Dag 17:

Vandaag zijn we vroeg opgestaan (om 5.00 uur) zodat we de bus van 5.30 uur konden pakken! Nicky had nog slechter geslapen als ik, jaja de rollen zijn nog steeds omgedraaid, en hij heeft zelfs een klein aardbevinkje gevoeld vannacht! Ik niet, ik lag lekker te slapen!! Haha, vreemd! Helaas ging de reis iets anders als we van plan waren. We zaten op de bus te wachten (we waren er natuurlijk al veels te vroeg) toen een man naar ons toe kwam om te zeggen dat de bus, ivm de verzakte weg, ergens anders stopte. Namelijk helemaal op de heuvel! Dat was ongeveer 2 kilometer lopen en we hadden 10 minuten de tijd! In principe zou dat moeten kunnen, maar helaas kwam daar ook nog bij kijken dat deze weg continu ongeveer 15 tot 25 graden omhoog liep! Ja juist, dat halen we nooit! Alhoewel we het wel hebben geprobeerd! Ik zweette als een otter en stonk een uur in de wind (ik leek wel een levende dierentuin met otters en stinkdieren), maar ondanks dat kwam er een man aan die aanbood mijn rugzak te dragen omdat ik het zo zwaar had. Hartstikke lief toch? Mijn humeur was niet meer hetzelfde als toen ik aan de tocht begon, maar we zijn er toch gekomen! Ok moi…de bus was natuurlijk al weg en de volgende bus ging pas 3 uur later…Zaten we daar, in de bossen op een plek waar niemand kwam. Niet echt leuk! Maar toen kwam gelukkig onze redder in nood aan. Een man kwam met de auto aangereden, reed een stukje door en kwam na 2 minuten weer terug. Hij wist meteen dat we de bus hadden gemist en bood aan om ons naar het eerstvolgende dorpje te brengen, 7 kilometer verderop! JAAA!!! Wij waren dolgelukkig. Daar ging ook nog wel geen bus, maar konden we i.i.g iets eten en drinken! Na een tijdje daar te hebben gezeten bood hij aan of we mee wilden rijden naar Paquira (waar wij naar toe moesten om de ferry te pakken). Dat deden we natuurlijk ook! Hier moesten we wel een kleine vergoeding voor betalen, maar goed! Ontzettend aardig!

De rest van de reis verliep ontzettend goed. We hadden snel alle aansluitingen en waren binnen een mum van tijd (5 uur) in San Jose. We (vooral Nicky) zag er erg tegen op om naar San Jose te gaan, aangezien daar veel negatief over wordt gepraat m.b.t. criminalteit. Gelukkig stond er meteen een taxi die ons naar het volgende busstation bracht waar we dus de bus naar Limon pakten. Deze vertrok meteen toen wij er waren, dus dat was perfect!

In Limon aangekomen, kwam er meteen een bewaker bij de bus staan om de tassen mee in de gaten te houden. Dat was wel een fijn gevoel vonden wij in een grotere stad. De bewaker begroette Nicky ook meteen en kletste meteen aan! Nicky vertelde dat we naar Cahuita wilden gaan. We pakten onze spullen en wilden even ergens anders rustig gaan kijken waar we de bus moesten pakken, toen er een vriendelijke vriend naar ons toe kwam. Hij sprak perfect engels en vertelde dat hij hoorde dat wij van plan waren om naar Cahuita te gaan. De laatste bus vertrok over 3 minuten en het busstation was 10 minuten verderop. Maar we konden de bus nog halen als we snel waren en naar een bepaalde plek toe liepen waar de bus voorbij kwam! Hij liep een stukje met ons mee om het aan te wijzen! Wat een geweldige man! Door hem hebben we deze bus dan ook kunnen halen en waren we om 18.50 uur in Cahuita… PPfff…een lange rit. Om 5.00 uur opgestaan en vertrokken en om 19.00 uur aangekomen! Maar goed, nu zijn we dan ook waar we wilden zijn!

We zijn naar een hostel gelopen dat in de Lonely Planet stond, namelijk SeaSide. We hebben een kamer op de eerste verdiepìng, met eigen badkamer, een balkon met hangmat en een klamboe boven het bed! Bovendien hebben we zeezicht (wat we nu alleen kunnen horen aangezien het al donker is…). We hebben lekker samen in de hangmat liggen lezen en hebben vaak tegen elkaar gezegd dat we zo blij zijn met alle hulp die we hebben gekregen van iedereen vandaag!

Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22