21 september…
Vanmorgen weer lekker vroeg opgestaan, want vanmiddag gaan we naar Spinalonga, het voormalige Lepra-eiland, voor de kust van Kreta en we hebben het nog druk vanmorgen. Eerst genoten van de chocoladecake en de eieren met spek! Mjummie… Papa en mama hebben besloten om vanmorgen al te gaan reserveren voor de boottocht van vanmiddag en Bas, Wendy, Nicky en ik besluiten om naar een hotel verderop te gaan wandelen. Daar is namelijk een duikschool bij en we willen gaan informeren of er mogelijkheden voor een introductieduik voor Bas en Wendy zijn. Nicky en ik vinden het super leuk dat zij ook willen gaan duiken! Weer twee mensen enthousiast kunnen maken! Haha, wij zijn er zelf echt helemaal weg van!
De duikschool is ongeveer een half uurtje lopen verderop en na het een aantal keer gevraagd te hebben komen we er aan. Jeetje, dat is een luxe hotel! Wauw! Prachtig, maar wel ver uit het centrum! Dan zitten wij toch beter! Bij de duikschool krijgen we te horen dat het mogelijk is voor Bas en Wendy om een introductieduik te doen. Dit houdt in dat je eerst wat theorie krijgt, dan praktijk in het zwembad en dan vanuit de kust gaat duiken tot ongeveer 6 meter diep. Als ze dit leuk vinden en dit goed gaat, dan mogen ze eventueel ’s middags met ons mee een bootduik doen! Dat lijkt ons natuurlijk het leukst! Het is een hele kostenpost, maar dan hedde ok wa (zoals wij dat hier onder de rivieren zeggen…) Het is nog wel afwachten, want Bas en Wendy hebben zelf wel twijfels of ze het zullen kunnen met hun oren, maar proberen doen ze het! Morgen om 12.00 uur moeten we daar zijn…Spannend!
Weer terug in het hotel hebben papa en mama een boottocht kunnen boeken met een nederlandse gids, Dimitri, en we vertrekken om 13.30 uur. Eerst dus nog effe lekker luieren aan het zwembad, een paar baantjes trekken voor de lijn (jaja sportievelingen), lekker lunchen en daarna op pad! Nicky heeft de camera natuurlijk alweer paraat en er worden dan ook meteen verschillende foto’s geklikt! We zitten boven op de dek, lekker in de wind en verbranden bijna levend…maar dat maakt niet uit, want door het windje merk je daar (nu althans) nog lekker even niks van! We komen langs verschillende onbetaalbare hotels (ongeveer 9000,- euro p.p.p.n.), langs een gezonken stad en uiteindelijk stoppen we ergens waar iedereen even een duikje mag nemen… Jaja, vanaf de boot! Dat wil zeggen…vanaf een hoogte van ongeveer 7 meter! (en ik vind de hoge duikplank al hoog!) Nicky reageert in eerste instantie heel stoer en gaat alvast klaar staan om te springen! Ik pak de camera natuurlijk, want dat wil ik wel vastleggen! Meestal is hij namelijk niet zo’n held en ik sta helemaal verbaasd! Mijn broer gaat er bij staan en het duurt….en het duurt… “Uhm..ga je mee beneden van het trapje af Yvonne?” Haha, zijn ware aard kwam weer naar boven en 7 meter was toch wel ietsje te hoog! Haha. Bas was daarentegen wel een grote held en sprong er met alle zware jongens wel van af! We lagen lekker beneden in het water te kijken naar alle helden die het wel aan durfden, toen er ineens een, voor ons, bekend verschijnsel op de rand van de boot ging staan…Wendie! Jeetje wat een held! En jawel, zonder aarzelen springt ze gewoon in het diepe! Tja, nu voelen we ons toch wel even de oenen van het gezelschap hoor! Haha.
Na een half uurtje varen we verder naar Spinalonga. Het eiland is maar heel klein, maar de overblijfselen van de vele mensen die op het eiland hebben gewoond zijn nog duidelijk zichtbaar. Dimitri vertelde heel interessant over hoe de mensen hier geleefd hebben, over de voorzieningen die hier op het eiland waren, over hoe de mensen met elkaar om gingen en over dat het helemaal geen straf voor de mensen was om naar dit eiland toe te gaan. Mensen met Lepra hadden het vroeger heel zwaar. Ze werden overal uitgelachen, verstoten en zelfs bekogeld met stenen! Op Spinalonga leefden allemaal mensen die datzelfde mee hadden gemaakt en in hetzelfde schuitje zaten. Hier werd je niet verstoten maar in de groep opgenomen. Ze kregen zelfs meer geld als mensen op het vaste land, hadden alle benodigdheden en leefden daar gelukkig. Mensen trouwden met elkaar en kregen kinderen…hun leven ging daar verder, waar het op het vaste land gestopt was… Ondanks de hitte op het eiland was het een hele interessante tocht! Op de terugweg hebben we dan ook op de boot gelegen en was iedereen een stuk rustiger als voorheen!
22 september…
Vandaag is de duikdag aangebroken! Ik ben bijna zenuwachtiger als Bas en Wendy! Haha. Ik hoop zo dat ze het ontzettend leuk gaan hebben! Na verschillende baantjes gezwommen te hebben en nog even een Pizza verorbert te hebben, maken Bas, Wendy, Nicky en ik ons op voor het duiken. Om 12.00 uur worden we beneden opgehaald. Papa en mama besluiten eerst lekker te gaan lunchen en dan op hun gemak ook de kant van de duikschool op te komen lopen.
Als eerste krijgen ze een theorielesje, ze mogen alle formulieren invullen en gezondheidsverklaringen tekenen… Tja, eigenlijk ook niet zo slim om dat van te voren te moeten doen, want ik zag Wendy stilletjes aan witter worden en stiller worden… Na de formulieren ging de instructeur vertellen wat je allemaal wel/niet moest doen en wat er anders wel niet mis kon gaan! Fijn begin van het duiken, dan krijg je er echt zin in! NOT! Haha. Wendy zag het dan ook niet meer zitten en wilde er eigenlijk al wel mee stoppen voordat ze begonnen was! Och erm meiske… Maar gelukkig is ze een doorzetter!
Ze kregen pakken aangemeten en mochten het zwembad in. Een te strak pak aan, een loodgordel om, een vest om met 
loeizware flessen, vreemde apparatuur om je lijf, allerlei dingen die mis kunnen gaan….wat was hier ook alweer de hobby van..?! Haha.
Bij Bas ging het meteen helemaal goed. Hij was niet bang en het lukte hem meteen om adem te halen en onder te blijven… een beetje onwennig, maar het ging vanaf het begin al helemaal goed! Bij Wendy eigenlijk ook wel, maar die was zo bang gemaakt met alles wat mis kon gaan, dat die nog wat meer angst had zitten. Maar ondanks dat en met een paar keer even boven komen, ging het steeds beter! En toen ze eenmaal gewend was en merkte dat ze goed adem kon halen door dat vreemde ding, bleef ze gewoon onder! Super doorzettingsvermogen hoor!
Na een tijdje oefeningen doen gingen ze naar zee….wat een gesjouw! Wendy zag het nog niet helemaal zitten….Maar goed, ondanks wat sputteringen ging ze gewoon mee en probeerde gewoon tot hoe ver ze durfde! Nicky en ik gingen meteen snorkelen natuurlijk, papa en mama zaten op de kant te kijken en iedereen hoopte dat ze het geweldig zouden vinden!! Ze gingen steeds dieper, moesten samen oefeningen doen en hadden totaal geen oog voor ons! Haha. Na een half uur, toen wij allemaal op de kant zaten, kwamen er wat bubbels onze kant op…en jawel, 1 voor 1 kwamen ze boven! “Nu vind ik het wel leuk!!!!” Haha, ze waren helemaal enthousiast samen! Geweldig! Af en toe last van hun oren gehad, maar niet bijzonder en toch al ongeveer 6 tot 7 meter diep geweest! WAUW! Op naar de bootduik van vanmiddag!
We hebben samen even wat gedronken en toen zijn papa en mama op hun gemak weer teruggelopen naar het hotel. Wij hebben nog even iets gegeten en daarna kregen ook wij weer pakken aangemeten. Alle spullen naar de boot en daar gingen we!!! In een rubberen speedbootje, over de golven…alleen dat was al cool! We moesten onze loodgordels ook meteen af doen toen we in de boot gingen zitten, maar nu snap ik wel waarom! Haha. We moesten ons goed vasthouden, anders lagen we zo langs de boot en dan een loodgordel omhebben is toch niet zo’n pretje! Haha.
Eén voor één lieten we ons achterover in het water vallen. Het zag er allemaal heel mooi uit en Nicky en ik gingen ons eigen gang onder water. Bas en Wendy gingen met een instructeur. Wij hielden hun natuurlijk ook in de gaten, want het is zo leuk om elkaar zo onder water te zien! We hebben ons onderwatercameraatje meegenomen en ook hier geldt “beter 10 teveel als 1 te weinig”, dus het cameraatje is vol geknipt… Haha. We werden allemaal helemaal omringd door duizenden vissen! Van heel klein tot ongeveer 1,5 meter groot! WAUW! Het was echt een hele mooie duik!
We zijn ongeveer 12/14 meter diep geweest! Helemaal geweldig! Bas en Wendy vonden het een geweldige ervaring en Nicky en ik vonden het ook super om te zien dat hun er zoveel plezier in hadden! Plus dat het gewoon een hele mooie duik was! Prachtige sport!
