Dag 38:

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om onze paardrijtocht te gaan maken. Er reden nog 2 andere amerikanen mee, wat wel gezellig was. Dan hadden we meer aanspraak, aangezien de gids alleen spaans sprak…. We kregen allemaal een paard toegewezen en, aangezien wij al experts zijn op het gebied van paardrijden, sprongen we er zo op!! We reden via een weg die speciaal voor paarden was naar het nationale park toe. Dit was echt mooi! We hadden de mooiste uitzichten hier! We konden overal naar toe kijken en zagen zelfs een vulkaan in de buurt liggen! Echt mooi!

Eenmaal in het park werd het allemaal wat minder leuk. De twee mensen die bij ons waren wilden het liefst zo snel mogelijk gaan, aangezien zij na de tocht verder moesten. Ze zaten de paarden dan ook de hele tijd op te hitsen, waardoor we telkens tegen elkaar aan botsten en de paarden telkens gingen draven op stukken waar ik me af vroeg of dat wel goed zou gaan. De tocht was bijzonder moeilijk, althans, voor de paarden. Wij hoefden alleen maar te zitten natuurlijk, maar de paarden moesten over rotsen, door rivieren, door modderstromen, steile hellingen op enz. Op zich heel erg mooi, maar aangezien de paarden opgehitst werden, was ik wel echt bang af en toe! Ik was telkens bang dat het paard uit zou glijden en op mij zou vallen! En aangezien ik geen vertrouwen in mijn eigen rijkunsten had, was dat ook niet geruststellend! Haha. Nicky is zelfs op een gegeven moment van het paard af gevallen!!! Dat was echt niet leuk! Er stonden twee bomen langs elkaar, met daar tussen in een tak……ja, je voelt hem al aankomen…. het paard kon net onder die tak door, maar Nicky dus niet!!! Hij schoof, net zoals in tekenfilms altijd, via de kont van het paard af! Het klinkt grappig, maar het was helemaal niet leuk! Hij vond het ook maar eng, aangezien hij dus achter het paard terecht kwam en dat niet de fijnste plek is om te zijn! Hij heeft zijn arm ook wat opengehaald en zijn elleboog doet erg pijn! Geen fijne ervaring…

Na nog een stukje stopten we eindelijk. Hier moesten we van het paard af en moesten we een stuk gaan lopen… We moesten héél steil naar beneden lopen, door een rivier en daarna weer héél steil omhoog. Mijn voet deed echt ongelooflijk veel pijn (deze heb ik een aantal jaren geleden verbrijzeld en hier heb ik nog steeds last van) en ik kon dan ook echt niet meer verder. De gids zei dat het nog maar 10 minuten lopen was, maar ik kon echt niet meer! Ik voelde me echt heel stom, aangezien ik niet aan hem uit kon leggen wat er aan de hand was. Hij deed er niet moeilijk over, maar ik had wel het gevoel dat het zo aanstellerig leek. Wat dat betreft is het balen dat je niks aan mijn voet ziet, want nu denken mensen vaak dat ik me aanstel, terwijl dat écht niet zo is! Ik voelde me dus behoorlijk rot hierover. Gelukkig was Nicky heel lief en gaf hij ook duidelijk aan dat hij weet dat ik me niet aan stel, wat wel goed deed. En op zich mag ik ook niet klagen, want ik heb nog geen één keer iets moeten laten omdat ik het niet kon. Dit was de eerste keer pas! Maar goed, het was wel balen en ze hadden ons van te voren niet verteld dat we moesten lopen naar de vulkanische activiteiten, anders hadden we de toer niet gedaan natuurlijk…

waterval in het natuurpark bij RinconOp de terugweg gingen de amerikanen niet mee, die zijn doorgelopen naar de vulkanische activiteiten en werden daar opgehaald. De terugweg verliep dan ook veeeeel fijner! We konden gewoon rustig aan doen, de gids liet ons aapjes en toekans zien en we hadden echt plezier in de rit! We waren weer veel enthousiaster geworden gelukkig! Op een gegeven moment vroeg de gids of we naar de Cascade wilden, jaja, ons spaans wordt beter, dit is namelijk een waterval! Dat wilden wij wel!!! We zetten onze paarden dus neer en liepen, door een riviertje en écht door de bush, naar de waterval toe. Deze was wederom geweldig mooi! Niet heel hoog, maar 6 meter ofzo, maar wel heerlijk verkoelend en mooi! Nicky heeft er zelfs even in gezwommen, maar dat was mij te koud! het was namelijk van dat echte bergwater, wat ijs en ijs koud is! De rest van de rit verliep heel erg goed en was ook heel erg leuk! Soms nog wel wat eng, maar aangezien we nu rustig aan konden doen, was die spanning snel verdwenen!

Eenmaal terug in de lodge waren we bek en bek af. We hadden de hele dag op het paard gezeten en alles deed pijn! Lekker even op bed liggen dus! Nicky is gasan tetrissen en ik ben lekker even onder de dekens gekropen! Op een gegeven moment werd ik wakker doordat ik iets voelde op mijn hoofd, door mijn haar en op mijn been… Ikke kijken….bleken het allemaal mieren te zijn!!! JUK! We keken snel de kamer rond en overal om ons heen zaten mieren van wel 1,5cm groot! Echt smerig! Ze vielen ook telkens van het plafond af op ons!!! JUK JUK JUK!!! We hebben dan ook gemaakt dat we weg kwamen daar! De mensen van daar zijn mee gaan kijkern en dachten dat het zogenaamde “house cleaning ants” waren…! Die zijn een aantal uur bezig in je huis en trekken dan door. Er zat dus niks anders op als in het restaurantje te gaan zitten en wachten….. We hebben maar wat gedronken, gegeten en gekaart. Op een gegeven moment zijn de mensen van de lodge gaan kijken en toen ze er nog steeds waren hebben ze de bezems gepakt en alles naar buiten geveegd en schoon gemaakt!! Nu maar hopen dat ze wegblijven! We waren er toch niet helemaal gerust op, dus hebben de laatste 50 (want er bleven er telkens nog een paar vandaan komen…) dood gemaakt (massamoordenaars zijn wij!) en zijn toen op bed gaan liggen. Nicky sliep al vrij snel, maar ik ben toch nog een paar keer wakker geschoten om te kijken of ze niet allemaal terug waren gekomen!!! Haha. Maar gelukkig waren ze helemaal verdwenen, alleen hun lijkjes lagen er nog….(ook geen prettig idee!!)

Dag 39:

Toen we vanochtend wakker werden regende het enorm! Wij baalden daar allebei ontzettend van omdat we vandaag de vulkaan Miravalles zouden gaan bezoeken. Dit hadden we besloten aangezien we gisteren, door mijn voet, niet konden gaan kijken naar de andere vulkanische activiteiten. Op deze vulkaan, die niet meer actief is, bevinden zich geisers en warme mud-pools. Maar voor het zover is gaan we eerst nog van het ontbijtje genieten. Toen we van de berg, waar ons huisje op staat, naar de eetzaal liepen zagen we dat verschillende wolken alweer plaats maakten voor blauwe lucht. We hopen maar dat dat zou blijft!! Nadat we lekker van het ontbijtje hadden genoten en afscheid van de familie hadden genomen liepen we naar de auto. Toen we naar boven keken bleek dat de lucht ontzettend was opgeklaard! Wat een vreugde!!

We werden door een man naar de vulkaan gebracht. Helaas kon deze man geen engels maar onderweg hebben we toch een beetje met onze handen en voeten kunnen praten… Was wel leuk! Onderweg over weer tientallen kilometers onverharde weg, hadden we een prachtig uitzicht op de vulkaan Miravalles. Helaas was net als bij de vulkaan Arenal de top in wolken gehuld maar het uitzicht op de vulkaan was werkelijk verbluffend! Uiteindelijk kwamen we bij de hotsprings aan. De hotsprings waren aan de voet van de vulkaan gelegen en het is er niet te vergelijken met de hotsprings in bijvoorbeeld La Fortuna, maar niet minder indrukwekkend. De hotsprings zijn eigenlijk een paar zwembaden aan de voet van de vulkaan. Tijdens ons bezoek was slechts een van de zwembaden gevuld. We weten dus niet of er een temperatuur verschil tussen de baden zit… Maar waar het eigenlijk omgaat zijn de modderpoelen en de geisers. Enkele meters achter de zwembaden, aan de voet van de vulkaan liggen grote rotsblokken. Toen we daar naar toe liepen zagen we dat er ook ontzettend veel stoom tussen de rotsen uitkwam. Nog wat dichterbij gekomen bleek dat ook hier weer zo´n heerlijke rotte eierlucht hing! Juk!!! Maar goed, tussen de rotsen waren verschillend kleine modderpoeltjes waar modder lekker aan het koken was. De stoom die er ontsnapte was echt enorm warm!! En het is al zo heet in Costa Rica…!! Het was echt een geweldig gezicht om zo aan de voet van de vulkaan, deze vulkanische activiteiten te zien! Heel bijzonder! Deze modderpoeltjes waren ook geisers, want de gids vertelde dat ze af en toe zelfs omhoog spuiten! Blij dat dat niet gebeurde toen wij er waren, want het kookte continu!

Nadat we de modderpoelen hadden gezien hebben we nog even lekker gezwommen, vanwaar je een perfect uitzicht op de vulkaan had. Tijdens het zwemmen begonnen plots de wolken te verdwijnen en we hebben dus gauw een paar mooie foto´s van de top kunnen maken! Joepie!!

Nadat we weer wat waren opgedroogd heeft onze chauffeur ons afgezet in Bagaces, vanwaar we de bussen naar Cañas pakken, om uiteindelijk via Tilaran in La Fortuna aan te komen. Toen we bijna in Tilaran waren dacht Nicky dat we de bus uitmoesten. Ik stribbelde nog even tegen maar ging er toch ook maar mee uit. Toen we buiten de bus kwamen vroeg ik waarom Nicky dacht dat we er hier uit moesten. Nicky zei dat hij dat niet echt wist, maar dacht dat dit Tilaran was en dat we hier dus de volgende bus moesten pakken richting Fortuna. AARRGGHH! Maar nu stonden we daar zomaar ergens langs de weg zonder te weten waar de bus naar Fortuna zou vertrekken. Ik ging het dus maar even vragen aan een man die aan de overkant van de weg zat. En warempel hier geen drempel, nog voor hij goed en wel een antwoord kon geven kwam de bus er al aan! Joepie!! Want dat wachten op de verschillende busstations is ook maar niks en we willen vanavond nog naar de hotsprings in Fortuna!

Na een lange tocht langs het Arenalmeer (stuwmeer) kwamen we in de middag in Fortuna aan. Helaas bleek het hostel waar we de vorige keer zaten nu vol te zitten en we hebben nu dus maar een andere gepakt, namelijk Don Manuel Inn.

Vanavond gaan we lekker relaxen in de heerlijk warme baden van de Baldi-hotsprings en misschien hebben we wel het geluk dat de lucht rond de vulkaan opklaard, zodat we weer de vulkaan kunnen zien uitbarsten!

Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22