Dag 5
Juk! wat een enorme slechte nacht heb ik achter de rug…. Eerst heerlijk ingeslapen, werd ik ‘s nachts ineens wakker omdat ik iets voelde kriebelen….Bleek dat er een kakkerlak over me heen liep!!! BAH bah bah! Dat vond ik echt smerig! Ben ik zeker niet van gecharmeerd… Ik ben dan ook meteen opgestaan en heb mezelf op het andere bed in de kamer geinstalleerd.. Nicky daarentegen niet… Die was zo slaapdronken dat hij, nadat ik 3x had verteld wat er aan de hand was, nog niet snapte wat er was gebeurd! haha ‘s Ochtends zijn we samen met 2 andere Nederlanders uit ons Hotel (Bas en Karin) naar de terminal vertrokken. Samen met hen hebben we om 6.00 uur de bus naar Riung gepakt. Hij vertrok om 6.15 uur, dus dat is ruim op tijd hier! De bus zat binnenin EN bovenop helemaal vol! Haha, zelfs aan de trap naar boven hingen mensen! haha. In de bus waren wij wederom de enige toeristen en we hadden dan ook weer veel bekijks. Overal waar we komen kijkt iedereen ons aan. Mensen zijn helemaal niet gewend aan blanken hier en we zijn hier dan ook heel speciaal. Iedereen blijft ons continu aanstaren…een heel vreemd gevoel! Een beetje het Willem-Alexander en Maxima gevoel hebben we! Haha (ik vraag me wel eens af of t misschien aan de gelijkenis van de hoofdomtrek van Nicky en onze Willem zou kunnen liggen..?) Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik nog niet zo goed weet of ik dit gevoel nu fijn vind of niet… We voelen ons regelmatig heel ongemakkelijk want we worden continu aangekeken en nagestaard. En aangezien plankenkoorts ons wel bekend is….Niet altijd fijn…We weten nog niet zo goed wat we er van moeten denken….
Helaas duurde de rit langer als we dachten en hadden we waarschijnlijk de slechtste weg van heel Indonesië te berijden! We reden werkelijk alleen maar door kuilen, schoten vaak 30cm in de lucht en werden continu door elkaar geschut! Als we koeien waren gaven nu vast een overheerlijke milkshake! En jawel, we hebben al wel geleerd dat er op vrijwel alle ritten iets vreemd gebeurd, dus ook nu weer…. Op een gegeven moment (na ongeveer 5 uur) stoppen we, iedereen stapt uit en gaat op de grond zitten (naar ons zitten kijken). Wij ook naar buiten, gaan ze de knalpijp er onderuit halen! Hele vreemde gewaarwording! Hun liever als wij, zo’n knalhete pijp! Daarna wordt het wiel even vervangen en ondertussen is het dorp uitgelopen om te zien wat er aan de hand is…. En nee, dan doel ik niet op die band die vervangen wordt, want dat is hier normaal, maar 4 blanken in een klein gat in de middle of no-where is wel heeel bijzonder!!! Die bus is voor hen niet interessant, maar wij destemeer! Na een tijdje zijn we de knalpijp uit het oog verloren en zien we ineens dat hij, een stukje verderop, bij een man in de schuur wordt gelast! Zo makkelijk wordt dat hier geregeld! Hij wordt er weer opgezet en de reis vervolgd! Haha. Iedereen heeft een half uur moeten wachten en iedereen vond dat de normaalste zaak van de wereld! Zou in Nederland eens moeten gebeuren zo! Dan heb je meteen een claim aan je broek hangen! haha. De relaxte sfeer heeft zeker wel zijn charme hoor! Onderweg hebben we nog wat locals getrakteerd op drop! Het vreemde snoepje werd eerst goed bekeken en daarna geproefd. Iedereen stak zijn duim meteen op, behalve een klein kind! Die spuugde het meteen uit! haha. Zou hij het als enige vies hebben gevonden of heeft de rest de eerlijkheid van een kind verloren..??
Eenmaal in Riung aangekomen hebben we gekozen voor een dure kamer ($10) want hier zat een normale douche in… En daar had ik wel behoefte aan, in plaats van zo’n mandi! We hebben even wat gegeten en zijn toen met z’n 4-en en een gids met de boot naar een koraaleilandje gegaan. We waren allemaal wat chagrijnig en ontzettend gaar van de tegenvallende busrit, we waren echt toe aan een verfrissende duik! WAUW, wat ongelooflijk mooi! T koraal is hier echt bijzonder mooi, heel divers! Echt alle kleuren, maten en soorten! Van fel geel tot (heel zeldzaam) fel blauw koraal!
We hebben echt genoten van ons snorkeltripje naar een echt Bounty-eiland… Een Echt wit strand, 10 meter van de kust prachtig koraal, warm blauw water, palmen op de achtergrond en zo’n rieten parasol met een bankje op het strand… En wij als enige mensen daar…. Geen woorden voor, gewoon onbeschrijflijk mooi….
Dag 6
Ik begin vandaag met jullie ons douchegenot van gisteren mede te delen…. Ik wilde namelijk PerSé naar dit hotel toe omdat er een gewone douche was… Ahum, niet dus..! Haha. Wat bleek, je kon de douchekop niet hoger houden als het kraantje, wat tot net onder mijn kont was, anders kon het water niet omhoog gepompt worden! haha Dat was echt waar we op gehoopt hadden! Effe creatief zijn dus…Ik ben op een klein krukje gaan zitten met mijn hoofd tussen mijn knieën en Nicky heeft mij (onder veel gelach) staan zepen en af staan spoelen! haha, errug leuk! 
Vanmorgen werden we, voor de verandering, weer eens erg vroeg door ongelooflijk irritante kippen gewekt! (ik heb dan ook extra gesmuld van mijn gebakken kippetje s’avonds! Ik zal je terughebben kip!) We hebben ontbeten en zijn toen samen met Bas en Karen en onze gids Chris op pad gegaan. We hebben een bootje gepakt en zijn in de haven lekker gaan touren. Langs prachtige natuur, mooie bergen, langs mangrovebossen…op naar de Flying Foxes! Wauw, wat een prehistorische beesten zijn dat! En niet enkele maar duizenden bij elkaar! Ze hingen als appels aan de bomen en gingen door de herrie van onze boot vliegen! De lucht was echt helemaal zwart! Wauw! Het zijn een soort van vleermuizen, maar dan met een spanwijdte van 1 meter!! En als ze over vliegen dan zie je de botjes in de vleugels gewoon zitten!!! Echt prachtig om te zien! En onder het motto “beter 10 foto’s teveel als 1 te weinig” hebben we dan ook ineens 15 foto’s genomen! haha, Japannertjes!
Daarna zijn we doorgevaren naar het volgende eiland om te snorkelen. Wauw, een prachtig eiland met koraalwit strand, lichtblauw water, palmbomen en geen voetstappen in het zand….. droom droom…. Op het eiland heb ik een tijd met Chris zitten kletsen. Hij kan ons alles vertellen over hier en vindt het ook heel leuk! We hebben het over het leersysteem hier gehad, over het toerisme, over de manier van leven, over de verkiezingen en over de criminaliteit! Jaja, politieagent hier is denk ik het beste beroep dat je kunt kiezen! Chris vertelde namelijk dat de enige criminaliteit die hier voor komt (eens in de 2 a 3 jaar) het stelen van een kip/geit ofzo is! Haha, wat een vergelijking met Nederland! Politie-agent is echt een luizenbaantje hier!! Chris vertelde ook dat, in het dorpje waar hij woont, ongeveer 60 families wonen en er maar 2 tv’s zijn! Waarvan 1 zwart-wit! Doet me denken aan de verhalen van mijn ouders van vroeger! haha.Hij zelf heeft niet eens elektriciteit. Een totaal andere wereld is het hier… mensen met een ander uiterlijk, gewikkeld in sarungs (soort van dekens), vrouwen die alles op hun hoofd dragen, wegen zonder asvalt, een andere cultuur, een andere manier van leven, geen elektriciteit…en dan ineens zie je 2 kinderen zich achter een boom verstoppen en als de bus voorbij komt er achter vandaan springen om met hun katapult van elastiek een propje tegen de bus aan te schieten! Haha, zo’n andere wereld, maar toch zo hetzelfde… Om 16.00 uur zijn we weer vertrokken naar het vaste land… Jeetje wat hadden wij ongelooflijk veel zin in een snack! Mmmm..lekker een mars, of een kroketje, of een hamburgertje van de Mac… Helaas, dat zat er niet in, maar Chris kwam met t geweldige idee om gebakken banaantjes te bestellen! Ook niet verkeerd! Haha, maar helaas hadden ze geen banaan… Wij lieten ons niet kisten en Karen en ik zijn samen naar de markt gelopen om een tros banaantjes te halen (15 stuks voor 15 cent..) De koks hebben deze voor ons klaargemaakt en we hebben, onder een interessant gesprek met Chris, lekker zitten smikkelen! Daarna hebben we afscheid van Chris genomen, helaas, een hele goede gids en een aanrader voor iedereen die eventueel naar Riung toe gaat!!
