Dag 5: Maandag 27 juni: Raften op de Urubamba
Wat een vreemde lui zeg, die Peruvianen! Vannacht om welgeteld 4.00 uur lagen wij natuurlijk heerlijk op één oortje te rusten, toen er ineens op de deur geklopt werd… Was al vreemd, maar wij konden nog niet iets brabbelen van “Ja, uhuhuh, slapen…” Maar deze beste man liet t daar niet bij zitten en riep “Banjos, banjos (badkamer iets ofzo…)” Nicky stond op en deed de deur open… Kwam de eigenaar ineens binnengestormd, “Banjos banjos”, liep naar de badkamer, bleef daar ongeveer 2 sec en liep toen weer de kamer uit!! Wat gebeurd hier?! Wij stonden er eigenlijk een beetje versuft bij te kijken…wat wil je om 4.00 uur s´nachts! Hupsakee, deurtje dicht en slapen maar! Nog steeds geen idee wat die man nu eigenlijk kwam doen in de holst van de nacht! Haha
Maar goed, om half 9 stonden wij helemaal klaar voor de rafttour bij de touroperator voor. We werden om 8:30 uur opgehaald, dus waren prima op tijd… We wilden eigenlijk nog wel wat eten, maar alle bakkertjes waren nog dicht. Ons ontbijt bestond dus uit een overheerlijk snicker met een handje chips… Errug gezond ook! Haha. Maar goed, we durfden niet verder naar een bakker te zoeken omdat we ieder moment opgepikt konden worden…althans dat dachten wij! Welgeteld een uur later kwamen ze een aankakken! Daar zijn wij niks bij met ons Roois kwartiertje! Haha. Maar we waren allang blij dat ze kwamen, want wij hadden er een hard hoofd in ondertussen!
We reden met een hele grote groep mensen richting de rivier, waar we onze uitrusting kregen aangereikt. Brr.. Wat een kou!! Het weer is hier namelijk heel vreemd. Overdag, in de zon is het rond de 24 graden, maar zo gauw je in de schaduw staat of de zon gaat weg is het ook meteen 10 graden koeler! Maar goed, een wetsuite, jas en zwemvest maakten de kou een beetje goed.. Hupsakee, helpje op en we waren klaar om te vertrekken! We waren in onze boot met een groep van 8 man (7 + instructeur). Onze instructeur haalde mij er meteen uit om voor hem te komen zitten en daar begon te pret… We vertrokken en vanaf de eerste minuut was ik natuurlijk weer de pineut.. De eerste scheut water werd over mijn nek gegooid, de eerste klap op mijn helm had ik te pakken en ook de eerste poging om iemand uit de boot te krijgen was aan mij toebedeeld… Joehoe! Haha. Op de één of andere manier trek ik dat altijd aan! (waarschijnlijk omdat ik dat gepest ook erg leuk vind en er zelf ook niet vies van ben…) Onderweg kwamen we regelmatig midden in de rivier een grote steen tegen, en vraag me niet hoe hij dit voor elkaar kreeg, maar iedere keer stuurden we de raft zo dat we er vol tegenaan botsten! Een hele prestatie hoor! Haha.
We hadden verschillende stroomversnellingen waarbij zelfs 1 man uit de raft werd gekukeld! En nee, wij waren dat niet! Bbrr.. in dat ongelooflijk koude water!! De instructeur probeerde ons (en vooral mij) telkens in het water te krijgen, maar geen succes geboekt hij! Toen besloot hij zelf maar een sprong te wagen…En als er één schaap over de dam is…. Juist, dan volgen er meer! Nou ja, eentje meer dan, Nicky in dit geval! Hij stond heel stoer op en hij zou ook weleens een duikje wagen! Haha. Volop bommetje in het water, maar er kwam geen woord meer uit totdat hij weer op de raft geklommen was! Zo koud!!!! Het water was namelijk maar een graad of 8… Bbrr… Eenmaal op de raft kon hij er met moeite “Veels te koud” uitkrijgen, maar verder hield hij zich erg stil! Haha. Toch erg dapper geprobeerd!
Na de raft hebben we gezamelijk zitten lunchen, waarbij wij met twee jongens uit Londen , Will en Gus, hebben zitten kaarten. Wij hebben ze “pesten” geleerd. Erg gezellig zo onderling. Maar wat waren wij uitgehongerd! Ongelooflijk veel zin in een overheerlijke lunch… Helaas konden we die wel op onze buik schrijven.. Tenminste dat overheerlijke gedeelte dan! Juk! De soep was redelijk, wat aan de flauwe kant, maar je mag ook niet te kieskeurig zijn, maar dat vlees wat we daarna kregen!! We hebben het in groepsverband aan de hond gevoerd, waarbij we ons afvroegen of dat wel legitiem was, want dat kanibalisme verboden is..! Haha. Gezeligheid alom in ieder geval!
‘s Avonds hebben we een busticket naar Puno gekocht, waar we morgen dus naartoe vertrekken. Daarna zijn we gaan eten bij Cafe Jack´s. Dit was een heel beroemd restaurantje waar iedereen bij het raften over sprak. We hebben wel even moeten wachten totdat er een tafeltje vrij was, maar dat 
was de moeite waard! Heerlijk gegeten samen! En aan het eind van ons diner kwamen ineens Gus en Will binnenwandelen! Die zijn dus ook gezellig bij ons aangeschoven en hier hebben wij nog een tijd heel gezellig mee zitten ouwehoeren! Dit is altijd het leuke van zo op vakantie.. Je leert elkaar zo snel even kennen, je hebt even iets heel gezelligs met elkaar! Zij vertrekken morgen naar Buenos Aires in Argentinie. Das een hele vlucht! En ze hadden dan ook een overstap van 7 uur, waarbij ze zouden beginnen aan de Aeroporto-Limpics! Dat wil zeggen dat ze allerlei testen zouden moeten gaan doen en dan kijken wie de beste is! Haha. Sukkels! Zo moesten ze bijvoorbeeld proberen een karretje vooruit te duwen naar een vooraf afgesproken plek en wie daar het dichtste bij kwam die had gewonnen! Haha. Tja, je moet iets doen om de tijd te doden! We hebben ze t adres van onze website gegeven, zodat ze ons op de hoogte konden houden van de score! Haha. Gezelligheid troef!
Na het eten zijn wij met hen nog even langs de beroemdste Incasteen ooit gelopen, want dit is een steend die 12 hoeken heeft! Jaja, dat geloof je toch bijna niet! Haha. Will, Gus en ik kwamen tot de conclusie dat dit toch wel alleen een beroemd punt voor de echte nurds onder ons was! Haha en Nicky is er natuurijk zo één, die vond het fantastisch! Haha. Wat is het ook een scheet! Hierna hebben we afscheid genomen van deze twee gezellige mannen en hebben we ons bedje opgezocht…
Dag 6: Dinsdag 28 juni: Cusco – Puno
Zo…vanmorgenvroeg weer het busje gepakt.. Naar een volgende mooie plaats, hoogstwaarschijnlijk.. We hebben een tocht van 6,5 uur gemaakt vandaag en zijn dan ook een beetje gaar. De toch zelf was wel ongelooflijk mooi! We hebben passen gepasseerd van 4319 meter hoog! Dat merk je toch wel hoor! Je ademt veel moeilijker, je voelt je hart veel harder kloppen en bent meteen moe naar enige activiteit. Nu hebben wij daar in het Eindhovense al last van, dus laat staan hier! Haha. Nu hebben we net een hostelltje opgezocht, waarbij de eigenlijke prijs $30,- was, maar we deze uiteindelijk voor $9,- hebben kunnen bemachtigen! Goed he?! Doen wij effe, we schudden die afpingelkwaliteiten gewoon uit onze mouw! Haha. Nee hoor, we stonden er zelf ook van te kijken! Nu gaan we proberen een lekker warme trui te kopen hier en daarna eventueel een tweedaagse tour te boeken over het Titicacameer! Het hoogst bevaardbare meer ter wereld, namelijk op 3800 meter hoog! Das nog eens een hoogte! Iets anders als 15 meter hoog in Eindhoven!
