Dag 3
Vanochtend hebben we lekker op ons dooie gemakje op kunnen staan! Heerlijk! We lagen gisteren al op een Christelijke tijd op bed, namelijk 20.00 uur! Haha, echte feestbeesten zijn wij! We hebben onze slaap weer helemaal in kunnen halen! Om 10.00 uur zouden we opgehaald worden door dezelfde taxichauffeur als gisteren. Nadat we lekker van ons ontbijtje (gebakken rijst en ei) hadden genoten, liepen we naar de straat toe. De taxichauffeur was goed op tijd en we konden meteen instappen naar het vliegveld. Gelukkig ging het inchecken enzo heel goed, geen problemen tegenkomen en na een klein uurtje vertraging te hebben opgelopen konden we vertrekken. We zaten in een Fokker 28 (Nederlands fabrikaat, wat toch wel een klein beetje geruststellend was). Tijdens de vlucht hadden we prachtig uitzicht over de eilanden. 
Eenmaal op Maumere geland moesten we naar de aankomsthal lopen (2 minuten…want echt groot was het niet) Daar moesten we bij de lopende band wachten op de koffers…Nou ja, lopende band…het was gewoon een houten bak waar de koffers op werden gegooid en dan kon je met een bonnetje je bagage op komen halen! hahaha, ietsje anders als op Schiphol! We hadden meteen een taxichauffeur kunnen regelen die ons naar Moni bracht. Onderweg zagen we voor het eerst de prachtige natuur en de mooie bergen! Het is namelijk veel bergachtiger als we hadden gedacht en ook veel groener! Daar zijn we stiekem wel blij mee, want daar waren we een beetje bang voor! Onderweg zagen we veel mensen, veel kinderen, bokken, geiten, honden en niet te vergeten kippen op straat. Aangekomen op onze eerste bestemming “Moni” hebben we een hoteltje genomen wat ons aangeraden was. Het was er schoon, aardige mensen, een stel andere toeristen en een vrij grote kamer, namelijk The Honeymoon Suite! Haha. We hebben al meteen gebuurt met een stel Fransen hier en hebben afgesproken om morgen om 6.00 uur met z’n 6-en naar de Kelimutu te gaan!
Dag 4
Vanochtend was het al vroeg dag. Om 6.00 uur werden we door Capuchine (een Frans meisje) gewekt om naar de Kelimutu-vulkaan te gaan. De weg er naar toe voerde ons door een prachtig landschap met bergen die bedekt zijn met rijstvelden en hele mooie vergezichten! Net onder de top stopten we. Hier moesten we nog een kwartiertje lopen naar de uiteindelijke bestemming. Al van ver roken we de heerlijke zwavelgeur (juk). Zo wisten we dat we op de goede weg zaten! We waren met 6 mensen, zij liepen vooruit, maar wij wilden lekker op ons gemakje lopen. Lekker alles bekijken en genieten! (oke, oke, ook stiekem een slechte conditie..) Op zich was t goed dat we achteraan, helemaal alleen liepen, want Nicky had ‘s ochtends niet naar het toilet gekund (geen water) en liet continu scheetjes! Ik zelf was hartstikke misselijk geworden van de bochtige rit en liep telkens lucht op te boeren! Hahaha, heerlijk stel waren wij!! 
Uiteindelijk kwamen we bij de meren aan. 3 in totaal… Wauw, wat een ongelooflijke kraters waren dat! Ontzettend indrukwekkend zeg! Ongeveer 40 meter diep! Het eerste meer had een soort koffie met melk-kleurtje…, het tweede een hele speciale groen/blauwige kleur en de derde was bijna zwart… Echt indrukwekkend! Na een tijdje kwamen er zoetjes aan steeds meer wolken, wat de mystiek rond dit hele gebeuren nog meer vergrootte… Na een tijdje konden we de meren zelfs helemaal niet meer zien! We hebben er nog een ongelooflijk smerig kopje thee gedronken en zijn daarna teruggelopen… Op de terugweg zijn we een aantal keren gestopt om foto’s te maken van de prachtige uitzichten op de rijstvelden! Jaja, we voelen ons hier net Japannertjes! haha. Nadat we weer terug in Moni waren hebben we met hetzelfde stel Fransen, na enorm afdingen, een Bemo gehuurd naar de volgende bestemming “Ende”. Eigenlijk kostte de bemo 200.000,- roepia, maar uiteindelijk hebben we naar de helft hoeven te betalen! De rit naar Ende was werkelijk prachtig! We kwamen langs prachtige valleien, rotswanden, rivieren, rijstvelden, bossen en kleine dorpjes. En als we zeggen klein, dan bedoelen we ook ECHT klein! Zo’n 3 huisjes bij elkaar ofzo! Haha. Toen we in Ende aankwamen hebben we lekker wat geluncht en naar mijn pa & ma gebeld. Na het bellen bleek Capuchine brommertjes geregeld te hebben die ons naar de Terminal zouden brengen. Achterop zo’n klein scootertje, de rugzak achterop was bijna even groot als de scooter zelf, en maar crossen! Lekker de wind door ons haar…we voelden ons net de Hell’s Angels! haha.
Op de busterminal hadden we al vlug een terminal naar Riung geregeld. Maar voor we echt vertrokken reden we eerst nog diverse rondjes door de stad. We hebben ruim 1 uur rondgereden voor we vertrokken. In die tijd zijn o.a. de remmen vervangen, hebben we hier en daar wat mensen opgehaald en afgezet en zijn ze nog op de markt aanbeland…maar eind goed al goed, we konden vertrekken… Tijdens de rit heb ik nog nooit zo’n rotmuziek gehoord als in deze Bemo! Een schrille valse stem, een veels te harde bas en een super slecht geluid! En alsof dat nog niet genoeg was, zaten er ook nog 3 mannen bij die een vrouwenstem mee aan het zingen waren! ZO VALS!!! Schitterend!! We reden over een weg vlak langs het strand, maar na ongeveer 30km (en dat is 1,5 uur rijden hier) begon het rechter voorwiel te rammelen. De chauffeur vertrouwde het niet en we konden niet vinden wat het precies was, dus moesten we liften om terug te komen… Shit zeg! Eerst uren verspilt aan rondjes rijden (zinnige bezigheid..) en dan na 30 km langs de kant staan met pannen en weer terug kunnen! Balen! 
Voordat onze lift kwam moest Nicky nog even een plasje plegen.. Hij liep naar de kant en wilde zijn slurfje tevoorschijn halen. Recht voor een huis met 5 Moslimvrouwen op de oprit! Haha Bad Idea!!! We werden opgepikt door een truck, waar we achterin op bankjes konden zitten. De truck zette ons netjes voor het hotel af, waar we eerst 30 muggen hebben moeten vangen! Wij massamoordenaars! Morgen gaan we weer proberen om (met 2 andere Nederlanders) de public bus naar Riung te pakken….Hopelijk dan meer geluk. S’avonds kwam de eigenaar van de Bemo ons nog opzoeken in ons hotel om zijn excuses aan te bieden voor de kapotte Bemo… Toch wel erg lief van hem….
