die we deze vakantie hebben gezien! Ze blijven zo leuk om te zien! Helaas hebben we er nog geen één mooi op de foto kunnen zetten. Maar we houden hoop!

S´avonds regende het ontzettend hard! Jammer dat we dat niet op de foto kunnen zetten. Nicky zegt altijd: een voordeel van hard regenen is dat het nooit lang zo hard regent…Nou, hier dus wel! De hele avond heeft het met bakken uit de hemel gevallen! Onvoorstelbaar veel water… We hebben in een restaurantje een kippetje gegeten en daarna samen nog gezellig een kaartje gelegd. Ondertussen is de stand 8 (voor Yvonne) 4 (voor Nicky…).

 

Dag 22:

Klaboem, bam beng!! Jeetje wat een klap!! We hebben nog nooit zo´n harde onweerknallen gehoord. Vooral de laatste was werkelijk waar oorverdovend en dat om half twee ´s nachts. Het zou nu toch eigenlijk stil moeten zijn… Na de laatste harde klap hield het ineens op met onweren. Het regende nog wel ontzettend hard maar de onweer was over… Vreemd weertje hier. Al snel vielen we weer in slaap en toen we wakker werden was het alweer 9 uur. Omdat we vandaag naar het hoofdeiland wilden zijn we vlug opgestaan. Maar buiten aangekomen bleek dat het weer erg slecht was en we besloten om vandaag maar weer verder te trekken. Yvonne zou eitjes gaan halen terwijl Nicky zijn tas ging inpakken want hij had er (zoals gewoonlijk) echt een enorme bende van gemaakt in de twee dagen dat we hier zijn geweest. Op zich is het wel jammer dat het weer hier zo slecht is geweest de laatste dagen, want eigenlijk wilden we hier gaan duiken. Het schijnt dat dat hier echt de moeite waard is. Nu maar proberen of het aan de grote oceaankust van Costa Rica ook kan. Zal vast! Toen Yvonne terug kwam met de eitjes en de broodjes en ze de eitjes wilde gaan koken viel al na een paar minuten het gas uit. Shit! Wij aan de eigenaar vragen of ie nog een reservefles had…., bleek ie die niet te hebben. Maar hij ging wel een nieuwe halen als het op zou houden met regenen. Helaas regende het na een uur nog steeds en we besloten dan ook om de eitjes te laten voor wat het was en te vertrekken. Omdat het nog steeds zo regende hadden we onze poncho maar weer aan gedaan en liepen we naar een restaurantje waar ook taxibootjes zouden aanmeren. Na enkele minuten kwam er een bootje aan waar we in konden stappen. Helaas had deze geen regenkap… Door regen en wind gingen we op weg naar het hoofdeiland, helaas werden we er niet droger op en toen we aankwamen (na 10 minuutjes) waren we dan ook zeiknat… We kochten vlug een kaartje voor de boot naar het vaste land en na een kwartiertje wachten konden we mee. Tijdens het wachten bood nog een man aan of we mee wilden rijden naar de grens, aangezien hij daar heen ging. Helaas pakken wij een andere grensovergang, maar toch heel vriendelijk bedankt! We staan nog steeds te kijken van alle vriendelijkheid hier overal! De zee was ontzettend wild door de regen en de wind en de storm van afgelopen nacht dus de boot kon niet hard maar na ongeveer drie kwartier waren we weer met onze voeten op vaste grond. Al vlug hadden we het busstation gevonden, nadat we eerst een heel stel bedelende kinderen van ons af hadden moeten slaan. Helaas bleek dit het verkeerde busstation te zijn… We pakten maar snel een taxi naar het andere busstation, waar ze ons vertelde dat de bus over anderhalf uur zou komen. Het was inmiddels 1:25 en we hadden beide ontzettende honger dus we wilde iets gaan eten in een klein tentje bij het station toen plots de bus kwam aan zetten. Wat bleek was dat de man, die tegen ons had gezegd dat de bus niet over anderhalf uur kwam, maar om anderhalf uur, half twee dus! Wat een geluk! Hoefden we niet lang te wachten! De busrit naar David, aan de andere kant van het land, was prachtig mooi maar wel ontzettend lang en door een echt hoog-gebergte. We reden tientallen kilometers door totaal ongerept oerwoud, zonder dat we maar een huisje of hutje tegen kwamen. De uitzichten waren werkelijk prachtig en soms kon je de Caribische zee tientallen kilometers verderop zien liggen. Na twee uur rijden stopten we even waar Nicky een stukje kip en rijst heeft gegeten en Yvonne even na de wc kon en even bij kon komen van de bochtige rit. Door al de slingers in de weg was Yvonne namelijk een beetje misselijk geworden, maar gelukkig is alles toch goed gegaan en kwamen we aan in David. Het was inmiddels bijna donker dus verder reizen wilden we niet meer. We hebben een hoteltje voor $ 12,5 in het centrum van de stad en de vrouw aan de balie vertelde ons dat de eerste bus richting Costa Rica morgen om 8:30 vertrekt. We zijn van plan om die morgen dus te pakken. Nu gaan we zo lekker even eten want we hebben ontzettend honger allebei!

 

Dag 23:

Vandaag zijn we vanmorgen vroeg weer in de bus gestapt en zijn we naar de grens toe gereden. Deze rit duurde niet zo heel erg lang, maar ongeveer 1,5 uur en was gelukkig niet meer door de bergen! Ik had geen zin om weer misselijk te worden!

Bij de grens aangekomen moesten we zoeken waar we nu precies heen moesten, want dit was niet zo heel duidelijk aangegeven. Je had niet een duidelijke grensovergang hier! Maar goed, aangezien iedereen duidelijk aan ons kon zien dat wij toeristen waren (2 grote rugzakken, Nicky een petje op, heuptasje om, Lonely Planet in onze hand en een veldfles aan de riem) kwamen er meteen mensen naar ons toe om de weg te wijzen. We moesten in een kamer komen staan waar mijn tas gecontroleerd werd! We vonden het allebei wel een beetje spannend, aangezien we hadden gelezen dat ze soms wel moeilijk kunnen doen bij de grens. En aangezien we allebei geen spaans kennen, is dat best vervelend. We lieten dan ook meteen de paspoorten zien en de vliegtickets, zodat we daar geen praat over kregen! Haha. De man keek even in mijn make-up tasje en toen mocht mijn tas alweer dicht! Die van Nicky keek hij niet eens in! We kregen nog een paar stempels en we kochten 1 of andere postzegel/visum (waarvan we niet eens zeker wisten of t nodig was, maar staat leuk in je paspoort!!) Daarna was alles al prima!

We hebben een taxi gepakt naar een plaatsje vlakbij en daar hebben we, na een lekker ontbijtje van friet met hamburgers, de bus naar Playa Zancudo gepakt. Dit was een hele belevenis! De busrit op zichzelf niet zo, maar op een gegeven moment komen we bij een achterafgelegen dorpje aan, in the middel of nowhere, en daar zet de buschauffeur de bus stil. Hij roept iets naar ons en gebaart dat we er uit moeten!! HUH??!! No No, Playa Zancudo, kunnen wij alleer uitbrengen….. Hij roept nog vanalles in het Spaans door de bus heen, wat wij natuurlijk niet verstaan, en gebaart wederom dat wij er uit moeten….Oke.! Dus we stappen de bus uit, zegt een man die een beetje engels kan dat we een weg in moeten lopen naar Playa Zancudo, dat was ongeveer 6 kilometer lopen!!! AAAhhh!!! In de felle zon, met onze zware rugzak! Wij snapten er niets van! Nu vinden we het een hilarisch verhaal, maar toen was het toch even iets minder leuk! Stonden we daar te gapen! Ja, we liepen maar aan, want wat moesten we anders?! We hadden nog een paar uurtjes wandelen voor de boeg…..Althans, dat dachten we. Na ongeveer 1 km te hebben gelopen kwam er een pick-up truck aan. Deze stopte gelukkig en we mochten achterin stappen! Daar zaten ook wat andere mensen die engels spraken, en die lachten ons vierkant uit! haha! Zij brachten ons naar Playa Zancudo, gelukkig! Onderweg, door plassen en vooral veel gaten, kwamen we flamingo’s tegen! Geweldig he?! Witte en roze! Ja ja, ik heb me laten vertellen dat flamingo’s eigenlijk wit zijn, maar door het eten van krabbetjes en garnalen worde ze roze! Jaja, weer iets geleerd! Ik kom echt als een meesterbrein terug!! Haha

In Zancudo hebben we een hostel bij een bar gepakt. Hier was 3 maanden geleden, 3 mei, voor het laatst een bezoeker geweest! We waren de enigste! haha, wat een toerisme! We zijn snel naar zee gegaan en hebben daar een (helaas niet ect verfrissende) duik genomen! De zee was enorm warm! Dus nadat we hebben gezwommen ben ik lekker onder de douche gaan staan! Deze was nog net iets koeler! Toen ik net onder de douche ging staan, kwam er ineens iets naar beneden vallen! Ikke gillen! NICKY!!!! Bleek het een krabbetje te zijn! Die kwam uit de waterleiding….JUK! Krabbetjes zijn niet eng, maar wel als ze uit mijn douche komen! Onderin zat de waterafvoer, en toen ik eenmaal weer onder de douche durfde te gaan staan, bleek dat daar nog een krab in zat verstopt! Dat was niet zo leuk! Ik heb hem dan ook de hele tijd goed in de gaten gehouden, om te kijken of
hij mij niet stiekem in mijn tenen kwam bijten!

 

S’avonds hebben we bij een heerlijke Italiaan gegeten, waar we gestoken zijn door muggen, niet te zuinig! Nicky’s hele been is helemaal muggenbult en mijn voeten zitten onder en boven helemaal onder! Dit is echt niet meer leuk! We hebben wel prikweg bij, maar die helpt voor geen meter! Misschien maar even langs de apotheek gaan…

Toen we naar huis wilden gaan, vanuit het restaurant, was de stroom uit gevallen. We hebben een kaars gevraagd bij het restaurant en zijn samen, dicht tegen elkaar aan, langzaam naar huis toe gelopen! We vonden het allebei wel spooky! (vooral ik…) We zagen namelijk niks, hoorden allerlei verschillende vreemde geluiden om ons heen en wisten helemaal de weg niet!! Toen er een auto aan kwam achter ons, hebben we dan ook een stukje gerend om van dat licht te profiteren We wilden snel naar huis! Haha, stelletje watjes! We hebben daar nog een tijdje in de bar zitten kaarten en zijn daarna lekker ons bedje in gekropen!

 

Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22