Dag 7: Woensdag 29 juni: Lake Titicaca
Bbbrrr… Wat een kouw! Vannacht heeft het hier 8 graden gevroren!! BBrrr.. Ik lag onder drie dekens, had een lange broek aan en een shirt, maar kon maar niet warm worden… Ben dus maar bij Nicky in bed gekropen en heb alle dekens (in totaal 6) over ons heen gelegd en toen werd ik eindelijk warm! Maar goed, met z´n tweetjes in een éénpersoonsbed is ook geen luxe hoor! Maar we hebben voor vannacht maar twee extra dekentjes gevraagd!
Vanmorgen gingen we om 7.00 uur alweer op weg naar Lake Titicaca. We zouden 3 verschillende eilandjes gaan bezoeken. We hadden gelukkig een Engels-sprekende gids, die t één en ander uitlegde over de manier van leven op de eilanden. We hadden natuurlijk wel wat erover gelezen, maar het is toch fijn om het van iemand te horen. Twee van de eilanden zijn gemaakt van riet en drijven dan ook op het meer. Heel bijzonder! De mensen hier leven nog heel traditioneel, maar helaas is het al wel een beetje verpest door het toerisme… Daar helpen wij natuurlijk goed aan mee, maar jammer genoeg stonden er dan ook veel kraampjes met zelfgemaakte souvenirs en vragen alle kinderen na het maken van een foto om geld… Maar ja, je moet er iets voor over hebben!
Het was wel heel mooi om te zien hoe de eilanden gemaakt zijn, hoe de huisjes zijn gebouwd, wat ze eten en wat voor klederdracht ze dragen! We hebben hier ook wel de nodige foto´s van gemaakt! Gelukkig hebben we gisteren samen twee mutsjes gekocht en een poncho en trui, want erg warm was het nog niet zo vroeg in de ochtend! Vrijwel geen ondersheid meer tussen ons en twee andere debielekes met onze mutsjes op! Haha, maar wel twee warme debielekes dan toch! We waren ook nog getuigen van een slachterij van vogels op het eerste eiland. Ze waren vogels of eenden ofzo aan het plukken! Heel smerig, maar wel interessant! Ik heb dus ook een paar mooie foto´s gemaakt, zodat Nicky het ook kan zien als we de foto´s ontwikkelen! Haha, Nicky is namelijk helemaal panisch van dode vogels! Die durfde niet dichtbij te komen. In het dode-vogel-museum is hij dus ook niet ingeweest! Stoere man hoor! Haha.
De tocht over het meer was ook erg mooi. We voeren door het riet, wat door de zon een hele goudgele kleur had gekregen! En naderhand toen we naar het derde eiland voeren leek het net alsof we op zee waren. Het meer is zo groot! Je ziet aan twee kanten ver weg land, maar vooral errug veel water! Het meer is 165km lang en 60km breed! Das een eindje zou ik zeggen, toch!? Eenmaal op het derde eiland, wat een gewoon eiland is en niet van riet, aangekomen moesten we eerst een heel eind over het eiland lopen. En dan niet vlak, maar de berg op! Ongeveer 45 min bergopwaards lopen…PPPfff… Wat een activiteiten voor ons! Zo actief zijn we het hele jaar bij elkaar geteld nog niet geweest! Haha. We waren dan ook bek en bek af, maar waren wel één van de eerste die op het grote plein arriveerden! Jaja, wij komen op en top fit terug! Want op deze hoogte train je jezelf ineens super goed, omdat je lichaam extra hard moet werken. Strak in het pak komen wij weer in t Eindhovense aan dus!
Het landschap deed ons een beetje denken aan Kreta. Het was vrij droog, wat ons trouwens toch verwonderd. De natuur is zo verschillend hier! Bij de Machu Micchu was het namelijk echt tropisch! En in Cusco en hier is het vrij droog. Terwijl het niet zo bijzonder ver uit elkaar ligt. Maar wel mooi om allemaal mee te maken. Toen we eenmaal op de grote markt aan waren gekomen, hadden we 10 minuten om even rond te kijken. Op de markt stond een wegwijzer. Zo´n paal met allerlei bordjes eraan waar het aantal kilometer naar verschillende steden op de wereld op stonden. Ik vond het wel grappig, maar die man van mij kon er niet over uit dat de bordjes niet goed waren! Haha. Het bordje Rome wees namelijk de verkeerde kant op!! Haha, ten eerste: Wie let daar op, en ten tweede: wie weet dan ook nog precies waar Rome dan wel zou moeten liggen..!? Jaja, das de menne! Mijn kerel weet dat natuurlijk weer wel en daar hebben we dan ook kostelijk om moeten lachen!
We zijn samen met de hele groep wezen lunchen, waarbij Nicky en ik van de kans gebruik maakten om cocathee te drinken…in de hoop enigzins verschil te voelen… maar helaas merkten we geen verschil en smaakte het naar Camillethee. We hebben ons wel voorgenomen een zakje gedroogde cocabladeren te kopen en deze op te kauwen. Je wordt er niet High van, maar het heeft een verdovende werking in je mond… Tja, nu we hier toch zijn!! En ons medereisgenootje van 15 had het ook geprobeerd, dus dan kunnen wij dat ook! Haha. We hebben genoten van vandaag. Na de lunch moesten we helaas weer naar beneden, maar via een andere weg, namelijk een steile trap van meer dan 600 treden… PPfff.. En dan niet de mooie, gelijkmatige treden zoals in Nederland, nee de ene 30 cm hoog, de andere 20 en nog een andere 40! Dat maakt de tocht niet echt makkelijker! Nicky had het op het einde ook echt gehad, toen we beneden twee locale helden tegen kwamen die, beladen met een hele rug vol spullen, de trappen op moesten!!! Sodeju, ik snap niet hoe ze dat voor elkaar gingen krijgen! En Nicky en ik snapten ook niet waarom ze die energie die ze daarvoor gebruikten niet stopten in het maken van een lift! Of in ieder geval een roltrap! Haha. Dat zou het eerste zijn wat wij zouden doen!
Maar nu… we hebben een beetje in dubio gezeten. We wilden onze tocht morgen namelijk voortzetten naar Arequipa. Maar daar is een staking aan de gang. De tax is namelijk verhoogd en daar zijn de buschauffeurs het niet mee eens.. Nu is een staking in Nederland niet zo erg, maar hier weten we t allemaal niet hoor! Volgens verschillende bronnen hier is de staking vandaag opgeheven, maar toch… We hebben op internet even informatie opgezocht en er staat dat er gisteren 200.000 mensen gestrand waren op het station van Arequipa en er een grote chaos gaande was… Maar goed, onze volgende stop is Nazca, waarvoor je door Arequipa heen moet… Nouw ja, al met al besloten we dat we het niet aandurfden om naar Arequipa toe te gaan. Een man die bij ons op de boot zat kwam er niet vandaan en hij zei dat het makkelijk kon om er naar toe te gaan. “Come on, be brave!”, zei hij. Maar daar heb ik dus helemaal geen zin in! Een beetje de held uithangen en dan dadelijk in de chaos terecht komen en er de dupe van zijn! Niet dus, maar goed, wat nu…. We hebben de mogelijkheid om de nachtbus naar Nazca te pakken, maar ons motto is eigenlijk altijd dat we niet ´s nachts reizen. De wegen zijn erg slecht, de chauffeurs rijden toch wat anders als in Nederland… Nu hebben we maar besloten om morgenvroeg terug te rijden naar Cusco (7 uur rijden), daar weer te overnachten en daar de volgende morgen de bus naar Nazca (9 uur) te nemen… Een hele grote omweg, maar we nemen het zekere voor het onzekere. Hebben we een mooie reden om nog eens terug te komen…toch?! Maar nu gaan we snel wat boodschappen doen en dan lekker onder de warme douche staan!!!
Dag 8: Donderdag 30 juni: Puno – Cusco
Godver de godver de GGrrr… Vanmorgenvroeg zijn we, zoals gepland, vertrokken uit Puno, om naar Cusco te gaan. De rit verliep allemaal heel erg voorspoedig, we hadden een luxe bus met veel beenruimte en zelfs een filmpje aan boord! Das toch bijzonder hier! je moet niet vragen wat voor beld en wat voor geluid, daar kom je in Nederland je bed nog niet voor uit, maar goed! Hier was het een aangename verrassing! Om 15.30 uur kwamen we in Cusco aan en we vonden meteen een gezellig hotelletje met een heel leuk binnenplaatsje! Dat werd net helemaal blauw geverfd, waardoor het heel erg mediteraans aandoet! Gezelligheid troef!
We besloten nog even de beentjes te gaan strekken en lekker, met het zonnetje op ons bolleke, de stad door te lopen. Ikke winkeltje in, winkeltje uit en Nicky fotootje hier en fotootje daar! Haha. Na een uurtje te hebben gewandeld gingen we informatie vragen voor de bus naar Nasca morgen… NIET DUS! Blijkbaar gaan er alleen maar nachtbussen naar Nasca! En dat is juist wat wij niet wilden! Dat hadden we in Puno ook kunnen doen! GGGRRR!! Staan wij hier! Hartstikke chagerijnig natuurlijk samen! Nu hadden we dus de keus, of een nachtbus óf vliegen, maar dat kost wel veel… Godver de godver…
Wij naar het hotel om het Lonely Planet-boekwerk er op na te slaan. Daar stond helaas in dat de weg naar Nasca geen erg makkelijke weg is en je er dus 14 uur over doet… Klinkt niet fijn voor een nachtbus… Maar goed, wij zijn lekker eigenwijs samen, dus ik stelde voor om een taxi naar het busstation te pakken en (ondanks dat iedereen tegen ons zei dat er geen bussen overdag reden) te gaan kijken bij alle busorganisaties of er ergens een mogelijkheid was… Wij goed chagerijnig in die taxi samen. Nicky zat voorin, maar die taxichauffeur had geen gezellige aan hem! Haha. Normaal buurt hij volop aan maar nu kwam er een magere “Si” uit.. Haha, leuk die toeristen!
Op het busstation werd de informatie die we hadden gekregen in Cusco bevestigd, maar na wat goed rondvragen en niet opgeven kwamen we erachter dat er zaterdag (over 2 dagen), wél een bus om 8.00 uur ´s ochtends vertrekt! En daar kunnen wij bij instappen!! JOEHOE! We hebben nu morgen een vrije dag, waarin we eerst lekker uitslapen (voor het eerst) en daarna de stad gaan verkennen ofzo. We zien wel… En de dag erna rijden we, OVERDAG, naar Nasca! (met busmaatschappij Expreso Wari ter informatie voor andere reizigers) Onze chagerijnige bui verdween dan ook als sneeuw voor de zon en de taxichauffeur terug had een betere aan ons! Haha. Heerlijk, morgen niks en dan toch naar Nasca!
