Dag 13: Dinsdag 5 juli: Huacachina Sandbuggyen en Sandboarden!!
Waar zal ik in godsnaam eens beginnen vandaag!!!! Gisterenavond dan maar… We hadden een BBQ bij het restaurant en besloten bij twee Ierlanders aan tafel aan te schuiven. Het was ongelooflijk druk bij het reastaurant, dus onder de gezellige klets zaten wij op de uitkijk naar wanneer de BBQ van start zou gaan om er vroeg bij te zijn! Haha, tja, ik was de enigste vrouw aan tafel en de mannen hadden honger… Dus toen de BBQ geopend werd, werd het gesprek plots gestaakt en stortte iedereen zich op het eten! Haha. En achteraf maar goed ook, want na één keer te hebben gelopen bleek alle groenten, brood, saus enz op te zijn! Meer hongerlijers dus! De mannen zijn nog een aantal keer snel wat vlees gaan halen, maar verder hebben we gewoon ongelooflijk gezellig zitten ouwehoeren met die twee. Weet eigenlijk nog steeds hun namen niet, maar goed! Dit zijn echt de leuke dingen van reizen! We hebben heel de avond over de verschillen zitten praten tussen Nederland en Ierland, over voetbal natuurlijk (nou ja, daarbij heb ik geluisterd) en veel over de liberale gedachtengang van Nederlanders. Over abortus, drugsgebruik, euthenasie en homohumelijken! Dit was zo interessant! Want daar kun je geen discussie over voeren met mensen die met een zelfde soort van mentaliteit opgegroeid zijn! Erg leuk! En, om niet te vergeten, hebben we het ook nog gehad over de toer die wij gingen maken, de sandbuggy… Zij hadden deze toer al gedaan en vonden het waanzinnig! Het was volgens hen zó eng! Je vloog door de woestijn, vloog van de bergen af, ging gevaarlijk hard enz… Tja, bedankt jongens… Je ziet het al wel aankomen… Ik heb weer de hele nacht liggen twijfelen of ik deze tour wel moest doen!!!! GGrr.. Wat ben ik toch ontvankelijk voor dat soort dingen! Nogmaals, bedankt! Haha
Vanmorgen hebben we als eerste onze spullen gepakt en zijn verhuisd naar een soort van dependance van dit hotel. Hier is het namelijk ongelooflijk lawaaierig! De muziek staat hier tot 4.30 uur super hard, er zijn veel mensen luidruchtig aan het feesten en de isolatie is niet echt om over naar huis te schrijven zeg maar.. Haha. Bij die dependance kunnen we wel gebruik maken van bijv. de BBQ, het feest ´s avonds enz, maar kunnen we daarna lekker rustig naar ons stille kamertje gaan en slapen….
Daarna zijn we even gaan eten en hebben verder héérlijk aan het zwembad gelegen… We zijn allebei natuurlijk al best een beetje verbrand, want zonnecreme gebruiken Ho maar! Bij het zwembad lagen ook twee andere nederlandse meisjes en aangezien ik nog steeds aan het twijfelen was, besloot ik hen te vragen of zij de toer al hadden gedaan… Tja, vertrouw dan toch meer op een andere vrouwelijke mening! Haha. Helaas hadden zij de toer nog niet gedaan en gingen hem toevallig met ons samen doen! Maar gelukkig hadden zij alleen maar gehoord dat het echt een super geweldige toer was en niks over gevaarlijk ofzo… Tja, en als zij hem gingen doen…dan ik ook maar! Haha. Zij trokken mij er wel doorheen zeiden ze! Nouw, daar reken ik dus ook op! Op naar de toer dan maar….
We kregen allemaal een sandboard (een soort van snowboard, alleen dan gewoon van hout..), deze werd achter in de buggy gegooid en daarna werden we in de beugels in de buggy gezet… Ohoh… Geen weg terug meer. We vertrokken met 3 wagens waar ongeveer9 personen per wagen inzaten! De wagen reed regelrecht de woestijn in en ging meteen de heuvels op en neer en de chauffeur vond het natuurlijk heerlijk als hij al die meiden (en mannen ook trouwens) hoorde gillen, lachen, roepen enz! Haha! Soms reden we ineens zo schuin een duin op, waardoor de buggy helemaal schuin kwam te staan en we het gevoel hadden ieder moment om te kunnen klappen!!! AARGGH! Haha, nouw ja, dat gevoel had ik tenminste! Maar jeetje wat was dit ongelooflijk geweldig!!! Nog nooit zoiets vets meegemaakt! Het uitzicht over de tientallen meters hoge zandduinen was onbeschrijflijk mooi en we scheurden op en neer! Haha. Het was net een achtbaan waar we in beland waren! Op een gegeven moment reed hij ietsje langzamer de bult op, maar je kunt telkens niet zien wat er na die bult aankomt….. Ohoh…..en jawel, bijna 50 meter kaarsrecht naar beneden!!! AAhhhh!!! GEWELDIG!! Wat was dit super! Zo ongelooflijk geweldig om te doen! De adrenaline was torenhoog bij iedereen! Nu bij mij nog trouwens als ik er weer aan denk! Haha.
Op een gegeven stopten de wagens op een duin van ongeveer 60 meter hoog…. Daar mochten wij vanaf boarden… Uhuh! Nog nooit gedaan! dacht met een heuveltje te kunnen beginnen, maar nee hoor! Meteen het echte werk! Nicky en ik keken het even een klein beetje af en gingen toen, Nicky een beetje voorzichtiger als ik, op onze plank staan en we waagden het er op… Hupsakee, die plank goed, proberen op te staan en daar gingen ook wij!!! ZZzzzooeeef!!! BOTS! Haha, ongeveer 10 meter naar beneden kunnen staan en daar lagen we! Op onze kont in het zand! Maar wat een lol! Het ging eigenlijk wel best wel goed! We konden al vrij snel best wel een tijd (ongeveer 20 meter) op de board blijven staan! WOEHOE!!! Geweldig! En het mooie was, dat als je eenmaal beneden was je weer met de buggy naar boven werd gebracht en je weer opnieuw aan de tocht kon beginnen! Wij voelden ons zóóó stoer! Haha, nouw ja, vooral ikke… Het ging echt steeds beter! Nicky deed het vrij voorzichtig en kon echt al een beetje een stuurbeweging maken! Terwijl ik alleen maar oerhard naar beneden kon surfen (en dan stond ik wel als een échte surfer op het board, met de handjes zo gespreid)! Haha. Maar telkens ging ik wel zo ongelooflijk hard, speerde Nicky telkens voorbij, maar durfde dan niet meer en liet me weer op mijn kont vallen! Nicky kon al beter sturen, en ging daardoor ook wat minder hard… Maar ik ben echt helemaal trots op ons! (heb het al ongeveer 50x gezegd tegen Nicky…) We deden het echt helemaal niet verkeerd! Niet net zoals onze surfactie in Costa Rica wat een regelrechte blamage was! Nog nooit zoiets stoers gedaan!!
Na het vele sandboarden hebben we nog vele capriolen uitgehaald met de buggy en zijn even naar de zonsondergang gaan kijken. Dat was ook erg speciaal zo in de woestijn! We moesten ook allemaal zo snel mogelijk naar beneden boarden, want de zon zakt hier zó snel naar beneden! Wij zo goed als we konden en waren ook redelijk snel beneden! We hebben geprobeerd foto´s te maken van de tocht, van het boarden, van de mega-hoge duinen en van de zonsondergang, maar helaas zat heel ons wegwerpcameraatje (we namen speciaal onze goede camera niet mee) helemaal vol met zand! We hopen dus maar dat het de foto´s niet heeft beschadigd, maar die kans is maar minimaal! Gelukkig hebben die nederlandse meisjes foto´s gemaakt en ook een andere jongen had er een stel, dus die mailen ze ons toe… Hebben we in ieder geval iets om aan het thuisfront te showen! Kan iedereen zien hoe stoer wij waren! Haha.
Wat een dag….dit was echt helemaal geweldig goed en ik raad echt iedereen aan om dit ook eens te doen! Wat een geweldige ervaring hebben wij weer opgedaan en wat is reizen toch onbeschrijflijk mooi!!!
Dag 14: Woensdag 6 juli: Huacachina – Pisco
Vanmorgen stonden we lekker pas laat op, want Nicky had ergens gelezen dat de tochten in Pisco (degene die we willen gaan bezoeken) altijd om 7.00 uur ´s ochtends gaan en dat haalden we toch al niet… Lekker ontbeten en daarna nog lekker aan het zwembad gebivakeerd! Daar hebben we een tijdje zitten kletsen met de twee Nederlandse meisjes (ellen en Chantal) die we de dag ervoor al hadden ontmoet. Zij waren zo stoer om vandaag weer twee losse sandboards te huren en te gaan surfen! Ze vonden het ook zo leuk! Maar goed, nu zonder buggy, dus moesten ze eerst de hele duin oplopen (deze lag recht achter het zwembad). Dat was erg leuk, want nu konden wij, vanuit onze errug luie stoel, toch hun kapriolen in de gaten houden! Haha. Na twee keer gelopen te hebben vonden ook deze helden het wel mooi geweest! En wij vonden het inderdaad ook wel erg vermoeiend om naar te kijken! Haha. Heel grappig, want één van de twee meisjes woont ook in Eindhoven en werkt op de Grote Beek! Zij kende mijn werk dus ook en dan blijkt wel weer hoe klein de wereld eigenlijk is! Je komt overal tegen van eigenlijk zo dichtbij….
´s Middags hebben we onze tassen gepakt en hebben we de bus naar Pisco genomen. De tocht was maar ietsje meer als twee uur, dus dat viel mee. Maar jeetje, wat is Pisco een semirge stad zeg! Bah! Dat is eigenlijk voor het eerst hier dat we echt in een stad komen die we vies vinden en waar we ons (met onze rugzakken op onze rug) niet erg op ons gemak voelen. We hebben dan ook gewoon het eerste Hotel dat in de Lonely Planet stond genomen, om ons maar meteen van onze waardevolle spullen te ontdoen! Daarna hebben we nog even wat rondgelopen en hebben we meteen een toer geboekt naar de eilanden van Isla Baletas. Dat zijn de eilanden hier die ¨The poor Man´s Galapagos¨ genoemd wordt. Op die eilanden kun je namelijk ongelooflijk veel vogelssoorten vinden, zoals Pinguins, pelikanen enz. Maar ook zeeleeuwen en eventueel dolfijnen! Klinkt ons goed in de oren. Helaas is het helemaal niet zo dat de toer alleen om 7.00 uur ´s ochtends gaat, dus hadden we die (als we er eerder waren) best vandaag kunnen doen! GGrrr Nicky! Haha. Ach ja, een dagje extra geluierd is ook niet onaardig! Morgenvroeg gaan we om 7.00 uur, met de speedboot, naar The Poor man Galapagos toe!
