Dag 15: Donderdag 7 juli: Pisco – Mancore
Zooo…..wat een dagen! Vandaag zijn we vanmorgen heel vroeg opgestaan (jawel om 6.30 uur wederom) om te zorgen dat we om 7.00 uur klaarstonden om opgepikt te worden om naar de eilanden toe te gaan! Opgestaan en wel, tanden poetsen, naar de toilet…NOT! We kwamen er tot onze schrik achter dat, toen we de bril omhoog deden, iemand zo vrij was geweest zijn stront in de bak te laten zitten en de pot vol met WCpapier te gooien! Heel irritant! Hier mag je namelijk geen WCpapier in de pot gooien want dan raakt ie verstopt…en zie hier het bewijs… Wij naar boven gegaan (een andere verdieping) maar helaas, precies hetzelfde verhaal.. Goor zeg! Zeker zo op de vroege ochtend! We kwamen die kamer in en we begonnen allebei al te kokhalzen…! Ook goeiemorgen… Geen toiletbezoek dus, geen tandenpoetsen.. Bah, wat een lucht! (fijn dat we deze ervaring even met jullie delen he..?!)
Wij stonden natuurlijk om iets voor 7 klaar, om wederom, voor de zoveelste keer, pas om 7.45 uur opgepikt te worden! GGrr.. Tja, je kunt er voortaan eigenlijk wel bijna van uit gaan dat ze later komen…maar goed, die gok wil je toch niet nemen. Ach we hebben ons vermaakt met de vele honden die hier verlaten rondlopen. Ze zijn namelijk hier niet echt gewenst, t zijn wilde honden en geen huiddieren, en deze dieren krijgen dus weinig eten en veel slaag.. Heel sneu. Dus heb ik ze even wat te eten gegeven en wat geaaid… Jaja, een soortement van Moeder Theresa! Haha. Eenmaal op de boot aangekomen voeren we eerst naar ¨The Candelabre¨ toe. Dit is een grote soort kandelaar, die waarschijnlijk de Nasca´s, in de duinen hebben gegraven. Vroeger was deze rond de drie meter diep uitgegraven en wel 177m hoog en 45m breed! Nu is er naar al die jaren zand ingekomen en is hij minder diep geworden, maar nog steeds goed zichtbaar. Waarvoor deze kandelaar diende is eigenlijk niet bekend, al zijn er wel vele speculaties over! Misschien als soort van herkenningspunt aan zee (de vroegere vuurtoren). Maar niemand weet het exact…
Eenmaal bij de eilanden aangekomen roken we de vogels al op afstand… Gatverdamme wat een strontlucht! Honderdduizenden vogels bij elkaar produceren heel wat mest bij elkaar! (deze mest wordt ook echt gebruikt en doorverkocht naar allereli landen o.a. in Europa!) Maar wat een mooi gezicht! Onze eerste Pinguins gezien!! Daar stonden ze dan, onze vriendjes, met 3 stuks op een rui een showtje voor ons op te voeren! Jawel, allemaal vastgelegd op foto! Erg schattig zijn die beestjes zeg!
Een stukje verder varen en we hoorden een bepaald gebrul… De zeeleeuwen! Onegelooflijk veel die allemaal nieuwsgierig naar ons waren en kwamen kijken bij de boot! Ze gingen soms echt kunstjes doen (althans zo interpreteerden wij dat, t kan ook zijn dat ze probeerden ons weg te krijgen…maar dat is toch een minder leuke interpretatie, toch?! Hihi) Er zaten er echt wel honderden bij elkaar! Nog nooit die beesten in het echt gezien en dit was dan ook een hele bijzondere ervaring! Hierna voeren we weer terug. Op de boot was het ongelooflijk koud (door de harde wind in die speedboot) en mijn gekochte mutsje MET oortjes kwam dan ook goed van pas! Lekker een ingepakt meisje die er erg gek uitzag maar het wel warm had!
Onderweg terug kwamen we tot de conclusie dat het geen zin had om hier in Pisco nog langer te blijven en dat we gingen proberen om vandaag al zo ver mogelijk naar het noorden toe te reizen. We willen namelijk nog een aantal dagen in het noorden, waar het warm is, doorbrengen. We hebben dan ook meteen de bus naar Lima gepakt en 4 uurtjes later stonden we op het busstation daar. Dat ging al rap! Maar Nicky is helemaal anti grote stad en voelde zich dan ook alles behalve op zijn gemak. Hij ging mij al helemaal instrueren hoe ik op onze spullen moest letten, bij elkaar blijven lopen, kijken naar de spullen enz! Jaja, weet je wat, we reizen er door heen, dan hebben we die stress van de stad niet! Nicky was het helemaal met dat plan eens en we gingen informeren… Wat bleek, een uurtje later ging de nachtbus, over The PanAmerican Highway, naar Mancora. Daar zouden we dan de volgende morgen al aankomen! Oei oei, dilemma… Eigenlijk reizen wij niet graag in het donker, maar dit was met een echte busmaatschappij, over de Pan American Highway, het scheelt ons twee dagen én we hoeven Lima niet in! Erg lang hebben we dan ook niet na hoeven denken… We doen het!!! Snel even proberen naar huis te bellen (geen gehoor), even eten en daarna inchecken! Het is net als in het vliegveld, je spullen inchecken, door een checkpoort, namen controleren enz. Maar goed, daar gaan we dan! Onze eerste nachtrit! Hoop dat het goed bevalt…
Dag 16: Vrijdag 8 juli: Mancora
Wat een rit! En wat een service! We hebben er net ruim 20 uur reizen vanuit Lima naar Mancora op zitten! Maar als je dan toch moet reizen, we hadden het luxe! Nog nooit zoveel ruimte gehad als in deze bus! Wij, ja zelfs Nicky ook, had zoveel ruimte dat hij zijn benen gewoon kon strekken! We kregen een maaltijdje, wat drankjes, keken 3 verschillende films en er werd Bingo gespeeld! Haha, werelds! En om 11 uur ben ik 1 stoel naar voren gekropen (hier zat namelijk niemes) en hebben we redelijk goed geslapen… En dan is het rit toch eigenlijk wel redelijk snel voorbij! En nu zitten we hier, in Mancore, ondertussen verbrand en wel… Haha. We hebben namelijk meteen weer een paar uurtjes aan het strand doorgebracht, want dat kan hier lekker! En ik ben meteen zo rood als een kreeft! Stelletje sukkels dat we zijn, maar we hebben heerlijk liggen genieten van het warme zonnetje! Deze rit heeft ons twee dagen extra gegeven, want anders waren we morgenavond pas aangekomen! Nu hebben we al lekker genoten vandaag! En nu eerst eten…
