Dag 11: Zondag 3 juli: Nasca
Vanmorgen werden we nog super moe wakker.. We hebben al twee nachten na elkaar slecht/weinig geslapen… Maar goed, Nicky is helemaal in zijn sas, die gaat voor het eerst de woenstijn in (wat hij al helemaal geweldig vind aan die twinkeloogjes en die glimlach te zien) én we gaan de beroemde Nascalijnen zien vandaag! Net een jonge hond hij! Haha, heerlijk zo´n enthousiasme op de vroge ochtend… Haha.
We hebben lekker een ontbijtje genuttigd (broodjes jam met een lekker theetje) waarna we te horen kregen dat het een uurtje later werd.. We vertrokken pas om 9.00 uur. SHIT! Mijn bedje……. Maar om 9.00 uur vertrekken we dus echt! Op naar de woenstijn en de mummies die daar begraven liggen… De weg er naar toe is helemaal recht! Da´s weer even wennen na de Andes! Het is ook een stukje minder koud hier gelukkig! We hebben een hele leuke gids, die ons verhaal doet over hoe de mummies gevonden zijn, nog maar ongeveer 50 jaar geleden. Midden in de woenstijn zie je overal kermiek en mensenbotten liggen.. Een beetje luguber is het wel! Deze graftombes liggen namelijk onder de grond en zijn voor het eerst ontdekt door grafschenders ontdekt, die opzoek waren naar goud. Alle mummies, al het keramiek was voor hen niet interessant, dus die hebben ze opgepakt en kapot het zand in gegooid.. Eeuwig zunt!! Maar nu zie je dus, overal langs het pad waar je loopt, beederen liggen waarvan je weet dat het mensenlijke beenderen zijn… Toch een vreemd idee!
Maar we graftombes zijn wel erg interessant! Sommige mummies zijn zo goed bewaard gebleven dat de huid er nog op zit! Heel interessant, meer tegelijkertijd ook weer vrij luguber… Sommige van de skeletten die hier gevonden zijn hadden een heel groot hoofd (nee, niet net zoals Nicky!) Zij hadden een hoofd omhoog was gegroeid. Wat bleek nu, deden ze bij babytjes twee planken tegen het hoofd. Eén aan de voorkant en één tegen de achterkant en bonden deze met touwen vast, zodat het hoofd niet verder kon groien als alleen maar omhoog! Zo kreeg je dus een heel vergroeid schedel. Waarom dit gebeurde is niet helemaal duidelijk, maar men denkt dat het schoonheidsovertuigingen waren. Net zoiets als in China de voetjes afgebonden werden. Heel bijzonder!
Na de graftombes zijn we naar een plek gegaan waar ze aardewerk namaken wat in vroegere tijd door de Nascabeschaving werd gemaakt. De Nascabeschaving was een beschaving die nog vóór de Inca´s bestond. Dit was best leuk om te zien hoe dit nagemaakt werd, maar was vooral een tussenstop en keramiek aan ons te verkopen! Helaas zijn wij Hollanders en wij doen onze naam eer aan…”Kijken, kijken, niet kopen!”
Het goudfabriekje was eigenlijk iets soortgelijks. Hier vertelde een man, die 17 jaar in de goudmijnen hier had gewerkt, hoe het goudwinnen nu precies gebeurde. Via miniatuurmachines liet hij het hele proces van goudzoeken zien. Dit was wel interessant om eens te zien hoe dit gebeurde, want hier hadden wij weinig idee van! Maar na de interessante uitleg werden wij even naar het winkeltje geleid waar we mooie souvenirs konden kopen! Haha.
En dan nu eindelijk op naar het vliegveld! Nicky had er super veel zin in! Ik natuurlijk ook, maar helaas brengt een vliegveld meestal met zich mee dat ik in een vliegtuig moet stappen…. en dat brengt ook de nodige stress met zich mee! Haha. Maar goed, een noodzakelijk kwaad! Helaas was hier ook weer het geval dat er wat problemen waren waardoor de vluchten uitliepen en ruim 2,5 uur later waren wij dus pas aan de beurt.. Op zich niet zo´n ramp, want Nicky verveelde zich geen minuut met al die opstijgende vliegtuigjes om zich heen! maar helaas voor mij had ik, voordat we bij het vliegveld aankwamen een pilletje tegen reizigersziekte gepakt zodat ik minder last zou hebben in het vliegtuigje. Nu bleek dus dat we twee uut moesten wachten, maar dat pilletje wacht daar niet op en een bijwerking van dit pilletje is dat je ongelooflijk moe wordt! We gingen een film over de Nascalijnen kijken, super interessant, maar ik was alleen maar bezig met mijn ogen open houden! Kon er niks aan doen! Shit! Maar goed, heb het wel redelijk goed kunnen volgen en vond het super interessant! Ze weten namelijk nog steeds niet waar deze lijnen/figuren voor dienden. Er zijn verschillende speculaties over, zoals dat ze voor buitenaardse levens waren gemaakt, dat het landingsbanen voor goden waren, dat het een soort van offers waren om de goden gunstig te stemmen en/of dat de lijnen wijzen naar plekken waar water te vinden was (aangezien het hier in Nasca maar 2 uur per jaar regent en water dus schaars maar van groot belang is..)
Toen we eindelijk het vliegtuigje instapten (de twee israeliërs zaten in een vliegtuigje voor ons) hadden we de grote lens op de camera gezet en we waren er klaar voor! Ready, steady, go! Ikke natuurlijk met zweet in mijn handjes, maar Nicky zat al volop rond te kijken, op zoek naar zijn eerste lijntje… En jawel, daar was ie dan! De eerste die we zagen was de walvis! Vrij klein, maar heel goed herkenbaar! Heel bijzonder hoe de Nascagemeenschap aan de wetenschap van verschillende diersoorten kwam. Zoals een walvis, aangezien Nasca ongeveer 70km van zee ligt en dat een grote afstand was in vroegere tijden. Zo is er ook een aapje getekend, terwijl hier geen apen leven… Maar goed, we gingen verder en, heel aardig van de piloot, eerst liet hij de rechterkant van het vliegtuigje de lijnen goed zien en daarna vloog hij de andere kant schuin houdend, zodat de linkerkant een goed zicht had… Ontzettend aardig, heel slim en fijn ook, maar jeetje wat werden wij ziek!!! Ik voelde het na 3 bochten al en dacht “waarom haal ik het ook telkens in mijn hoofd om zo´n stom klein vliegtuigje in te stappen” Ik keek Nicky aan om een beetje steun te vragen, maar helaas had hij daar weinig tijd voor, want hij voelde zich ook ongelooflijk beroerd en ik zag hem ook al snel naar zijn kotszakje grijpen! Och erm ding! En hij had er zo´n zin in! Alle koekjes die we die dag op hadden kwamen er ook al snel uit, en deze keer wilde ik Nicky tot steun zijn…maar helaas kwam daar ook weinig van terecht! Ik was zelf ook al zo ziek dat ik niet naar hem kon kijken zonder zelf ook over te geven.. Gezelligheid troef hier achter in het vliegtuigje! Ik heb de camera dan ook maar van zijn nek gehaald (zodat die gespaard werd..) en heb met mijn hoofd de andere kant op mijn hand geruststellend in zijn nek gelegd… Heel lief! Uhu! Tja, dat was alles wat ik kon doen! En foto´s maken voor hem natuurlijk! Hij was in zo´n stadium beland dat hij even niet meer kon genieten en zelfs even niet meer kon kijken naar de lijnen, dus moest ik deze balngrijke taak van hem overnemen! Haha. Maar ik voelde me ook beroerd, dus heb zo goed en kwaad als het ging verschillende foto´s gemaakt! Hopelijk zijn ze gelukt! Gelukkig werd hij, toen alles er eenmaal uit was, weer wat beter. Niet op en top, maar hij kon wel weer even genieten van wat hij te zien kreeg! En toen was het zijn beurt om mij te steunen…mijn kotszakje kwam ook van pas! En dat steunen van hem was nog beroerder als het steunen van mij! Hij kon ook moeilijk naar mij kijken en zijn vingers zaten nog onder de derrie, dus ik kon het doen met af en toe een klopje met de palm van zijn hand op mijn rug… That´s it! Haha. PPff…daar kwam het vliegveld weer in zicht! Vaste grond onder onze voetjes zal ons goed doen.. Voorin het vliegtuigje werden de kotszakjes ook al goed gevuld… Bah! Wat een dolle boel hier!
Wat waren wij blij dat we, met gevulde kotszakjes en al, weer het vliegtuig uitstapten en vaste grond onder de voetjes hadden! Roman had zijn zakje ook al goed gebruikt en meer dat 60% van de bezoekers hier stappen met een gevuld zakje het vliegtuig uit! PPff!! Wij zijn dus gelukkig in goed gezelschap hier! Haha. Al met al was het wel de moeite waard om het gezien te hebben, al is het wel iets minder spectaculair dan we gedacht hadden. De tekeningen zijn, hoe mooi ze ook zijn, niet erg groot en wat minder bijzonder om te maken. Maar de Nasca´s hebben daar midden in de woestijn ook kilometers lange lijnen aan weten te leggen (van wel 10 km lang), die kaarsrecht door de woestijn lopen! En met kaarsrecht bedoelen we niet zoals je kaarsrecht loopt op zaterdagavond na enkele pilsjes! nee, we bedoelen ook echt kaarsrecht!! Hoe hebben ze dat in godsnaam voor elkaar gekregen?! Heel erg bijzonder… Maar goed, na dit avontuur zijn we meteen naar het Hotel gegaan en hebben we 2 uur in diepe slaap liggen bijkomen… En nu zijn onze magen natuurlijk helemaal leeg en sterven we van de honger! Lekker een aangeraden chinees restaurantje opzoeken dus!
Dag 12: Maandag 4 juli: Huacachina
WAUW!! Waar we nu toch weer aan zijn beland!!! Na onze blamage van gisteren in het vliegtuig hebben we eerst ongelooflijk asociaal zitten eten bij de chinees! We hebben lekker zo´n menu genomen voor twee personen met vis, vlees, saus en massa´s rijst! Ons maagje mocht namelijk wel weer een beetje gevuld worden!! Haha. Daarna hebben we nog een tijdje met onze gids gekletst,want die kwamen we op straat tegen en toen was het voor onze vakantiebegrippen al laat, dus zijn we onze spullen in gaan pakken voor het vertrek de volgende ochtend…
´s Ochtends hebben we lekker weer even ontbeten en, na even een goeiendag-brief bij onze Israelische vrienden onder de deur door te hebben geschoven, hebben we de bus gepakt naar onze volgende stop, namelijk Huacachina (nog steeds geen idee hoe je het écht uitspreekt!) De rit duurde gelukkig maar 2,5 uur en al snel reden we door een écht woestijnlandschap! Zo´n landschap dat een echt clichébeeld van een woestijn is! Prachtig! We werden in Ica afgezet, vlakbij Huacachina. Daar hebben we een taxitje gepakt die ons naar het dorpje toe bracht. We reden nu linearecta de woestijn in! Geen ander uitzicht meer als overal om ons heen hoge zandduinen! Écht hoge zandduinen! We reden een duin op en ineens, vanachter die duin, kwam daar de oase tevoorschijn! WAUW! Midden in the middle of nowhere ligt hier ineens een echte oase! En wij zijn zo gelukkig dat we hier een goedkoop hotel hebben kunnen krijgen MET zwembad!!!!! JOEHOE!! Je snapt het al wel, daar hebben wij dan ook het grootste gedeelte van de middag doorgebracht! Lekker op een heerlijk bedje, flesje water erbij, boekje erbij, af en toe een plonsje in het zwembad en verder lagen wij ons gewoon te vergapen aan de ongelooflijk indrukwekkende omgeving! Je ziet palmbomen afgeschilderd tegen een achtergrond van alleen maar zandduinen en de meest heldere blauwe lucht! En het is hier lekker ongeveer 27 graden… Heerlijk!
Om ongeveer 15 uur ging de zon bij het zwembad weg en besloten wij een eindje door het dorpje te gaan wandelen. Het dorp is maar vrij klein, maar midden in het dorpje ligt een lagune! Tja, je kunt het ongeveer vergelijken met de Molenwiel in Rooi (voor de kenners onder ons), maar dan net ietsje anders! Haha. We hebben er wat mooie foto´s kunnen maken…palmbomen, laguna, zandduinen…..je kent t wel! Haha.
Daarna besloten we even rond te lopen en de weg af te lopen om, waar wij met de taxi de heuvel nét over reden, een mooie foto te maken! Daar had je namelijk een prahtig uitzicht over de oase én de zandduinen in de woestijn erachter! Sjok sjok, wij die kant op. Onderweg werden er verscheidene taxi´s aangeboden, maar nee, wij lopen wel! Gekkenwerk! Maar goed, op het heuveltje aangekomen viel ons oog op een zandduin daar in de buurt die net ietsje hoger was… Wij erop geklommen, keken om ons heen en jawel, vlakbij was er eentje die nóg wat hoger was! Je snapt het al, alles voor de foto! Wij onze stoute schoenen aangetrokken en omhoog geklauterd! PPPFFF!!! Jeetje, naar 4 keer rusten onderweg hadden we de top dan eindelijk bereikt!!! En hier hebben we dan ook (naar alle waarschijnlijkheid) prachtige foto´s kunnen maken!
Toen we eenmaal weer bijgekomen waren van deze klim besloten we terug te wandelen. Nicky zijn baldadigheid kwam naar boven en hij voelde zich volgens mij weer net een klein jong in een veels te grote zandbak! Haha. Hij door het zand rennen, hup een stukje de duin af om daarbij zo groot mogelijke passen te zetten enz! Haha. Net zo lang tot hij helemaal onder het zand zat! Tja, dat hoort erbij he, vies worden…! Gelukkig hebben we eindelijk een wasserette hier dus kunnen we onze, toch wat ruikende, garderobe eindelijk wassen!
We hebben vanavond een BBQ hier in het Hotel! Er staat echt een mega-BBQ klaar en overal er omheen hangen hangmatten… Geen verkeerd vooruitzicht lijkt ons zo… Voor morgen hebben we om 15.30 uur een sandbuggy geboekt. Dit is een wagen speciaal voor in de woestijn, waar we met ongeveer 9 man in gaan. Dan gaan we de woestijn in crossen, de duinen op en in en gaan we sandboarden! Je kunt ook gewoon een sandboard huren, maar hierbij is het voordeel dat je met de buggy de duin op kunt komen en niet dat hele eind omhoog hoeft te klimmen! Haha. En dat is een groot voordeel vinden wij! Van stoeltjesliften hebben ze hier nog niet gehoord! Haha. Verder gaan we dan morgen bij die tour ook nog genieten van de zonsondergang in de duinen… Lijkt ons ook schitterend! En vóór die tijd gaan we lekker uitslapen, onbijten en met ons luie kontje aan het zwembad bivakkeren…. Klinkt ons goed in de oren!
