Dag 15
Dit belooft weer een heerlijk dagje te worden. We gaan vandaag weer scooters huren en zijn van plan om enkele watervallen te gaan bezoeken. Omdat het scooterverhuur van gisteren ons goed is bevallen gaan we maar weer daar naar toe. Maar nu willen we er natuurlijk wel minder voor betalen dan gisteren! En jawel we krijgen welgeteld een hele dollar korting! Maar aangezien de huur maar 6 dollar voor twee scooters is is dat natuurlijk toch zat verdiend. Kunnen toch zeker weer een keer van gaan eten. 
De watervallen waar we naar toe willen liggen helemaal in het noorden van Lombok en we rekenen er op dat we zeker 3 uur moeten rijden. Het begin van de weg loopt door de bergen en we hebben constant een prachtig uitzicht over de zee en de jungle. Het is hier zo mooi! Echt haast niet te geloven! Na ongeveer een halve uurtje zijn we de bergen uit maar we blijven vlak langs het strand rijden. We komen onderweg door tientallen dorpjes waar overal enorm veel mensen op straat zijn. Ze zwaaien allemaal naar ons en als we terug zwaaien beginnen ze spontaan te juichen…. Maar heel de tijd zwaaien is een beetje gevaarlijk met al de gaten in de weg dus al snel toeteren we voortaan in plaats van te zwaaien. We zullen niet zeggen dat we heel de weg aan een stuk dor hebben getoeterd, we reden namelijk ook soms door onbewoond gebied maar in de dorpjes en kleine stadjes was het echt steeds een gekkenhuis.
Na ongeveer een uur hebben we even een pauze gehouden om onze kontjes even wat rust te geven. Dat was wel nodig…, maar omdat we nog ver moesten zijn we toch maar weer snel aangereden. Gisteren durfde we allebei nog niet zo heel erg hard maar vandaag ging het toch al weer een stuk vlotter. De scooters zijn eigenlijk motoren dus ze kunnen flink hard en af en toe reden we toch dik boven de zestig! En dat in onze korte broek met een klein plastic helmpje op onze toet en honderdduizend gaten in de weg… Maar we hebben het overleefd. In de vele dorpjes die we passeerden viel het ons op dat er nog voornamelijk 
gebruik wordt gemaakt van paard en wagen. Taxi’s zie je niet maar overal staat een paard en wagen die je als taxi kan gebruiken…! Na een paar keer de weg te hebben gevraagd bereiken we eindelijk na ongeveer 2 uur en 3 kwartier de plek waar we de scooters kunnen parkeren en vanwaar we naar de watervallen kunnen toelopen. We krijgen een plaatselijke gids mee, een jongen van 24 die goed Engels kan, en beginnen de tocht naar de eerste waterval. De eerste waterval zien we meteen vanuit de verte door het oerwoud maar voordat we bij de plek zijn waar het water naar beneden komt moeten we eerst nog een enorm steile trap aflopen. We lopen door een prachtig oerwoud waar we zelfs op de terugweg enkele aapjes hebben kunnen spotten! Toen we vlak bij de waterval waren konden we al het gebulder horen. De waterval was ongeveer 70 meter hoog en viel in twee stappen naar beneden. Het was erg druk bij de waterval en omdat onze gids zei dat bij de tweede waterval waarschijnlijk niemand zou zijn, zijn we maar meteen na het nemen van enkele foto’s door gelopen naar de tweede. Het pad dat we moesten volgen ging door dicht oerwoud en we moesten enkele keren de rivier doorwaden. Yvonne vond dat allemaal maar eng want ze kon maar niet uit haar hoofd zetten dat hier wel enorme spinnen moesten zitten! Na ongeveer een 20-tal minuten te hebben geklauterd hoorden we in de verte het gebulder van de waterval. De gids had ons verteld dat deze waterval misschien nog wel mooier moest zijn dan de eerste en we waren dan ook erg benieuwd. 
De gids had zeker niet overdreven. Het was er werkelijk prachtig. Behalve wij drie-en was er verder helemaal niemand en van een hoogte van ongeveer 40 meter kwam een enorm straal water de rotsen afgebulderd. De plek waar de waterval was, was een soort van gat in het oerwoud, aan de voet van de waterval kon je zwemmen. Voor yvonne natuurlijk veels te koud maar Nicky dook er vol goede moed in. Maar langzaam aan zag Yvonne dat het toch wel erg lekker moest zijn en na ongeveer een halve uurtje begon ze langzaam steeds een beetje dieper het water in te gaan. Ze vond het natuurlijk wel superkoud maar om toch volop mee te kunnen genieten is ze er uiteindelijk toch lekker in gedoken. Na ongeveer een half uurtje was het voor ons beide inmiddels toch wel te koud geworden en zijn we er maar weer uitgegaan. Nadat we nog even heerlijk hadden genoten van het prachtige natuurverschijnsel zijn we weer op huis aan gegaan. Het vertrouwen in de scooters en onszelf was inmiddels nog groter geworden en na 2 uur en een kwartier waren we alweer thuis. Wat een geweldige dag was het toch weer! Zo leuk die watervallen!!!
Dag 16
Jeetje, wat werden we vandaag laat wakker!! Om 8.45 uur keek ik voor t eerst op de wekker, in de veronderstelling dat t nog wel heeel vroeg zou zijn… Gisteren was ons aangeraden om, om ongeveer 8.00 uur de boot naar de Gili’s te nemen, aangezien er verder op de dag weinig boten meer gingen.. Oeps, dat was dus niet meer haalbaar! Luilakken dat we zijn! Ach ja, we maken ons niet druk, er zal vast nog wel een andere manier zijn om er te komen! Na een ontbijtje te hebben genomen kwam de man van de shop waar we gisteren de scootertjes hadden gehuurd ineens naar ons toe… Bleek dat we hem gisteren vergeten waren $1,- te betalen… Sorry!! Lijkt voor ons een lullig bedragje om daarvoor helemaal vanuit t dorp 4 kilometer te rijden maar voor hier is het heel wat geld! We betaalden hem dan ook meteen en voelden ons wel een beetje lullig hierover… En, zo aardig als we zijn, gaven we hem dan ook de mogelijkheid ons naar Gili Meno te brengen.. Haha, ja dat dan weer wel!! Hij vertelde ons dat de boot al weg was maar hij een bootje voor ons kon charteren om ons te brengen.. Oke.! Dat toen we dus… We betalen hem $15,- en daarvoor moet alles goed komen en over anderhalf uur zullen wij op Gili Meno zijn! (althans dat wordt ons verteld…) We hebben voor Gili Meno gekozen omdat er vanuit verschillende hoeken verteld is dat dat het mooiste eiland zou zijn.. Wij zijn er nog nooit geweest, dus dat nemen we dan maar aan… Om 10.30 uur worden we opgehaald en naar de haven gebracht in Bangsal. Het is hier een drukte van jewelste en iedereen probeert meteen een spreekwoordelijk slaatje uit ons te slaan! En godverdomme, dat is ze nog gelukt ook! Die man uit de shop had ons beloofd een bootje te charteren voor het geld dat we hadden betaald, maar nu bleek ineens dat we op een public boat moeten wachten! Die vertrekt pas als hij vol zit en dat kan goed pas om 15.00 uur zijn!!! SHIT! Daar waren wij niet blij mee! maar goed, je wordt afgezet waar je bij staat, want zo’n chauffeurtje weet van niks en jij staat daar… Godver de godver… We besluiten toch maar verder te lopen en rond te kijken naar een andere mogelijkheid… Een man helpt ons een beetje (en zijn eigen portemonnee ook) want hij vertelt ons een manier te hebben geregeld om toch naar Meno te gaan,
voor maar 50.000 roepia! Das een koopje! NOT!! De public boat kost namelijk maar 16.000 roepia, maar dit is een buitenkansje en dan kunnen we meteen weg! We doen het maar en wat blijkt…. zitten we toch gewoon op een public boat!! Alleen betalen wij 3x zoveel als de rest! We zijn er met onze poezelige voetjes ingestonken….. Maar goed, we varen meteen weg naar een onbeschrijflijk mooi eiland…Iedere keer denk ik weer dat het niet mooier kan, maar jawel! Het strand is helemaal wit, de zee de mooiste kleur die je kunt bedenken en de huisjes zien er allemaal schattig uit! Hier kunnen wij wel een aantal daagjes vertoeven… Ze hebben zelfs lekker ligbedden op het strand en er lopen vrouwtjes rond die massages aanbieden… Mmm…daar ga ik zeker wel eens gebruik van maken!! We hebben heerlijk op het strand gelegen, en jeetje, wat wordt je toch moe van vakantie!! We hebben het hier ongelooflijk zwaar te verduren. …..
