Dag 1: Donderdag 23 juni: Eindhoven – Brussel – Parijs – Caracas – Lima
Pppff…wat een reis zeg… Dit is de eerste keer dat we zo ontzettend moe waren na het lange reizen… Vanmorgen om 4 uur, met de oogjes nog dicht, langs het bed gestapt en om half 5 aangereden… Gelukkig hadden we allebei toch vrij goed geslapen, maar daar heb je zo snachts nog niet zo veel aan! Hihi. Mijn ouders hebben ons weggebracht, nadat we een heerlijk theekransje met de moeder van Nicky hadden gehouden (jawel, nog voor 5 uur sochtends….Ginne schrik! hihi) De rit naar brussel ging in principe erg goed, waarschijnlijk beter als de terugweg die mijn pa en ma zonder ons af hebben moeten leggen. Onderweg zagen wij namelijk precies alle files aan de andere kant van de weg waar zij regelrecht in zouden rijden! Och erm dingskes (uhu, hihi) Wij waren dus eerder in Parijs als zij weer terug in Rooi!
De vluchten zelf zijn gelukkig helemaal goed gegaan, op een klein beetje gebibber na… Op die momenten zat ik natuurlijk wel rechtop overeind, dat snap je wel, maar goed we hebben het overleefd! T vliegen vind ik altijd het spannendste gedeelte van de reis, echt een noodzakelijk kwaad! En gelukkig heb ik allemaal van die mensen in mijn omgeving die dat er nog eens lekker inwrijven! De film ‘Alive’ (over een vliegtuigongeluk in de Andes) is dan ook een veelbesproken onderwerp geweest afgelopen week! Bedankt jongens!!
Om 21.00 uur s’avonds plaatselijke tijd landden we op Lima… Ondertussen hadden we er al 24 uur opzitten en we waren dan ook bek en bek af. De schoonheid van het land en van de mensen was op dat moment dan ook niet aan ons besteed en al die gezellige Peruaanse mensen zagen wij op dit moment ook meer als een noodzakelijk kwaad! Hihi. We hebben dan ook de eerste de beste man aan zijn jas getrokken en hebben bij hem een hotel en taxi geregeld. Na 10 minuten werden we, na een helse rit dwars door de 17 miljoen zielen tellende hoofdstad van Peru, bij het veels te dure hotel gedumpd. Prima, dachten wij. Zet ons maar lekker af, rij maar met z’n 4en langs elkaar op een 3baans weg, t maakt ons niks uit, als wij maar lekker onder de wol kunnen kruipen! En dat hebben we heerlijk gedaan….zolang t duurde, want 5 uur later ging de wekker alweer…
Dag 2: Vrijdag 24 juni: Lima – Cusco – Urubamba
Wederom zal mijn eerste zin zijn…. Pppff…wat een reis zeg… Vanmorgen om half 4 uit bed… Dit is echt geen tijd voor ons! Nicky kan hier nog wel enigzins mee om gaan, maar voor mij is dat een regelrechte ramp! T duurde dan ook wel effe voordat mijn ogen echt open gingen en ik ook weer dingen registreerde. Eerst loop ik gewoon op de automatische piloot… We waren gelukkig nog op tijd om even een lekkere pizzapunt te kopen (jawel, om 5 uur sochtends!!!) en daarna in te stappen. Het vluchtje leverde een ongelovelijk mooi uitzicht op, zo mooi dat het bijna niet te bevatten was (nee dit lag niet aan het tijdstip waarop we het meemaakten..)! We kwamen namelijk net boven de wolken uit, we vlogen over een hele dikke deken van wolk, met daar tussenin de verschillende prachtige bergtoppen, met hier en daar sneeuw waar de al felle zon op reflecteerde! WAUW! Nog nooit zo’n mooi uitzicht gehad in een vliegtuig, onbeschrijflijk…
Eenmaal in Cusco aangekomen hebben we weer de eerste de beste man aan zijn jas getrokken en een taxi naar Ninos del Arco Iris (kinderen van de regenboog) geregeld. Dit is een weeshuis dat door een Nederlandse vrouw opgericht is, waar wij verschillende boeken naar toe zouden gaan brengen voor de kinderen daar. Een uurtje rijden, waar Nicky zijn ogen bij uitkeek en ik achterin stiekem mijn oogjes dicht kneep…. We hadden even moeite met het vinden van het weeshuis, maar gelukkig na wat hulp van de hulpvaardige Peruvianen hebben we de poort toch gevonden. We werden al opgewacht door een kind die meteen hielp bij het dragen van de spullen… En eenmaal door de poort heen stond ons een prachtige wereld te wachten! WAUW, wat hebben ze er hier iets moois van gemaakt! En wat geweldig dat wij hier getuige van kunnen zijn! We hebben even thee gedronken met verschillende vrijwilligers (jaja, waarvan er 1tje natuurlijk uit t rooise komt! Waar je ook bent, hoeveel kilometer van huis ook, je komt ze altijd tegen!!) Heel grappig even dus! We zijn ons daarna even op gaan frissen, want 1 ding is zeker, van reizen ga je niet frisser ruiken! Hihi!
Het regenbooghuisje waar we slapen is van ongekende schoonheid! Een tik van Helena (de oprichtster van dit geheel) is dat ze alles tot in de puntjes afgewerkt wil hebben en dat is er ook aan af te zien! Prachtig! En we hebben zelfs een openhaard op de kamer! Wat wil je nog meer? Het geld wat we voor deze kamer betalen gaat dan ook geheel naar de stichting toe en komt ten goede aan de zorg voor de kinderen. We hebben een rondleiding over het terrein gekregen en we zijn nog steeds helemaal onder de indruk. Wat een werk hebben ze hier verzet, wat hebben ze goed nagedacht, wat een prachtige visie en wat bieden ze de kinderen hier ongelooflijk veel! Het totale pakket is ronduit geweldig! Niet alleen eten en een slaapplaats, maar er worden opleidingen verzorgd, medische zorg, fysiotherapie, bijles en vooral ongelooflijk veel liefde. De kinderen die er wonen (nu in totaal 17) zijn allemaal geadopteerd door Helena, dus vormt zij nu met hen een groot gezin! Niet gewoon een opvanghuis, maar 1 groot warm nest waar alles zo wordt voorbereid dat de kinderen de beste kans van slagen voor de toekomst krijgen. Dit alles is in 3 jaar tijd opgezet en in totaal komen er nu al rond de 90 kinderen overdag voor school e.d. Zo onder de indruk van wat zich hier afspeelt! Ze hebben zoveel geluk met alle spullen die ze via giften en fondsen krijgen! En als je al die blije kindergezichtjes ziet is het prachtig! Ze krijgen van Helena de kans om weer kind te zijn, en niet langer een verschoppeling van de amenleving, bedelend op straat onder miserabele omstandigheden. En we zijn allebei zo blij dat we hier een kijkje hebben mogen nemen en een klein beetje hebben kunnen helpen. We worden ook met open armen ontvangen door iedereen! Dus mensen, als jullie richting Peru gaan, boek ook hier een nachtje! Voor jezelf een onvergetelijke ervaring, vlakbij alle interessante sites in de heilige vallei, en je helpt er veel prachtig mooie kinderen mee!
’s Middags werden we uitgenodigd om mee te eten. Ze hadden zelf allerlei aardappelen in de grond gestoofd, kip gebakken, boontjes gedopt en salades gemaakt en die gingen we met z’n allen in een grote kring, op het groene gras oppeuzelen! Wat een gezelligheid troef hier! Al die verschillende kinderen, verschillende werkers, vrijwilligers en honden niet te vergeten! Allemaal door elkaar! Een grote, gezellige bende bij elkaar! Nu zijn we even naar het stadje Urubamba gelopen en gaan zo direct met de driewieler terug! Hahaha. Morgen hebben we als plan om vanuit hier een dagje naar de Machu Picchu te gaan… We zijn benieuwd….
