Dag 1:

In 2003 zijn we samen op vakantie naar Frankrijk en Spanje gegaan. In Nederland hadden we alleen de eerste camping besproken. We gingen naar de Ardeche, Vallon-pont-d’arc. Op 12 juli zouden we daar worden verwacht, maar toen langzaam die datum begon te naderen, en we toch al allebei vrij haden, besloten we maar om al op 10 juli hier in Sint-Oedenrode te vertrekken zodat we een dagje eerder in Frankrijk zouden aankomen (in de hoop dat ze een plekje voor ons vrij hadden!!). Onderweg naar de camping kwamen we langs een geweldig mooie kloof van de Ardeche!

De weg langs de kloof was ongeveer 30 kilometer lang en we hebben er meer als een uur over gedaan! Het waren namelijk allemaal van die geweldige slingerwegen met telkens een erg mooi uitzicht, waar Nicky iedere keer weer moest kijken! Het duurde dus erg lang voordat we eindelijk bij de camping aankwamen. Eenmaal aangekomen konden we gelukkig meteen terecht en begonnen we al snel met ons tentje op te zetten.

Het opzetten van de tent hadden we gelukkig thuis al een keer geoefend. (dit was echter geen succes de eerste keer…..wij dachten dit binnen een uurtje zeker wel opgezet te hebben, maar helaas, na 3 uur hadden we werkelijk nog géén idee hoe het moest gebeuren!!! Mijn humeur ging ook met de minuut achteruit!! Haha, toen hebben we maar besloten om in de winkel te gaan kijken hoe zij hem op hadden gezet! Het bleek achteraf erg makkelijk te zijn….) Op de camping hadden we hem dan ook erg snel overeind staan!

 

 

 

Dag 2:

De tweede dag op de camping zijn we naar een klein, 11e eeuws dorpje Balazuc gegaan in de buurt. Echt een aanrader! Het dorpje bestond uit allemaal kleine straatjes en doorkijkjes, met allemaal kleine, oude huisjes. In het centrumpje mochten geen auto’s komen en overal waar je keek waren bloemen, planten en diertjes, zoals vlinders en hagedisjes. De muren van de huizen waren veelal begroeid met klimop. We hadden echt het gevoel alsof we in een middeleeuws dorpje terecht waren gekomen waar niet eens stromend water of electriciteit aanwezig was. Natuurlijk was dit wel het geval, maar zo zag het er niet uit!!

’s Middags zijn we lekker gaan zwemmen in de rivier de Ardeche achter de camping. Hier hebben we lekker samen op een luchtbedje gedobberd op het water en hebben we gesnorkeld. Heel erg lekker!!

’s Avonds hebben we voor het eerst meegemaakt hoe de Mistral kan waaien in de Ardeche en dat je de tent op een bepaalde manier op moet zetten wil deze regendicht zijn….. We zaten samen in ons tentje, dicht tegen elkaar omdat we geen ruimte hadden, toen we langzaamaan al het water binnen zagen lopen. SHIT!!! Nicky is toen in de stromende regen naar buiten gegaan om scheerlijnen te spannen en het onderzeil los te maken en naar binnen te vouwen! Ik heb hem, droog en wel, van binnen in de tent aangemoedigd en al onze spullen hoog en droog opgeborgen. Goede deal vond ik…! Gelukkig viel de schade de volgende morgen wel mee, op wat spulletjes na die we in de zon moesten laten drogen.

 

Dag 4:

Qautorze Juillet, de nationale feestdag in Frankrijk! Wij hadden er zin in, want wij dachten dat dat ongeveer net zo’n feest zou zijn als Koninginnedag in nederland. We besloten om naar een stad in de buurt te gaan om ons daar in het plaatselijke feest te mengen. we wisten niet zo goed welke stad, dus hebben we maar een stad in de buurt geprikt in de atlas. Het is Uzes geworden, ongeveer 60 kilometer van Vallon Pont D’Arc vandaan. Daar kwamen we op een rommelmarkt terecht, wat erg gezellig was om even rond te snuffelen. Daarna zijn we de stad in gelopen op zoek naar het feest, maar helaas was die nergens te bekennen… Nergens was maar iets van de feestdag te bekennen. De partypoepers…. Uiteindelijk hebben we maar besloten om terug te rijden en ergens anders te gaan kijken. Maar ook hier hadden we geen geluk. Een domper op onze feestvreugde… We besloten om dan maar ergens samen uit te gaan eten in Vallon, vlakbij de camping. Dit was echt errug leuk!! We gingen een tentje binnen waarvan we buiten op de kaart hadden gezien dat we een 6-gangen menu kregen voor 8 euro. het was geen hoogstandje en we wisten helemaal niet wat we hadden besteld maar het was wel erg lekker!! Als voorgerecht kregen we een hele ovenschaal vol met pate, een schaal vol met stokbrood en een grote schaal salade! Heel vreemd, want voor ons gevoel had Nicky geen voorgerecht besteld en had ik omelet besteld…….Maar goed, Nicky en ik waren bijna uitgehongerd, dus die mand met stokbrood ging er wel in en Nicky vond die paté erg lekker dus die schaal was ook snel voor de helft leeg! (achteraf hoorden we dat het gebruikelijk is dat je een klein plakje van die paté af snijdt i.p.v. de halve paté op te eten…) Nadat we dat op hadden, en vrijwel geen honger meer hadden, kwam ineens een schaal met boeren-omelet onze kant op! PPfff……en we zaten eigenlijk al best wel vol…Maar goed, laten staan is ook zonde, dus dat ging ook naar binnen. We hadden dat nog niet op of de ober kwam er al weer aan en die kwam wat saucijsjes en een bieflapje brengen met nog een schaal friet! AAhhhh!! Hoe krijgen we dat ooit naar binnen..!??! De friet hebben we dan ook praktisch niet meer aangeraakt. Als nagerecht konden we kiezen tussen vers fruit of een ijsje. We kozen allebei voor een ijsje, wat bestond uit ongeveer 2 theelepeltjes ijs in een bakje. Niet erg veel, maar dat was nu even meer als genoeg! Het vers fruit bleek te bestaan uit een appel die je bijna toegegooid kreeg! Echt klantvriendelijk waren ze hier namelijk niet, maar we hadden voor zo weinig geld wel heerlijk gegeten!

Toen we ’s avonds in bed lagen bedachten Nicky en ik ons dat we nog niet in ons dagboek (wat we aan hadden geschaft voor de vakantie) hadden geschreven. Nicky opende de binnentent en ineens roken we een gaslucht! Schijterd als ik ben was ik echt binnen een paar seconden uit de tent natuurlijk!!! Nicky vond het daarentegen totaal niet eng en heeft meteen de tent zoveel mogelijk laten luchten. Ik ben in de auto gaan zitten en nadat we een uur of langer in de auto hadden gezeten had Nicky mij overgehaald om toch weer de tent in te gaan… Waarschijnlijk was er gas uit een aansteker ontsnapt, maar ik vond het wel even schrikken hoor!!!

 

 

Dag 6:

 

De dag erna besloten we naar het zuiden te rijden. Bij ons regende het namelijk al een aantal dagen en dat hadden we helemaal gehad! In de krant hadden we gezien dat het in het zuiden zonniger was, dus besloten een dagje zuidwaarts te rijden. We gingen naar de stad Arles. Dit bleek een hele mooie stad te zijn, met een hele grote Arena (een soort van Colloseum), een amphitheater, oude thermen, smalle steegjes en leuke pleintjes. We hebben de thermen bezocht en hebben een route door de stad gewandeld. Erg leuk! Samen hebben we op het terras van het beroemde schilderij van Van Gogh gezeten (La Nuit). Ik had geen idee dat daar een schilderij van bestond, maar gelukkig heb ik iemand bij die al deze weetjes goed onthoud en mij hier graag over wil vertellen!! (tot vervelends toe…) haha. We hebben hier lekker op het terras gezeten en heerlijk in het zonnetje rond gewandelt en zijn aan het einde van de dag weer richting Vallon gegaan. Deze stad is echt een aanrader voor iedereen!

 

 

Dag 7:

 

De dag erna zijn we samen gaan paardrijden. Voor Nicky was dit de eerste keer dat hij op een paard terecht kwam en, ik moet eerlijk zeggen, het ging eigenlijk ontzettend goed!! Hij had wel geen idee of hij in draf of in galop zat, maar hij bleef erop zitten en reed geweldig met de groep mee! Omdat we allebei gewoon een korte broek aan hadden, gingen ze kijken of ze daar niks op hadden. het bleek namelijk erg pijn te kunnen doen als je met je blote beneb langs het paard/zadel schuurt. Daar hadden wij niet over nagedacht… Op een gegeven moment kwamen ze met een leren cowboybroek aan voor mij! Die moesten ze van beneden af met z’n tweetjes vastritsen! Ik zag er echt stoer uit! Haha. Voor Nicky hadden ze helaas geen andere broek, dus hij moest t zonder zien te redden…De rit te paard was erg mooi en leuk! We reden door de bossen, over een berg, door een heel klein waterstroompje, heuveltje op/heuveltje af! Ook waren er lange stukken waar je heerlijk kon galloperen en stukken waar we een geweldig uitzicht hadden over de Ardeche. Een hele leuke ervaring. na anderhalf uur rijden waren we allebei moe en blij dat we weer vaste grond onder onze voetjes hadden!

 

 

Dag 8:

 

’s Avonds zijn we vrij vroeg naar bed toe gegaan, want de dag erna was weer een hele drukke dag. We gingen namelijk kanoen! Eindelijk was het weer deze vakantie opgeklaard en scheen het zonnetje weer volop! We hadden nog vrijwel geen zon gezien tot nu toe en hadden dan ook nog de kleur van een melkfles….errug wit!! Daar zou wel verandering in komen bij het kanoen… We hadden de tocht de vorige dag al besproken bij een tentje vlak bij onze camping. Hier zit om de 5 meter wel een tentje waar ze kanotochten aanbieden, dus keuze genoeg! We hebben gekozen voor een tocht van 27 km (oei oei) en we beginnen net voor de Pont Arc (een door water uitgeslepen stenen boog over de rivier de Ardeche). Nu we hier toch zijn willen we natuurlijk ook een keer onder die beroemde boog door varen he, echte toeristen!! De tocht hadden we allebei echt niet willen missen! deze was namelijk echt bijzonder en errug leuk! ’s Morgens om 9:30 uur zijn we begonnen. De tocht voer langs machtige rotswanden, een prachtig natuurgebied, stranden, stille stukken, maar ook langs stroomversnellingen en hele kleine watervalletjes! Bij de stroomversnellingen was het oppassen geblazen, want dan waren er vaak wel wat andere kanoers gekapseisd. Wij natuurlijk ook een keer! Stelletje oenen dat we zijn! In het midden van de rivier, op een heel rustig stuk, lag namelijk een rots. We waren nog een beetje aan het discussieren over aan welke kant we langs de rots af zouden gaan varen, toen we erachter kwamen dat we geen tijd meer hadden om nog goed te sturen! haha, BOEM!! tegen de rots aan, alle spullen (waaronder wij zelf) uit de kano, peddels kwijt, fototoestelletje overboord, reddingsvest kwijt (deze hadden we natuurlijk niet aan want we wilden bruin worden). Gelukkig konden we alles nog terug vinden en konden we alles naar de kant toe trekken. Een lol dat we hadden samen! Niet omslaan bij stroomversnellingen maar bij een stuk waar je bijna niet om kan gaan!! WIJ WEL! Daar konden we de humor wel van in zien. De rest van de tocht verliep beter. Aan het eind van de tocht hadden we het allebei wel helemaal gehad. De laatste 5 kilometer was eigenlijk net iets teveel. Ik kon ook echt niet meer. Gelukkig had ik een sterke man bij me die het niet erg vond om (af en toe…) even alleen te peddelen! ’s Avonds waren we echt bek af en hartstikke verbrand! De eerste keer zon, lekker eigenwijs niet ingesmeerd en heel de dag pal in de zon…auw auw auw. Dat was minder prettig, maar ook dat had ik er voor over, want het was een geweldige ervaring!

 

 

Dag 10:

 

De dag erna hadden we besloten om vroeg op te staan om de watervallen van Ray-pre te gaan bekijken. De weg naar deze watervallen toe was al een geweldige ervaring. Deze leidde ons door een prachtig dal, waar beneden een snel stromende rivier raasde. Genietend van het prachtige uitzicht kwamen we op een gegeven moment bij een brug. Hier stopten we even om er van af te gaan kijken. Toen we uitstapten hoorden we aan de andere kant van de weg ook water lopen. We besloten om samen te gaan kijken. We klommen over stenen heen en kwamen uit bij een prachtig stroompje water, dat van hoog uit de bergen kwam en tussen de stenen door naar beneden viel! het zag er echt ontzettend mooi uit! We hebben daar samen een tijdje met onze voeten in het ontzettend koude water gezeten!! En na nog wat te hebben geklauterd zijn we verder gereden, op weg naar de waterval…. En WAUW, wat was die mooi!!! We konder het water al horen kletteren van een afstandje en het was echt indrukwekkend! Ook hier konden we heerlijk over de stenen heen klauteren, met onze voeten in het water, van het zonnetje genieten en vooral genieten van het adembenemende gezicht.

 

 

Dag 11:

 

Vandaag hebben we onze tent ingepakt en zijn we op weg gegaan naar onze volgende bestemming. We hadden het idee om richting de grens van Frankrijk/Spanje te rijden en dan ergens aan de kust een camping te zoeken. Helaas was dit een leuk idee, maar het in praktijk brengen was toch anders….Er waren namelijk geen campings die vrijwel direct aan zee lagen. Alleen campings die 2/3 kilometer van zee af lagen en dat wilden wij niet. Ja ja, wij hadden noten op onze zang! We besloten door te rijden naar Spanje. PPff…. Op een gegeven moment hadden we het helemaal gehad samen, het was bloedheet in de auto, we waren bek af, hadden gedacht al uren geleden een camping te vinden en waren ondertussen al over de grens belandt. We kwamen aan bij een camping vlakbij de zee en jawel, er was een plaatsje. We mochten zelfs uit komen zoeken! We liepen te camping op om te kijken welke plaatsen vrij waren…oeioei…alleen maar ontzettend kleine plaatsen vrij!!! Onze tent paste werkelijk waar niet eens op een plaats! Ondanks dat besloten we toch de gok te wagen. We waren allang blij dat we ergens terecht konden en waren overal blij mee!! We hebben snel onze tent een beetje opgezet en het hoognodige ingeruimd en zijn toen gaan zwemmen! Na wat gepraat te hebben met wat andere gasten op de camping kwamen we erachter dat we in het dorpje van “Salvador Dali” waren beland!

 

 

Dag 15:

 

Vandaag zijn we naar een waterpretpark in de buurt geweest! Dat blijft erg leuk! Lekker rondsjouwen en spetteren en heerlijk het kleine kind uithangen met al die glijbanen, werelds!! Het park was best wel groot en bestond uit veel verschillende glijbanen. vooral de glijbanen waar je op een rubberen band op naar beneden moest vonden we geweldig!!!

 

Natuurlijk wilde Nicky ook die glijbanen af waar je echt kei hard vanaf gaat (zoals hierlangs op de foto)! Ik heb me hierbij opgeofferd om maar beneden te blijven om een foto te maken…dat moet ook iemand doen toch?! Best sociaal van mezelf…

 

Ook hierna waren we weer lekker verbrand, want ook hier waren we natuurlijk veel te eigenwijs geweest om ons in te smeren. Twee kreeftjes naast elkaar…. Ach ja, we moesten en zouden verkleuren en dat was gelukt!! Haha.

 

 

Dag 17:

 

Vandaag zijn we wezen duiken!!! Jaja, alweer een geweldige ervaring! die hebben we al meer gehaddeze vakantie!! Ik heb een aantal jaren geleden mijn duikbrevet gehaald en wilde natuurlijk ontzettend graag weer eens duiken. Nicky had daarentegen nog nooit gedoken. Hij kreeg als verrassing van mij een beginnersduik. Hij ging samen met een duikinstructeur zijn eerste duik maken en ik dook met hen mee. Hartstikke leuk! Ik was best wel zenuwachtig van te voren want ik hoopte zo erg dat hij het leuk vond om te duiken en dat alles goed ging!! Gelukkig hadden we een duikinstructeur die vrij goed Nederlands praatte. Zo kon Nicky hem makkelijk volgen en voelde hij zich al snel op zijn gemak. We hebben eerst een aatal meter heel ondiep, 4 meter, gedoken, om Nicky te laten wennen. Maar al snel merkte de instructeur dat het erg goed ging en zijn we langzaam steeds dieper gegaan, richting een wrak wat op 13 meter diepte lag. Nicky was de eerste paar minuten nog erg bezig met het ademen, en vergat echt rond te kijken. Maar gelukkig merkte hij dit al snel en begon toen ook te genieten van alle vissen om hem heen en het gewichteloze gevoel! We kwamen onderweg ook nog een Murene tegen. Als je naar boven keek zag je ook telkens duizenden vissen zwemmen, echt geweldig mooi! Ik ben natuurlijk erg blij dat Nicky het ook zo’n onvergetelijke ervaring vond en dat hij dit zeker vaker wil gaan doen!

 

 

Dag 19:

 

Vandaag zijn we al vroeg opgestaan en zijn we vetrokken uit het plaatsje Cadaques. We zijn onze tocht naar de Dordogne, in Frankrijk, weer begonnen. Een week Spanje was voor ons meer dan genoeg. Eenmaal aangekomen in de Dordogne hadden we vrijwel meteen een plekje op een camping kunnen veroveren. We hadden allebei graag een camping aan de rivier, met weinig tierelantijntjes, zoals recreatie e.d. We waren er op de vorige campings namelijk al achter gekomen dat we daar toch geen gebruik van maken! Overbodige luxe voor ons… We kwamen bij een camping terecht waar we lekker aan de rivier stonden, lekker beschut en waarbij we achter onze tent een grote wei hadden liggen. Lekker uitzicht dus! Nadat besloten eerst te gaan zwemmen, voordat we met het opzetten van de tent begonnen…we stonken namelijk een uur in de wind van al het zweten in de auto!! s’Avonds zijn we nog even naar een stadje in de buurt (Sarlat) geweest en hebben we heerlijk eend gegeten samen. Dit stadje was ontzettend mooi en bestond helemaal uit allerlei “Hans en Grietje” huizen! Allemaal oude huizen met puntige daken en torentjes! Daarna zijn we lekker ons bedje in gekropen na een vermoeiende dag!

 

 

Dag 20:

 

Vandaag gaan we naar Rocamadour, een oude middeleeuwse stad aan de oever van een rivier tegen een steile rotswand opgebouwd. De stad bestaat in feite uit drie “etages”. De onderste, direct aan de rivier gelegen, werd vroeger, en nu nog steeds, bewoond door de gewone burgers. De tweede laag was de “heilige” etage, hier is een oud klooster gebouwd. Nog jaarlijks wordt dit klooster door duizenden bedevaarders (en gewone touristen net als wij) bezocht. Mensen die hun bedevaart hier afleggen gaan op hun knieen de trap op naar het klooster waar ze een gebedje voor de “Zwarte Madonna” opzeggen. Ieder zijn hobby…. Die van ons was dat in ieder geval niet! Wij hadden namelijk ook een lift ontdekt die je van onder helemaal naar boven bracht! Haha, stelletje lamlendigen zijn wij!

 

Gelukkig hadden wij na deze dag nog energie over, want wij hadden onze auto geparkeerd op een grasveld. Helaas had het de avond van te voren ontzettend geregend en was dit grasveld, nadat er 100-den auto’s overheen waren gereden, omgetoverd in een modderveld. Nicky dacht daar wel even doorheen te rijden…En jawel, je raad het al…..Niet dus!!! We zaten vast… Ik achter het stuur gaan zitten terwijl Nicky zijn schoenen uit deed om in de blub te stappen. Hij vond hetgeweldig! Lekker smerig!!! Gelukkig kwamen er mensen helpen en waren we vrij snel los, maar ’s avonds vonden we nog overal modder!

 

 

Dag 25:

 

Vandaag hadden we besloten dat we naar grotten toe wilde. In de buurt van onze camping waren namelijk vrij bekende grotten wist mijn persoonlijke gids te vertellen. We zijn vroeg opgestaan en aangereden. Eenmaal aangekomen op het punt waar we kaartjes voor de grotten moesten kopen bleek dat meer mensen op dit idee waren gekomen…We moesten namelijk anderhalf uur wachten tot we de kaartjes kunnen kopen, waarna we daarna nog in de rij moesten gaan staan bij de grot zelf. NIET DUS! Daar hadden wij geen zin in, we zouden wel andere grotte opzoeken. Helaas bleek dat vrijwel alle grotten uitverkocht waren, gesloten waren of ook te druk bezocht naar onze zin. Op een gegeven moment zagen we een oud bordje staan waarop grotten aangegeven stonden, namelijk Saint Cirq, onze laatste hoop… We kwamen aan bij een heel oud huisje, waar volgens ons al jaren niemand was geweest. Bij dat huisje stond een heel klein, verschrompeld oud mannetje, die erg verbaasd keek dat er mensen aankwamen! We vroegen naar de grotten en hij nam ons mee naar een kleine deur waar we door heen moesten. We kwamen in een grot, wat nog niet groter was als mijn studentenkamer! Daar waren allerlei tekeningen in de muur gekrast. Hij liet ze zien d.m.v. een laserpennetje en inderdaad, er was iets gekrast! Verschillende vormen kon ik wel onderscheiden, maar voor sommige moest je ook wel erg veel fantasie hebben! De grot was weinig bijzonders, maar het oude mannetje met zijn verhalen was wel erg grappig!

 

 

Dag 26:

 

Vandaag zijn we naar een Layrinth in de buurt geweest. Dit Labyrinth was bijzonder, want deze was helemaal gemaakt in een maisveld van wel 5 hectare groot!!! Erg slim van de eigenaar van het maisveld, want op deze manier verdient hij er extra aan! Bij de ingang kregen we een kaart mee met de routebeschrijving die we moesten lopen. Het was de bedoeling dat we verschillende rustpunten in het Labyrinth op gingen zoeken. Bij deze rustpunten traden toneelspelers op die d.m.v. een toneelstukje de geschiedenis van Victor Hugo weergaven. Voor ons was dit totaal niet interessant, aangezien wij niks van die Franse taal verstonden. Hellas…Voor ons was het gewoon de sport om elkaar te pesten en de weg weer op ons dooie gemak terug te vinden! Dat pesten bestond voornamelijk uit dat ik als ik de routebeschrijving had telkens weg probeerde te rennen! Nicky moest dan achter mij aankomen, anders raakte hij de weg kwijt!! haha, erg flauw, maar wel leuk!

 

’s Avonds zijn we nog naar Sarlat gegaan. Het was erg druk vandaag. Alle terrasjes zaten vol en de restaurantjes hadden het erg druk! De straten zelf waren vanavond bezaaid met straatartiesten, erg gezellig! De ene artiest was bezig met zijn Diabolo, de andere met zijn huisdier en de andere was aan het googelen! Wij hebben dan ook de avond doorgebracht met van de ene naar de andere artiest te slenteren en op een terrasje te zitten! Een heerlijke en gezellige avond samen!

 

 

Dag 27:

 

Toen we vanmorgen wakker werden was het helaas niet zo’n lekker weer. Het was bewolkt. We haden eigenlijk gepland om een dagje naar een grote stad in de buurt te gaan, namelijk naar Perigieux. Gelukkig trok het na een paar uur open en besloten we alsnog te gaan. De stad was echt ontzettend mooi, met allemaal huizen uit de Rennasaince en een hele grote kerk die wat weg had van de Sacre Couer in parijs. Ook waren er meerdere ruines in de stad van een oud kasteel en een oud Amphi-theater. Vooral het oude Amphi-theater was erg mooi. Hiervan stonden namelijk alleen nog de muren en binnenin die muren hadden ze een park aangelegd.

 

Dit park was bijzonder mooi, ontzettend groen, heel veel bloemen en veel mensen. Overal lagen mensen lekker in hetgras wat te lezen, te slapen of te kletsen. Wij schoven hier natuurlijk bij aan! In het midden van dit park was een grote fontijn aangelegd. Ontzettend leuk, want het water uit die fontein liep over in een heel ondiep zwembadje voor kleine kinderen. overal zag je dus kindertjes hun kleren uittrekken en lekker in het water gaan spetteren en spatteren! Er hing hier zo’n gezellige sfeer, net alsof we in een film beland waren! We hebben hier dan ook een tijdje doorgebracht en besloten toen nog wat verder te lopen. Een hele mooie stad om eens te bezoeken.

 

 

Dag 28:

 

Vandaag hebben we werkelijk niks gedaan…Heerlijk zo’n dagje. We hebben veel gedaan deze vakantie en hadden nu ook echt helemaal geen zin meer om iets te gaan doen! Gewoon heerlijk lam voor de tent gezeten, wat gelezen, lekker gezwommen en een potje gekaart. Heerlijk zo’n dagje. Morgen vertrekken we alweer naar huis toe, helaas zijn deze 4 weken ontzettend snel voorbij gegaan!!!

 

We hebben al onze spullen alweer ingepakt, op onze tent en slaapgerei na, en hebben besloten vanavond voor de laatste keer naar Sarlat te gaan. Lekker daar uit te gaan eten en er nog een leuke avond van te gaan maken! We hebben een leuk restaurantje uitgezocht en hebben allebei het streekgerecht, Fois de Canard, op. Dit is eendenleverpaté en dat is hét gerecht waarvoor veel mensen naar deze streek toe komen. Nicky vond dit gerecht ontzettend lekker, terwijl ik het niet zo bijzonder vond. We hebben hier wel erg lekker gegeten.

 

Onderweg naar de camping kwamen we, voor de laatste keer, langs een klein kerkje, dat vlak bij onzecamping lag. Dit was echt een heel mooi, klein kerkje, waar nog geen 100 man in zouden kunnen. Aangezien ik kleine dingen altijd lief vind en ik kerken ook interessant vind zijn we toch nog even gestopt om er een foto te maken en binnen te kijken. Erg mooi! En natuurlijk even een kaarsje aangestoken…. Ook hebben we voor het kerkje samen nog even lekker op het gras gelegen en hebben we de zelfontspanner ontdekt! We hadden het fototoestel op een bank gezet en toen naar het gras toe gerend! helaas was Nicky iets te laat en zie je hem nu op de foto naar mij toe springen!! Haha, ziet er leuk uit!

 

 

Dag 29:

 

Vandaag zijn we al vroeg begonnen aan de terugreis. Helaas is onze vakantie weer ten einde. We hebben deze dag goed door kunnen rijden en hebben eigenlijk maar 2 keer gestopt. 1 keer omdat we toch even iets wilden eten en 1 keer omdat we vonden dat we het niet konden maken om in de hele reis maar 1 keer te stoppen! Toen hebben we maar besloten om even een ijsje te eten. We hebben in 10 uur 1000 kilometer afgelegd, zonder te hard te rijden. Hebben we goed gedaan vinden wij!

 

Toen we ’s avonds thuis kwamen hadden we nog een verrassing voor mijn pa en ma. Zij gingen namelijk de dag erna op vakantie en ik had hen wijs gemaakt dat wij het niet haalden om voordat zij op vakantie gingenal thuis te zijn. Mijn moeder vond dat erg jammer en had eigenlijk verwacht dat ze mij nog wel even zou zien. Toen we ’s avonds voor de deur stonden belden we hun op en vertelden we dat ze de deur open moetsen doen! Mijn moeder vond het echt geweldig en was helemaal overdonderd! Een leuke verrassing aan het einde van onze vakantie……..!!

 

Dit was het einde van een onvergetelijke vakantie!