25 september…
Vandaag hebben we de tour met de gehuurde jeeps gemaakt! We zijn allereerst naar de hoogvlakte van Kreta gereden.. Mijn moeder en ik achterin, Nicky en mijn vader voorin en Bas en Wendy in de krakkemikkige jeep! Daar gingen we… Wat een schitterend Kreta kom je dan tegen… Agios Nikolaios is een hartstikke leuk stadje, maar het is natuurlijk super toeristisch… Luxe Hotels, veel terrasjes, veel touroperators enz.. Maar als je het binnenland zo in trekt met een jeepje, dan kom je ook bij die hele kleine dorpjes…waar de oude mensen helemaal krom lopen, waar nog geen auto’s zijn, waar ze nog met pakezels werken enz… het authentieke land, waar de mensen een stuk vriendelijker zijn als in de toeristische gebieden…maar waar ook armoede heerst en waar over vijftig jaar weinig meer van over is.. De jeugd trekt weg uit die gebieden en de oude mensen blijven over… Heel jammer, maar natuurlijk ook wel te begrijpen…
Vlakbij de hoogvlakte hebben we besloten om lekker even de jeep uit te stappen, even de benen te strekken en lekker even een drankje op het terras te drinken…Hier op de hoogvlakte is het al een stuk koeler als beneden bij de kust, dus hebben mama en ik het open dak maar meteen weer gesloten! Haha, hoezo koukleumen..? Op het terras besloot Nicky even zijn ouders te bellen. Zij waren namelijk gisteren ook op Kreta aangekomen voor een fly-drive vakantie.. Hij kreeg meteen zijn pa en de lijn en wat bleek…zaten ze maar 7 kilometer van ons vandaan! Leuk he?! We hebben dan ook meteen afgesproken waar we elkaar zouden ontmoeten en hebben, na het drankje op te hebben gedronken, onze biezen weer gepakt.. Iets verderop zagen wij al twee toeristen rondlopen…Jawel hoor, daar waren ze! Zo ver van huis en elkaar dan nog zo makkelijk treffen…Ja de wereld is reuze groot! NOT!
We hebben natuurlijk lekker zitten ouwebetten met z’n achten. Hebben nog lekker wat gedronken en besloten dat ze samen met ons naar de grot van Zeus zouden gaan. De broer van Nicky was daar geweest en die zei dat het echt schitterend was en dat het zeker een aanrader was. Dat mochten wij natuurlijk niet missen en zijn meteen op pad gegaan.. Helaas stond het nergens aangegeven, wisten we totaal niet in welk plaatsje we moesten zijn, maar de vader van Nicky reed voorop en wij reden er gewoon achter aan… Nicky zat lekker op te scheppen over hoe goed zijn vader altijd overal de weg wist, dat hij ook zo’n goed richtingsgevoel had, blah blah blah…toen zijn vader stopte en geen idee meer had waar hij heen moest! Hahaha, daar zit je dan met je goeie gedrag Nicky! We hebben het daar even gevraagd en helaas zaten we dan ook helemaal verkeerd. We moesten naar een dorpje wat iets van Psycho heette..ongeveer 10 kilometer verderop. Nou, dat is te doen…
Gelukkig vonden we de weg daarna in 1x. Na een korte plaspauze begonnen we met een hele klim naar boven… Pppff…ik was al moe voordat ik er aan begonnen was! Haha, sportieveling… En Wendy was al boven voordat ik begonnen was! Haha. Bij wijze van spreken dan he…
Je kon ook een ezeltje huren om jou naar boven te brengen.. ja hoor, heb ik weer…zo’n ouwe Griek die denkt mij wel even een ezeltje aan te kunnen smeren met wat leuke praatjes…NOT! 10 euro voor een ritje omhoog! Ik ben wel goed, maar niet gek…(helaas ook niet erg sportief en de weg omhoog was vrij lang, vrij steil en dus ook best zwaar..) Maar goed, dat mag de pret niet drukken…
Toen we eenmaal boven waren dachten we eindelijk dat we het hadden gehad.. Iedereen helemaal heelhuids boven gekomen. Bij de kassa stond een bordje dat het vandaag vrije ingang was… Das prettig… Iedereen had er weer een goed gevoel over. Kwamen we bij de ingang van de grot, zagen we nog meer trappen omlaag!! En niet een stuk of 3 maar ongeveer 300 treden! Aahhh! Ook dat nog! Naar beneden is niet zo erg, maar helaas weet je bij elke stap die je naar beneden zet, dat je dezelfde stap ook weer omhoog zult moeten maken! Maar de grot zelf maakte alles meer dan waard gelukkig. Het was echt prachtig! De meest mooie stalactieten en stalagmieten, prachtige kleuren en een serene stilte.. (als wij er niet doorheen kwekten..) Een hele ontdekkingsreis, maar zeker de moeite waard…
Daarna hebben we een dorpje dichtbij opgezocht. Mama was vergeten om iets te eten mee te nemen en had dus ook al erg last van haar suiker… We gingen dus nog even met z’n achtten iets eten en daarna zou ieder weer zijn eigen weg gaan. We bestelden allemaal de schotel van het huis “souflaki”. Hartstikke leuk, want we waren natuurlijk met vrij veel personen voor in zo’n achteraf dorpje. We kregen dan ook allemaal andere borden (de ene plastic en de ene nog lelijker als de andere), we kregen allemaal aparte glazen (eigenlijk voor bier enzo), en ook bestek was voor ieder wat wils! Haha. Sommige kregen zelfs gewoon een aardappelschilmesje als mes.. Tja, eigenlijk kan dat ook makkelijk, maar was erg grappig zo in een restaurantje.. Tenminste voor Nederlandse begrippen… Helaas beviel de souflaki-schotel niet iedereen en had vooral Wendy de slechtste schotel. Die bestond namelijk uit vrijwel alleen maar vet en koude friet… Mjummie.. Maar we hebben wel lekker gezeten. Er kwamen zelfs nog oude dametjes met ezels volgepakt met hout langs.. Schitterend toch..?!
De ouders van Nicky hebben hier afscheid genomen en zijn daarna lekker weer hun eigen gang gegaan. Wij zijn zoetjes aan teruggereden, met als laatste stop nog even aan het strand liggen… We waren eigenlijk van plan om een klein achteraf baaitje op te zoeken, maar helaas konden we die niet gevonden krijgen… Wel vonden we een mega toeristisch strand waar groots bij stond geschreven “This beach is for everybody!” Nouw, das geen klein bericht! Daar horen wij ook bij, dus daar hebben we maar even aangemeerd. Lekker nog even gebadderd. Ze hadden daar van die luchtkussens in het water hangen waar de kleine kindjes op konden spelen…. Tja, dat vonden wij als ± 25-jarigen natuurlijk ook wel helemaal geweldig! Haha. “Wie kan wie er het eerste afduwen? Wie kan er op staan? Wie is de winnaar?” Erg volwassen wij…maar wel veel plezier!
’s Avonds hebben we nog heerlijk genoten van ons laatste avondmaal in het hotel, hebben we nog even wat inkopen gedaan (zoals Tzaziki-kruiden e.d.) en hebben we nog even in het cafeetje wat zitten drinken samen. Het was echt een super leuke dag vandaag en we hebben veel gezien! Helaas morgen alweer naar huis toe….
26 september…
Tja…vandaag gaan we alweer naar huis toe… Jammer hoor, we hebben het echt heerlijk gehad! Een super geweldig lekker hotel, super lekker weer, lekker eten, lekker lui, een prachtig land, lekker actief en lekker lui en vooral ook super gezellig met z’n zessen! Gelukkig hebben we nog heel de dag om lekker lui te doen. We vertrekken namelijk pas ’s avonds laat. We hebben besloten om de laatste dag lekker nog aan het zwembad te bivakkeren, lekker nog wat extra aan te bruinen en nog te genieten van de laatste zon dit jaar. (klinkt erg depri)
Omdat we de eerst dag geen gebruik hadden kunnen maken van alle faciliteiten zoals eten e.d., mochten we deze dag nog meedoen met de lunch. Onze all-inclusive hield pas op na de lunch… Das toch mooi meegenomen! We hebben nog lekker zitten peuzelen samen. ’s Avonds zijn we nog lekker uit wezen eten in het dorpje, hebben nog een klein beetje rondgelopen, gedouched en opgefrist en daarna was het helaas alweer tijd om te vertrekken. Om 19:15 werden we opgehaald met de bus. Heel het hotel was uitgelopen om ons uit te zwaaien (uhum…er stond best ook wel iemand naar ons te zwaaien..) en daar gingen we… dag dag.. Toch jammer dat het altijd zo snel voorbij gaat…
De vlucht ging ook helemaal goed! Geen vertraging ofzo gelukkig. En Wendy had deze keer helemaal geen last van haar oren… Rara, hoe zou dat nou komen..?! Haha Dooske! Iedereen vertelde Wendy namelijk dat je je neus dicht moest knijpen en dan moest blazen om je oren open te laten springen zodat ze geen pijn gingen doen… Alleen heeft niemand ook duidelijk verteld dat je dan niet door je mond naar buiten moest blazen maar juist druk moest zetten! Haha. Dus zij iedere keer haar neus dicht en maar door haar mond blazen…Tja, dat lukte niet helemaal…OEN! Haha. Daar pesten we haar nog wel even mee… maar ondertussen heeft ze het licht gezien en weet ze precies wat ze moet doen!
Om 2:00 uur stapten we ongeveer de auto weer in en namen we afscheid weer van elkaar! Wij hebben echt een super leuke vakantie gehad, zeker voor herhaling vatbaar… misschien bij 35 jaar getrouwd papa en mama..?! Haha. Super bedankt, we hebben er van genoten!
